Be like Mike

Gia su Mihali

Lipon, ego su stelno kapies erotisis gia ti sinedefxsi su stin Eleftherotipia, prosopikes, gia to profile su ala ke exidikevmenes, gia to VIVACE. Take your time, apadise mu opote efkerisis. ( ite se greklish ite sta aglika, opos se volevi ). Episis, boris na prosthesis otidipote epithimis ke theoris oti ine hrisimo gia to komati.

Best

Giannis.

-Aplos, Mihali, apadise oso ginete pio apla ke katanoita oste na bori na ta katalavi ke to mi epistimoniko kino. An hriaste, dose kapia paradigmata apo tin kathimerini zoi k.l.p.

PERSONAL QUESTIONS.

1) Ti se goiteve apo mikro shetika me to adikimeno pu telika spudases. Pies spudes ekanes, pote piges stin Ameriki ke gia pio logo.

Ti se goiteve apo mikro shetika me to adikimeno pu telika spudases:

Ta mathimatika kai to pathos tou Ellina gia tin thalassa.

Evriska pantote ta mathimatika efkola kai efharista. Mexri itn prwti gymnasiou itan to mono mathima – mazi me tin gymnastiki kai ta sports – pou ta ekana me megali efharistisi. Pantote epsaxna to vivlio mathimatikwn parakatw kai opote o adelfos mou diavaze mathimatika me ton patera mas pigaina kai akouga kai ta katalavaina amesws. Einai tria xromia magaliteros mou kai etsi katalava ta vasika tis algevra poli nwris. Afto einai pou mou kratise to endiaferon sta mathimatika se mia poly krisimi periodo anaptyxis tou paidiou. Se ekeini tin ilikia – telos dimotikou me arxes gymnasiou – einai I ilikia pou ta paidia hanontai gia tis thetikes epistimes stin Ameriki. Alla paidia hanontai giati den katalavainoun mathimatika kai polla giati den vriskoun endiaferon se afta pou tous didaskoun ta sxoleia stin prospathia tous na mathoun estw kai liga mathimatika se ola ta paidia.

Sto gymnasio imoun tyheros pou eixa gia daskalo sta mathimatika sto Kollegio tou Psyhikou ton Manwli Zormalia: enan afstiro, filotimo, synepestato anthropo me poly agapi gia ta paidia kai ta mathimatika. Eixe pathos na mathoume mathimatika kai poly kali matadotikotita. Ekane to mathima panta endiafron. Epipleon eixe kai poly evria geniki morfosi kai mas ekane na mi theloume na teleiwsei to mathima. Mas emathe propantwn na skeftomaste. Den mporousa na ypoferw tin papagalia. Me ton Zormalia kai ta mathimatika aneptyxa tin ikanotita/synithia – pou tin exw mexri simera – na “derive from scratch” opio theorima mou xreiazotan kai na mi anagazomai na papagalizw tipote. Afto exei to kako oti psaxnw polles fores gia lyseis se provlimata pou ta exw xanalysi all kai to kalo oti vriskw panta kainouries methodous lysis.

Pies spudes ekanes: Kai etsi pira tin katefthynsi tou polytexniou. Pira kai vraveio sto panellinio diagonismo tis Mathimatikis Etaireias. To 1970, otan imouna stin teleftaia taxi tou Lykiou anoixe I sholi nafpigwn sto EMP kai itan I pio antagonistiki. Mazi me to pathos gia tin thalassa pou eixa apo poly micros den to xanaskeftika kai tin evala prwti epilogi. Mpika prwtos stous Nafpigous EMP to 1970.

Pote piges stin Ameriki: To 1975, meta to EMP piga sto MIT me Research Assistantship kai se 4 xronia pira 2 Masters kai to PhD mou. Eidikeftika sto Masters se sygritiki meleti ploiwn and sto PhD se “off-shore engineering” se dynamiki kai ydrodynamiki exedrwn petrelaiou.

Ke gia pio logo: Stin Ameriki mporeis na vreis oti kalitero yparxei gia metaptyxiakes spoudes kai erevna. Itan ena oneiro pou to eixa valei sto mialo mou apo to prwto etos sto EMP. Stis HPA, apo tis 20 sxoles nafpigikis oi treis fimismenes pou itan se “Research Universities” itan sto MIT, to Michigan, kai to Berkeley. Me dextikan kai ta tria kai meta apo poly skepsi piga sto MIT.

2) Pos exelihtike i kariera su eki. Diakrisis, awards.

Pos exelihtike i kariera su eki. Otan teleiwsa to MIT, 27 etwn, eixe anoixi thesi stin Nafpigiki sxoli tou Michigan, ypevala ta hartia mou, edwsa seminario, kai egina amesws kathigitis. I kariera mou ekei exelixthike grigora me polles dimosiefseis, projects, kai didaktorikous spoudastes. Egina kai proedros tou tmimatos gia 9 hronia 1994-2003. Twra exw panw apo 200 meletes kai dimosiefseis kai eimai diethintis tou Ergastinpiou Thallassias Ananeoumenis Energias.

Sto diastima pou imouna proedros tou tmimatos, ola ta kala panepistimia stis USA perasan apo megalo koskinisma kai piesi gia synexi eksynxronismo, anatheorisi twn ekpedeytikwn programatwn, kai kalitero stratigiko programatismo. Afti i “endoskopisi” kai “anatheorisi” einai kati pou twra kanoun ola ta kala panepistimia, sxedon kathe xrono, se mikroteri klimaka, etsi wste na mi vrethoume pali stin idia krisi. Mia tetoia megali prospathia involves all constituencies not just the faculty and students of each Department. Students, faculty, staff, post-doctoral fellows, laboratory technicians, alumni, parents of students, faculty from other Departments, Federal and Sate research funding agencies (Office of Naval Research, National Science Foundation, etc), faculty from other Universities and Industry are involved in a review and planning process that takes a lot of effort over several months. Planning have lead Departments in very different directions: To Michigan epelexe na enisxisei to proptyxiako programma, na to emploutisei se evritita, and we even coined the term “Engineering for the Marine Environment” to best describe our profession. This term was adopted later by the Society of Naval Architects and Marine Engineers. The decision proved to be the right one for Michigan and we thrived both in the undergraduate and graduate programs and research. MIT and UCBerkeley chose to strengthen their graduate programs and later merged with larger Departments.

Diakrisis: My peers have honored me in many ways. Egina melos sta “Editorial Boards” twn 6 pio symantikwn epistimonikwn periodikwn sto tomea mou, eimai melos tis ektelestikis epitropis of the OOAE (Ocean Offshore and Arctic Engineering) Division of ASME (American Society of Mechanical Engineers) tis opias egina proedros 2003-2004 kai to 2005 efera stin Ellada to etisio diethnes synedrio mas. Me ton eklekto synadelfo kai filo Kathigiti tou EMP Spyro Mavrako kai tin MOEL organwsame to Synedrio sto Porto Karas.

I have participated in several research planning committees of ONR and review committees of NSF, and I have lead a multi-year multi-university/governement lab/industry research effort in advanced ship design.

Awards: Pira polla vraveia me simantikotero to Blakely-Smith Medal to 2003. It is awarded to an engineer/scientist with outstanding achievements in Ocean Engineering once every two years.

3) Pia ine i epagelmatiki / didaktiki/ panepistimiaki enasholisi su tora?

Panepistimiaki enasholisi su tora: I am the Director of the Marine Renewable Energy Laboratory which I founded about 3 years ago.

O genikos tomeas mou einai pantote “Engineering for the Marine Environment” alla i eidiki erevna pou kanw synexws allazei kai exelissetai. Presently, most of my research is in the area of harnessing the hydrokinetic energy of ocean/river currents in an environmentally sustainable way. I have invented a unique method to harness the hydrokinetic energy of even slow ocean/river currents. We are designing and testing a device, which I nick-named VIVACE (Vortex Induced Vibrations for Aquatic Clean Energy). We utilize a natural and destructive instability phenomenon and enhance it rather suppressing it using passive fish-biomimetics.

In research universities in the USA, your knowledge, expertise, and research evolve gradually as engineering science evolves. Research topics or entire fields mature to the point that they are not funded any longer by Federal research agencies and/or Industry. Those fields are undertaken by development groups for software and application development and they are introduced into educational curricula. Research and funding move on to new emerging areas. In research Universities, good faculty adopt their research and teaching, develop their expertise, and contribute to the new areas. Very good faculty participate in the planning effort with Federal agencies and lead the efforts. Outstanding researchers start new areas with a breakthrough development. So, over the years, faculty change their focus several times.

Didaktiki enasholisi su tora: Ta mathimata pou didaskw einai stin perioxi tis dynamikis kai ydrodynamikis ploiwn kai thalassiwn kataskewn. Didaskw kai analytikes kai peiramatikes methodous.

Epagelmatiki enasholisi su tora: Parallila me tin panepistimiaki mou kariera, xekinisa mia erairia “Vortex Hydro Energy” me antikimeno tin meleti, ton sxediasmo, kai tin kataskevi tou VIVACE etsi wste na prowthithei stin agora san to mihanima pou tha metatrepei tin ydrokinitiki energia akomi kai argwn revmatwn potamwn kai okeanwn in an environmentally sustainable way. This means, harness clean and renewable energy with technology that does not harm the environment. For example, dams harness clean and renewable energy but they are destructive to the environment. Turbines can harness the clean and renewable hydrokinetic energy of fast flowing currents but several concerns have been raised regarding their environmental impact.

4) Pos vlepis tin katastasi ton elinikon panepistimion. Mia geniki ektimisi. Pies ine, kata tin apopsi su, i 2-3 vasikes adinamies pu prepi na diorthothun oste na veltiothi i piotita tis panepistimiakis ekpedefsis stin Elada.

First of all, I would like to emphasize that all the data I have are relevant to EMP only. Even though I am an alumnus of EMP and I have continual professional and social interaction with EMP colleagues, I am still an outsider. Dedomenou oti “Osa xerei o noikokyris den ta xerei o kosmos olos”, mporw na ekferw gnwmi alla to sigouro einai pws den exw olla ta stoixeia gia tin axiologisi tis katastasis.

Mia geniki ektimisi: We first have to establish the criteria of evaluation. Today, even more so than ever in history, not only the product market but the people-skills market have been globalized. Local issues of socio-political nature are irrelevant and transparent to the international academic community.

So, from the international point of view, the impact of a University is measured by the quality and prominence of its graduates, the scholarly publications of faculty in archival journals, its name recognition as the international leader in one or more specific frontier research areas, and its impact to Industry/market as measured by technology transfer based on patents developed in the laboratories of that university. As you can see it would take an extensive data collection and analysis process to perform a rational and reliable assessment.

So, my assessment can be partial and anecdotal at best. As Professor at a premiere research University in the USA, I observe the international impact of EMP in two ways:

(a)Students: I receive applications from EMP graduates to come to the University of Michigan for graduate studies and we admit one of their top graduates annually. They are well prepared, they work very hard, and they compete well with the best students that we admit from all the top universities in the world.

(b)Archival Journal Publications: I know several faculty members of EMP. They are good friends and colleagues, they publish on a regular basis, and work on several Greek and European joint projects. In my research I come across their publications and reference them as needed. To assess further the impact of the academic output of individual faculty, we would have to go to the citation index.

Pies ine, kata tin apopsi su, i 2-3 vasikes adinamies pu prepi na diorthothun oste na veltiothi i piotita tis panepistimiakis ekpedefsis stin Elada: Afti I erwtisi einai syntheti. Prepei pali na symfonisume sta kritiria axiologisis wste na katalavoume ti ennooume me “veltiosi poiotitas”. Monon etsi tha mporesoume na kathorisoume tous stoxous mas kai otan petyxoume aftous tous stoxous mas na axiologisoume an epetefxthei pragmati i polypothiti “veltiosi poiotitas”.

Ta kritiria pou anefera pio panw aforoun ton tropo axiologisis twn pio antagonistikwn erevnitikwn panepistimiwn stis HPA. Afta ginontai genikws apodekta ana to kosmo.

Dio themata prepei na xekatharisoume:

(a) To prwto einai an i Elliniki koinwnia – evriteri apo tin Elliniki Panepistimiaki koinotita – apodexetai afta ta kritiria. Den mporw na apantisw afti tin erwtisi ek merus tous. Tha tolmousa omws na pw oti toso I panepistimiaki koinotita oso kai I evriteri elliniki koinwnia paradexontai tin axia twn diethnwn aftwn critiriwn.

(b) To deftero einai an i axia aftwn twn kritiriwn tariazei ston Elliniko tropo zwis kai to rolo twn Ellinikwn ekpaideftikwn idrimatwn. Gia paradeigma, tha mporousate na dextheite oti i spoudastes exoun san monadiki apasxolisi tous tis spodes tous gia tis opies plirwnontai adra me ta xrimata twn forologoumenwn? Tha mporousate na dexthite oti den einai aparaitito oi apofytoi twn Ellinikwn Panepistimiwn na exoun toso megali peira stin politiki, tis sygentrwseis, kai tis diadilwseis?

As ipothesoume oti apo koinou i Panepistimiaki koinitita kai i evriteri Elliniki koinwnia apodexontai kai ensternizontai ta pio panw kritiria axiologisis tis anwtatis ekpaidefsis. Twra mporw na apantisw tin erwtisi sas:

(i)Exasfaliste stous kathigites kai stous spoudastes tin dynatotita na afierwthoun sti douleia tous. Prostatefste ton akadimaiko xwro apo parisaktous kai argosxolous. Vgalte tin politiki apo ton akathimaiko xwro.

(ii)Ensternistite tin kapws xexasmeni idea oti i morfwsi exei axia. An afto einai diskolo ypologiste to kostos tis morfwsis ana spoudasti pou plirwnei o forologoumenos. Voithiste tous spouthastes na antiliftoun poso pronomiouxoi einai pou to kratos plirwnei ta exoda tous kai oti exoun kathikon na morfothoun gia na voithisoun tin politia kai tous eaftous tous me tin morfwsi tous.

(iii)Etoimastite na synagonisteite sti pagosmiopoiimeni agora tis gnwsis. Gia paradeigma, as ypothesoume oti oi doulies routinas ginontai stis India-Kina, i anaptixi (development) stin Evrwpi-Iapwnia, kai to “frontier” tis gnwsis (basic research) ginetai stis HPA. Tote pio rolo tha thelate no paixoun oi epistimones pou vriskontai stin Ellada?

5) Poso realistiko ine na erthi kapios pu diakrinete stin Ameriki na didaxi stin Elada? Esi, ipo pies proipothesis tha erhosun na didaxis stin Elada? Yparxoun alles dynatotites gia diakekrimenous kathigites na didaxoun stin Ellada?

Afti mallon einai I pio diskoli erwtisi. I apantisi exartatai apo proswpikous kai epagelmatikous paragontes. Epagelmpatikoi paragontes sxetizontai me tin idiosygrasia tou atomou kai twn synadelfwn tou sto antistoixo Elliniko panepistimio, tin dynatotita synergasias, tin eidikotita tou atomou, tis diasyndeseis tou stin Eurwpi, to an exei megalo ergastirio pou den metaferetai efkola, tin dynatotita idrisis antistoihou ergastiriou stin Ellada, to poso evelikton einai to atomo na prosarmwstei sto tropo skeptesthai kai to eidos tis erevnas pou ginetai stin Ellada kai tin Evrwpi, kai alla polla. Proswpikoi paragontes sxetizontai me tin oikogeniaki katastasi tou atomou, ergasia syzygou, ilikia paidiwn, prooptikes sxolikwn kai panepistimiakwn spoudwn gia ta paidia, klp.

Poso realistiko ine? Mono aparithmwntas tous pio panw paragontes ftanei gia na deiliasei kapios na apotolmisei tetoio alma.

Alla as exetasoume to thema ligo pio vathia. Giati na ginei I matakinisi afti? Poios exei na ofelithei kai ti? An den dimiourgithoun oi kataliles stathers synthikes gia na yparxei makroxronio ofelos gia oles tis plevres to epixeirima tha apotyxei me poly kakes synepies kai gia tis dyo plevres tis opies exoume dei kat’epanalipsi.

As skeftoume to kalitero scenario: Mia poly kali sxoli se Elliniko panepistimio kai enas diethnws anagnwrismenos kathigitis me prwtoporiaki erevna, megalo erevnitiko eponymo programma me “quantifiable impact”, kai megalo ergastirio prospathoun na synergastoun gia na ginei to megalo alma. Gia pio logo na allaxei panepistimio aftos o kathigitis? Polles fores ginetai gia synaistimatikous logous I gia to lifestyle tis Elladas: poly megalo lathos. Gia pio logo na ton parei to Elliniko panepistimio? Polles fores ginetai gia na travixei ena megalo onoma opws ginetai se afto to epipedo syxna stis HPA. An den dimiourgithoun oi katalliles synthiskes gia epityximeni makroxronia synergasia to lathos tha einai megalo. Xwris aftes tis synthikes, o kathigitis aftos tha prosarmostei kai tha kanei oti akrivws kai oi ypoloipoi kathigites sto tmima kai den tha einai pia se thesi na prosferei sto panepistimio ta ofeli gia ta opia ton proselavan. En oligois einai poly pithanon na afomiwthei anti na voithisei stin anaptyxi pou toso to tmima oso kai o kathigitis epithymousan.

Stis HPA, se periptwsi tetoiwn metakinisewn, ginetai megali ependisi apo olla ta endiaferomena meri: To neo panepistimio ependiei se xrimata kai eponymi edra (endowed chair tis taxews twn $2,000,000), o kathigitis metaferei erevnitika programata kai erevnites tou ergastiriou tou, kai o kratikos organismos pou xrimatodotei tin erevna tou kathigiti vriskei efkairia na ananewsei to ergastirio. Etsi dimiourgountai oi kataliles synthikes gia makroxronia epityxia.

An den kanw lathos tetioi mixansmoi ependisewn then yparxoun stin Ellada i akoma kai tin Evrwpi. As thymithoume oti milame gia diakekrimenous kathigites oxi gia diakekrimenous podosferistes – ekei oi ependyseis einai poly megaliteris taxis, oi mixanismoi ependysis dokimasmenoi, kai to “rate of return on investment” mporei na ypologistei.

Dedomenis loipon tis Ellinikis pragmatikotitas kai twn dynatotitwn ependisewn stin paideia opou to “rate of return on investment” se erevna, technologia, kai paideia einai dyskolo na ypologistei oi dynatotites mias epityximenis tetoias metakinisis gia to sigekrimeno paradeigma pou exetasame einai periorismenes.

Yparxoun vevaia polla alla paradeigmata opou oi stoxoi einai mikroteroi, I apaitoumeni ependysi se xrimata kai amoivaia prospathia mikroteri, kai kata synaipia to risko mikrotero.

Esi, ipo pies proipothesis tha erhosun na didaxis stin Elada? Me ergastirio pou exei 7 didaktorikous kai 9 proptyxiakous spoudastes, polla erevnitika programmata panw sto VIVACE, tin kainouria etaireia Vortex Hydro Energy pou sxediazei kai prowthei to VIVACE, syzigo giatro me perissotero apo pliri apasxolisi, tria mikra paidia, alles dyo palaioteres etairies, ependyseis, klp, den prolavainw oute na thesw to provlima, poso mallon na vrw kairo no skeftw ti lysi se tetoio enxeirima.

Yparxoun alles dynatotites gia diakekrimenous kathigites na didaxoun stin Ellada? Panta yparxoun lyseis otan oi anthrwpoi skeftontai dimiourgika. Sti theoria veltistopoiisis, se ena provlima pou fainetai na min exei lysi, halarwnoume periorismous kai xafnika empfanizontai lyseis. Akoma kalitera, genikevoume to provlima kai vriskoume lyseis pou exypiretoun pollaplous skopous. Tote to costos moirazetai anamesa stous diaforous skopous, to kerdos afxanetai, akoma kai to risko elatwnetai. Gia paradeigma, afto ginetai otan etairies me paromoia I sygenika prointa synxonevontai. I kainouria etairia entlei gnwsi, empeiria, pelatia, proswpiko, metaforika mesa, klp kai apo tis dyo synxwnefthises etairies. To kostos elattwnetai, oi dynatotites megalwnoun, kai genikws “the economy of scales” anoigei neous orizontes kai gia tis dyo etairies.

Kati tetoio pws tha efarmozotan sta Ellinika panepistimia? As skeftoume ligo to provlima pou antimetwpisame pio panw kai den vrikame lysi. As kanoume ta exeis vimata:

(a)Na genikefsoume to provlima mipws mporesoume kai exypiretisoume pollaplous skopous. Thymosaste tis treis idees pou proteina gia na veltiwsome tin Elliniki anwtati paideia? I triti – pou gia diethni panepistimia einai i prwti – einai na proetoimastoun ta Ellinika panepistimia gia tin pagosmiopoiisi tis agoras gnwsis. Afto mporei na exipiretithei me startigiki synergasia me liga panepistimia exwterikou pou exoun tous diakekrimenous Ellines kathigites pou tha thelate na proselkisete stin Ellada.

(b)Na halarwsoume tous periorismous pou syndeontai me ton topo. O Ellinas kathigitis twn HPA den xreiazetai na einai 12 mines to xrono sto Elliniko panepiostimio, oute na didaskei ta idia mathimata me tous synadelfous tou Ellinikou panepistimiou giati tote I prosfora tou tha einai periorismeni. Mporei na vrisketai to miso xrono i ena didaktiko examino sto kathe panepistimio kai na didaskei mathima to opoio den prosferetai sto Elliniko panepistimio.

(c)Na halarwsoume tous periorismous pou sxetizontai me to costos tis ependysis kai to risko kai gia tis dyo plevres. Ayto simainei oti o kathigitis apo tis HPA den parataei to ergastirio tou kai mia zwi prospathias kai dimiourgias gia na paixei rouleta tin kariera tou xwris na xerei tis Ellinikes kai Evropaikes synthikes. Apo tin meria tou to Elliniko panepistimio den desmevei mia monimi thesi gia kapion o opoios pithanon na exei tis amfivolies tou kai ti dynatotyta na fygei kai na epanelthei stis HPA.

Ta ofeli einai pollapla:

(i)Megala ergastiria den einai anagi na metakinithoun. O kathigitis twn HPA diatirei to ergastirio tou kai Ellines spoudastes sto epipedo didaktorikou mporoun na ginoun meli aftou tou ergastiriou. To kostos mias tetoias metakinisis peftei dramatika kai agizei tis Ellinikes dynatotytes ependisis stin paideia.

(ii)Kathigites tou Ellinikou panepistimiou kai Ellines kathigites apo tis HPA mporoun na synregazontai aneta kai na epidiwkoun Europaika projects apo koinou akomi kai se synergasia me projects apo tis HPA.

(iii)Kai ta dyo panepistimia epityxhanoun kapia dynatotita xrisis ergastirwn pou den exoun kai den einai efkolo na ftiaxoun.

(iv)Oi kathigites apoktoun dynatotita na dialegoun spoudastes apo megalitero plithismo kai me pio pikiles gnwseis.

(v)Oi spoudastes exoun efkairies na gnwrisoun ti erevna ginetai stis HPA hwris na perimenoun tis dimosiefseis pou kathisteroun mexri kai dyo xronia apo tin symplirwsi tis erevnas. To prwto vima gia tin proetoimasia enwpion tis epikimenis pagosmiopoiisis exei ginei.

(vi)To risko einai kai apo tis dyo meries meiwmeno. Anoigetai i efkairia gia mia poly kali synergasia, me polla ofeli, xwris poly megali ependysi se xrima kai xrono. An gia opiondipote logo I synergasia den apovei paragwgiki mporei na diakopei apo opiadipote plevra meta tin lixi kapoiou symvolaiou synergasias.

Apo tote pou imoun proedros tou tmimatos nafpigwn sto Michigan eixa anaptyxei synergasies-kleidia me tria panepistimia prwtis klasis ena stin Notia Ameriki, Ena stin Evrwpi, kai ena stin Asia. Twra igoumai mias pio megalis prospathias mesa stis HPA na indrisoume ena ethniko kentro erevnwn anamesa sto Michigan, to UC Berkeley, to Texas A&M, kai to Florida Atlantic University me thema tin metatropi ydrokinitikis energias apo revmata, me to VIVACE san tin basiki, rizospastiki, nea technologia. Mporeite na fantastite tis dynatotites pou anoigontai kathws tha exoume stin diathesi mas to ergastirio mou sto Michgan gia piramata se modela, to megalo ergastirio sto Texas A&M gia piramata se prototypa, ti dynatotita pou prosferei to Florida Atlantic gia peiramata mesa sto revma tou Kolpou tou Mexikou, kai to ergastirio prosomoiwsis tou UC Berkeley? Kanena apo ta tessera panepistimia den tha mporouse mono tou na petyxei afto pou prospathoume san omada. Skeftite tis efkairies pou tha exoun toso oi kathigites oso kai oi spoudastes sta panepistimia mas.

6) Ti simvuli tha edines se kapion Elina spudasti pu theli na asholithi me tin erevna? Na mini stin Elada, na epidioxi na drastiriopiithi stin Ameriki, ti alo?

Kai pali prepei na xekatahrisoume dyo simeia prin mporesw na apantisw tin erwtisi sas. Prwton, ti ennoume me erevna kai gia pia morfi erevnas milame. Defteron, giati thelei na kanei erevna o spoudastis, ti thelei na kanei otan teleiwsei tin erevna, kai se pio meros tou kosmou thelei na zisei kai na egastei.

Ti simvuli tha edines se kapion Elina spudasti pu theli na asholithi me tin erevna?

As paroume dyo diaforetica scenaria:

(i)O spoudastis thelei na kanei vasiki erevna. Afti mporei na xekinaei apo kapio praktiko provlima alla i lysis tou antistoixou erevnitikou provlimatos einai simantiki apo moni tis kai oxi giati exei kapia practiki efarmogi. Oi kartikoi organismoi me to megalitero kyros (Grafeio erevnwn naytikou – ONR, ethniki ypiresia epistimwn – NSF, klp) sxedwn oloklirwtika xrimatodotoun tetoiou eidous meletes sta erevnitika panepistimia twn HPA. An o spoudastis exei skopo na ergastei se xwro panepistimiako i se erevnitiko kentro stis HPA einai aparaitito na kanei vasiki erevna.

(ii)An o spoudastis exei skopo na ergastei stin viomihania prepei na ergastei se efarmosmeni erevna opou tha yparxei kapio apotelesma pou mporei na xrisimopoieisei i viomihania. Aftou tou eidous I erevna einai pio synithismeni stin Evrwpi se diakratika programmata ervnas me pamepistimia kai viomihania.

Na mini stin Elada, na epidioxi na drastiriopiithi stin Ameriki, ti alo? To vasikotero thema einai na dialexei an thelei na kanei vasiki erevna i pio efarmosmeni. Meta na dialexei thema kai kathigiti afou psaksei poly prosektika. Kalous kathigites and themata mporei na vrei se arketa meri tis Evropis kai tis HPA. Prepei na vrei kalo kai megalo paneistimio pou mporei na tou prosferei poly megali poikilia metapyxiakwn mathimatwn, exei pollous kathigites me prwtoporiaki erevna, se polous diaforetikous tomeis. To teleftaio einai poly symantiko afou para polles megales anakalypseis ginontai pia sta synora metaxi diaforetikwn eidikotitwn (p.x. exagogi thalassias energias, ilectrologia, kai public policy on renewable energy) kai akoma perissotero sta synora metaxi diaforetikwn epistimwn (p.x. nanotechnology kai ophthalmologia, analysi diktiwn kai nevrologia). O epityhimenos erevnitis simera prepei na exei ikanotita synergasias kai epikoinwnias me epistimones allwn eidikotitwn.

7) Pia inea ta shedia su gia to melon?

Exw sygendrwsei oli mou tin energia sti erevna kai to sxediasmo tou VIVACE, toso pou exw afisei tis dyo alles periohes erevnas pou eixa anaptyxei gia polla xronia me megali epityxia. Gia ena ereviniti mihaniko to VIVACE einai ena oneiro pou ginetai pragmatikotita. Apo tin apopsi tis vasikis erevnas, epeidi einai I prwti fora pou kapoios skeftike na enisxisei anti na katasteilei tis dines kai akoma na paragei energia me tropo pou den katastrefei to perivalon, i erevna sto ergastirio mou einai toso rizospastiki, prwtoporiaki kai paragwgiki pou den prolavainoume na dimosievoume ta apotelesmata mas. Apo tin apopsi tis mixanikis, I meleti kai o sxediasmos enos mihanimatos pou na paragei kathari kai ananeoumeni energia me tehnologia pou enswmatwnetai fysika me to perivalon kai na exei plethora efarmogwn einai oti pio dimiourgiko mporw na fantastw.

QUESTIONS about VIVACE

1)Ti akrivos ine to VIVACE? Pote idrithike ke gia pius akrivos logus? Posi enerhia yparxei sto nero?

VIVACE onomasa to mihanima pou efhvra. I idea mou irthe to kalokairi tou 2004 kai to ton Noemvrio tou 2005 ypevala aitisi gia tin prwti apo tis treis patentes pou exw ypovalei mexri simera gia to VIVACE.

Ti akrivos ine to VIVACE? Einai enas fysikos tropos na metatrepoume tin ydrokinitiki energia revmatwn se mihaniki kai meta se ilectriki energia xwris na kanoume kako sto perivalon.

Energia se tetoia morfi iparxei se terasties posotites kai vrisketai plousia katanemimeni sxedon pantou opou yparxoun potamia, thalasses kai wkeanoi. Einai mia morfi energias pou tha yparxei oso yparxoun oi kiniseis tis gis, tis selinis, kai tou iliou. Einai statheri kai efkolo na provlepsoume se ti entasi tha einai diathesimi. Antitheta, i iliaki energia, i energia apo thalassia kymata kai i energia apo anemous den einai synexeis kai den mporoume na provlepsoume oute pote tha einai diathesimes oute se pia entasi. Afto eiani ena aparaitito stoixeio gia syndesi mias pigis energias me to ilektriko dyktio. Logw twn poly mikrwn dynatotitwn apothikefsis energias se mpataries I ilektriki energia einai agatho pou otan paraxthe an den xrisimopoieithei hanetai.

Dyo einai ta megala empodia pou antimetwpizei simera I tehnologia sti prospathia ekmetalefsis tis ydrokinitikis energias:

(i)Se poly liga meri ston kosmo ta revmata einai pio grigora apo 3 komvous. Oi tourmpines xreiazonti meson oro taxytitas 6 komvwn gia na paragoun energia me oikonomiki epityxia. Epi pleon dimiourgon arketa problimata sto perivalon kai tin thalassia zwi. Se oli tin voria Ameriki iparhoun mono 6 meri opu ta thalassia revmata einai toso isxira.

(ii)Ta fragmata ta opoia tosous aiwnes kataskezei o anthropos gia na damasei afti tin energia kai na tin xrisimopoieisei, molis prosfata arhisame na syneiditopoioume tin foveri katastrofi pou prokaloun stin oikologia. Stis HPA, me stathero rythmo kathe xrono katedafizontai fragmata kai epistrefetai to nero stin fysiki tou roi.

Afta ta dyo empodia antimetwpizei to VIVACE me epityxia. Alla gia na katalavoume pws mporei to VIVACE na antimetwpisei ayta ta empodia hwris na xrisimopoiei fragmata i tourmpines, prepei prwta na doume pws doulevei to kai giati kaneis den to efivre mexri simera.

To phenomeno twn talantwsewn apo dines (VIV = Vortex Induced Vibrations) eini ena fovera katastrofiko fysiko fenomeno pou paratireitai opote ena revma aera i nerou kilaei katheta ston axona enos elastikou kylindrikou swmatos apo tis mikres ines twn dixtiwn psarematos mexri exdres petrelaiou diamterou 40 metrwn. Keraies aftokinitwn, syrmata agyrwsewn, swlines se enallaktes thermotitas, ravdoi pyrinikwn kafsimwn, kontaria simaias kai ola ta elestika kylindrika swmata ypokeintai se afto to phenomeno. To kako me afto to phenomeno einai to exei poly evri fasma synchronismou kai epimenei akomi kai an I taxytita tou revmatos diplasiastei.

To fenomono VIV anaferetai stin istoria gia prwti fora stin Palaia Diathiki. Otan o vassilias David afine tin arpa tou dipla se parathyro anoikto to revma tou aera ekane tin arpa na vgazei mousikous ihous afou talantonontan oi hordes. Omws itan o Leonardo da Vinci aftos pou prwtos, to 1504, katalave oti tentomena syrmata talantountai katheta sto revma tou aera kai vgazoun notes. Tous mousikous aftous ihous tous onomase “Aiolikous Tonous”. To phenomeno egine perifimo gia tin katastreptiki tou ikanotita stis 7 Noemvriou 1940 otan i gefyra sto Tacoma Narrows stin politeia tis Washington katastrafike mesa se liga lepta tin imera twn egainiwn tis apo talantwseis pou proklithikan apo revma aeros katheto stin dievthinsi tis gefyras. To 1965, sto Ferrybridge tis Aglias treis terastioi pyrgoi psixews katastrafikan se liga lepta otan ena revema aeros fysixe katheta stin grammi twn pyrgwn. Stin thalassia mihaniki afto to provlima einai poly synithismeno kai exoun ginei xiliades dimosiefseis stin prospathia na katalavoume to phenomeno. Etsi apo to 1940 oi mihanikoi kanous systimatikes propathies na katasteiloun afto to phenomeno.

To VAVACE kanei akrivws to anapodo:

(a)Dynamwnei anti na katastrefei tis dines pisw apo ton kylindro pou prokaloun tis talantwseis.

(b)Megistopoiei anti na katastelei tis talantwseis.

(c)Mazevei tin energia apo tis talantwseis anti na tin skorpaei (diffuse).

(d)Kanei tis talantwseis aftes na arxizon se oso mikroteres taxytites ginetai kai na vastan gia oso megalyteres taxytites ginetai xrisimopoiwntas tehnikes pou mathainoume meletwntas pws ta psaria kolympan sti thalassa me megaliteri taxytita apo oti tous epitrepei i myiki tous dynami.

Etsi to VIVACE katorthwnei na mazevei tin energia akomi kai apo revmata me tahytita 1 komvou mono. Xrisimopoiwei tehnologia pou vasizetai se ena fysiko fenomeno astathias (VIV) pou peretairw enisxyetai me ixthyomimitiki. Oso gia to thema tis apothikefsis tis energias afto lynetai giati to nero einai to megalytero kai fysiko meso apothikefsis energias kai kalyptei to 73% tis epifanias to planiti mas.

Pote idrithike ke gia pius akrivos logus? Idrisa mia etairia me to onoma Vortex Hydro Energy to 2004 me ton skopo na parei afti tin theoria kaina tin kanei praxi. Na ftaixoume ena mihanima pou na mazevei afti tin kathari kai ananeoumeni energia me tropo symvivasto me to perivalon kai tin thalassia I potamisia zwi. Plirofories kai polla stoixia mporeite na vrite sto vortexhydroenergy.com. I etairia akoma vrisketai sta spargana alla kanei megales proodous.

Posi enerhia yparxei sto nero? Axizei afti I prospathia? As doume meriaka statistika stoihia. Apo ta 3,850 ZJ (1021 Joules) to xrono pou mas stelnei o ilios ta perissotera anaklwntai pisw sto diastima I aporofountai apo tin atmosfaira. 285 ZJ/xrono aporofountai apo to nero, 6 ZJ einai diathesima stous anemous, kai 1.8 ZJ aporofountai apo tin viomaza. To 2004 i synoliki katanalosi energias sto planiti mas itan 0.471 ZJ. Katalavainetai ti anektimito thisavro mas prosferei kai pali i thalassa.

2) Pos ehi adimetopisi i epistimoniki kinotita tis anakinosis sas? Pio ine to epistimoniko ala ke to business status tu VIVACE?

Pos ehi adimetopisi i epistimoniki kinotita tis anakinosis sas? I sxetiki epistimoniki koinotita exei polles plevres kai prepi na doume tin kathe mia xwrista:

(a)Organismoi xrimatodotisis: Otan arxisa afti tin erevna diapistwsa oti eixan oloi anexeretws vgalei tin ydroilektriki energia apo ti lista twn pigwn enalaktikis energias. Dyo itan oi vasikoi logoi: Prwton giati eixe apokisei poly kaki fimi logo tis perivantlogikis katastrofis pou prokaloun ta fragmata. Defteron giati kamia kainouria tehnologia den exei anaptyxthei apo ton kairo tou Arhimidi ektos apo tis propelles/tourbines pou exoun emfanistei panw apo 100 xronia. Otan omws kanw parousiaseis o enthousiasmos tous metatrepetai amesws se xrimatodotisi. Arxi egine me to Grafeio Erevnwn to Naftikou kai to Ipourgio Energias twn HPA. To prwto xrimatodotei tin vasiki ervna sto ergastirio mou – Marine Renewable Energy Laboratory – kai to deftero tin anaptyxi mesw tis etairias mou Vorthex Hydro Energy.

(b)Spoudastes: Oi neoi pou vlepoun to megethos tou provlimatos pou antimetwpizoume kai tin ragdaia exelixi twn perivantologikwn provlimatwn exoun katalavei oti prepei na antimetwpisoume to provlima tis energias amesa. O Organismos Inomenwn Ethnwn exei apofasisei oti to pio epeigon provlima tou planiti mas einai i pargogi energias me tropo diatiriteo (?? sustainable) me deftero to provlima paragogis posimou nerou. To deftoro tha lithi ama lithi to prwto kathws i posottes energias pou apaitountai gia afalatwsi nerou einai terasties. Etsi ta teleftaia 3 xronia exoun ekpaideftei 29 spoudastes se ola ta epipeda sto ergastirio mou.

(c)Epistimones sto tomea VIV: Synadelfoi mou kathigites kai erevniyes ana to kosmo exoun enthousistei me tin idea perimenontas apotelesmata kathws emeis doulevoume se diaforetiki parametriki periohi tou provlimatos alla taftohrona vgazoume apotelesmata pou den ta exoume xanadei gia vasika erevnitika themata.

(d)Epistimones sto thema tis exagogis thalassias energias: Aftoi xeroun kala ta provlimata pou yparxoun sti metatropi thalassias energias se ilectrismo kai perimenoun na doun tin anaptyxi tou prototypou. Ta 6 ergastiriaka modela pou exoume kai doulevoun den arkoun. Tin idia stasi exoun kai oi pithanoi kataskevastes tou VIVACE.

(e)Ependytes: Exome synexeis prosfores apo ependites kai proxorame se afti tin katefthinsi parallila me tin erevna sto ergastirio. Akomi den exoume dextei ependiseis. Tha protimousa na ftiaxw ena prototypo kai na to dokimasw se potamo prin prohwrisoume se megales ependyseis.

(f)To evritero koino kai parallila ta mesa mazikis enimerwsis systimatika zitan plirofories gia to xronodiagrama anaptyxis tou VIVACE.

Oloi omws stin arxi prospathousan na honepsoun tin idea kylindrwn pou kinountai katheta sto revma tou nerou. To VIVACE fenotan se olus exotiko. Otan to anteliftika afto itan efkolo na dosw exigisi. Sygekrimana, zoume sto aera. Exoume synithisei na vlepoume aerodynamikes epifanies opws ftera aeroplanwn i pouliwn i anemomilous i istia pou dinoun statheres dynameis anwsis kathetes sti roi tou refstou. Den exoume synithisei na vlepoume kylindrous pou dinoun periodikes dynameis kathetes sti roi. Omws, ama koitaxoume mesa se pikna ygra opws to nero, i fysiki eikona einai entelws diaforetiki. Oti kinitai mesa se ygro, apo to mikroskopiko sperma mexri tin terastia falena einai ena hondro swma me oura kai katalila moirasmeni epifaniaki traxytita. Etsi akrivws einai oi kylindroi to VIVACE pou talantountai katheta sto revma tou nerou. Diladi, gia ti thalassa to exotiko einai I propella kai oi tourbines kai oxi oi kylindroi tou VIVACE.

Pio ine to epistimoniko status tu VIVACE? I vasiki erevna xrimatodoteitai poly kala kai ola ta apotelesmata mexri simera einai apolytws thetika. Topothetoun tin piknotita exagogis energias me to VIVACE 2-10 fores pio ipsila apo tis alles tehnologies exagwgis energias apo tin thalasa alla vevaia poly pio katw apo tis mihanes Diesel. Eimaste twra se thesi na ftiaxoume ena prototypo me poly kales epidoseis. Symfona me tis metriseis mas sto ergastirio to kostos paragwgis – otan i anaptyxis tou VIVACE xeperasei to arhiko stadio – einai $0.055/kWh (kilovatora). Afto to kostos kanei to VIVACE antagonistiko toso me enalaktikes oso kai symvatikes morfes paragogis energias.

Tha kanoume synexws veltiwseis me vasiki kai efarmosmeni erevna gia arketa hronia. Enas apo tous logous einai oti exoume akomi arketa na mathome apo ton tropo me ton opion ta psaria kinountai sto nero kai ekmetalevontai tin energia apo dines. O allos logos einai oti to phenomeno VIV emfanizetai se oles tis klimakes kai xreiazetai diaforetiki antimetopisi merikwn provlimatwn se kathe klimaka.

Oso afora oles tin methodous exagogis energias apo tin thalassa vriskomaste ekei pou ta autokinita vriskontan pro 100 etwn, alla tha tolmousa na pw oti emeis tha exoume poly taxyteri anaptyxi tis vasikis erevnas kai tis tehnologias. Akoma to VUVACE einai poly pio aplo stin kataskevi apo tourbines kai propelles.

Pio ine to business status tu VIVACE? Vriskomaste stin “kilada tou thanatou” opws leme stin diadikasia metaforas tehnologias apo to ergastirio stin agora. Apo tin alli meria exoume pollous enthousiwdeis ypostiriktes pou theloun na doune mia tetoia anakalypsi na ginei poion. Ergazomaste me to “Detroit Wayne County Port Authority” gia na valoume ena prototypo sto potami tou Detroit. Afto einai diskolo enheirima giati o potamos exei taxytita 1.5 komvown kai kamia etairia tourmpinown den tolmise na antimetwpisei to provlima. Exome kai alles pithanes theseis gia tpothetisi tou VIVACE se potamia opwn o Niagaras pou ta revmata einai pio dynata.

3) Ti simeni epi tis usias to VIVACE, gia tis zoes ton aplon anthropon, se periptosi pu efarmostun praktika i, pros stigmin, theoritikes idees pu shetizode me afto?

Exoume perasei to stadio tis theories edw kai dyo xronia. Exoume dokimasei exi diaforetika modela sto ergastirio kai eimaste sto sxediasmou sympagwn prototypwn gia efarmoges se potamia.

To provlima tis energias pou antimetwpizoume simera einai toso piestiko kai epeigon wste prepei na anaptyxoume oles tis tehnologies pou exoun dynatotyta paragwgis ananeoumenis katahris energias se hamilo costos. To VIVACE einai sigoura ena apo ta mihanimata pou plirei oles tis proipotheseis epityxias.

Ti simeni epi tis usias to VIVACE, gia tis zoes ton aplon anthropon? Ohi mono to VIVACE alla kai opiadipote tehnologia pou plirei tis pio panw proipotheseis mporei na exei terastia synisfora stin lysi tou vasikou provlimatos tis anthropotitas. Skeftite paragogi energias xwris molynsi tis atmosfairas, xwris arnitiki epidrasi sti thalassia zwi, se stathero hamilo costos, hwris anagi metaforas ana ton kosmo mia pou yparxei pantou. Skeftite akoma efarmoges apo mikri klimaka 5-10kW se ena miko potami, pio megali klimaka 10MW apo tin thalassa gia mia koinotita i ena nisi xwris piges energias, kai akomi pio megali tis taxis twn 1000MW gia mia parathalassia politia. I piesi gia petrelaio tha elatwthei, tha kratisoume tis times pio hamiles, kai tha elatwsoume tin molysi tis atmosfairas kai to phenomeno tou thermokipiou.

4) Ti hriazete pleon gia na perasete stin praxi. Ehete vri hrimatodotes k.lp.? Pos tha «trexi» olo afto to project?

Ti hriazete pleon gia na perasete stin praxi. Ehoume na epilisoume liga tehnika provlimata akoma gia ta opia yparxoun lyseis all prepei na anaptyxthoun gia to VIVACE. To kyriotero einai to sytima metatropis tis energias apo mihaniki se ilectriki. Yparxoun polle lyseis all shediazoume mia ilektomagnitiki pou katalamvanei mikro xwro me ton Ellina synadelfo mou sto Florida Atlantic University, Niko Xiro. Meta exome polles epiloges ylikwn kai prepei na katastalaxoume se ena. Meta apo afto arxizei I synergasia me kataskevastiki etairia.

Ehete vri hrimatodotes k.lp.? Afto den fainetai na einai provlima oso kai an afto akougetai paraxeno. To thema einai pio einai xronika to simeio sto opio prepei na dextoume ependites. Pistevw molis exoume ena prototypo dokimasmena sto pragmaiko perivalon exw apo to ergastirio mas.

Pos tha «trexi» olo afto to project? Sxediasmos systimatos metatropis mihanikis se ilectriki energia, eklogi ilikwn, sxediasmos sympagous epanalamvanomenou “module”, kataskevi prototypou, peiramata prototypou sto pragmatiko perivalon. Synoliki diarkia ligotero apo dyo xronia.

5) Iparhun skepsis gia expansion tu VIVACE se evropaikes hores, tin Elada k.lp.? ( An ohi, giati? ).

Stin Elada gnorizun to project su, ehi epikinonisi kapios mazi su, ehis epikinonisi esi, tha ihe noima kati tetio i ine kati pu, os project, iperveni tis dinatotites tis horas?

Iparhun skepsis gia expansion tu VIVACE se evropaikes hores, tin Elada k.lp.? ( An ohi, giati? ). Stin Elada gnorizun to project su. Vevaia. Enas apo tous prwtos mathites mou pou doulepse sto ergastirio einai Gallos kai afou teleiwse tis spoudes tou san nafpigos stin Gallia kanei Mastrer’s se Business Administration. Mazi me ena synadelfo tou ehoun arhisei tis prospathies na antiproswpefsoun to VIVACE stin Evropi. Sto EMP yparhoun arketoi katigites pou gnwrizoun gia to VIVACE, kyriws aftoi pou einai energoi stin mihaniki thalassiwn kataskevwn opws o kos Spyros Mavrakos.

Tha ihe noima kati tetio i ine kati pu, os project, iperveni tis dinatotites tis horas? Asfalws kai exei efarmoges polles stin Ellada kai den einai kati pou ypervainei tis dynatotytes tou topou. Sto xeri mas einai na sxediasoume kati pou na tairiazei stis topikes synthikes thalassiwn revmatwn kai oikonomikwn synthikwn.

6) Pia ine ta shedia tis VIVACE gia to ameso melon?

Na prohwrisoute to taxytero dynato stin kataskevi tou prototypou etsi wste na dextoume meta ependyseis gia kataskevi monadwn paragwgis. Parallila na synexisoume tin vasiki erevna sto ergastirio mou kai ta ergastiria twn allwn triwn panepistimiwn pou anefera pio panw.

7) Giati to onomasate VIVACE? Thimizi ligo kati italiko ( cafe, estiatorio k.lp. ).

Pragmati i lexis einai Italiki kai xrisimopoieitai stin opera kai ti mousiki genikotera. Simainei zwntani/haroumeni kinisi se grigoro tempo. Etsi vlepw kai tis kiniseis twn psariwn pou mimitai to VIVACE. Taftoxrona, otan xrisimopoiisoume ta exi grammata san arxika dilwnoun akrivws afto pou kanei to VIVACE kai pws akoma to kanei VIVACE = Vortex (ek Deinwn) Induced (Prokaloumenes) Vibrations (Talantwseis) for (gia) Aquatic (Ydatini) Clean (Kathari) Energy (Energia).

8) Pia itan i arhiki idea silipsis tu olu project? Me dio logia, pos proekipse «i ebnefsi» gia kati tetio? Itan mia idea tis stgmis, itan kati pu dulevotan sto mialo su gia hronia, ipirxe kapio stihio apo tin epikerotita pu se idrigare epistimonika oste na kinithis pros afti tin katefthinsi?

Pia itan i arhiki idea silipsis tu olu project? Me dio logia, pos proekipse «i ebnefsi» gia kati tetio? Enas mathitis mou Indos ithele oposdipote na kanei to Didaktoriko tou mazi mou se solines exagogis petrelaiou kai VIV. Aftos itan enas tomeas opou eixa ergastei poly alla meta pou ekana tin vasiki erevna pou me endiefere prohwrisa se allous tomeis. Egw to pieza na koitaxoume to thema exagogis energias apo kimata kathws eiha enan episkepti kathigiti apo tin Rusia kai na kitaxoume an ypirxe kati prototypo na erevnisume. Den symfomousame alla xafnika mou irthe I empnevsi na syndiasoume ta dyo mazi. Ton esteila amesws sto Internet na psaxei oles tis piges gia patentes kai dimosievseis. Pros megali mas ekplixi kanenas den to eixe skeftei. Den milisame se kanena kai pesame me ta moutra sti doulia. Se ligous mines, meta apo pollous ypologismous, katalixame sto symperasma oti i methodos mporei na doulepsei. Amesws arxisame tin diadikasia ypovolis patentas kai ftiaxame to prwto montelo gia peiramata.

Amesws meta arxisa na organwnw to ergastirio, na vriskw xrimata gia erevna kai synergates. Prostethikas stin omada dyo ikanotatoi metaptihikoi spoudaste, mia Amerikanida kai enas axiomatikos to Israelinou naftikou. Kaname tis dyo rpwtes dimosiefseis ton Iounio tou 2006. Stim prwi parousiasi gia to VIVACE sto Amvourgo i aithousa den eixe theseis oute gia orthious.

Itan mia idea tis stgmis, itan kati pu dulevotan sto mialo su gia hronia: Pragmati i idea itan tis stigmis alla oi gnwseis proypirhan apo polla xronia. Akoma aporw pws kanenas den eixe afti tin idea symperilanomenou kai emena kathws olio prosoathousame me kathe tropo na katastiloume tis talantwseis apo dines.

Ipirxe kapio stihio apo tin epikerotita pu se idrigare epistimonika oste na kinithis pros afti tin katefthinsi? Vevaia, to thema tis energias eixe ginei pali piestiko, ohi toso stis HPA oso ston ypoloipo kosmo opou i venzini einai poli pio akrivi. Mesa se ena akomi xrono egine piestiko kai stis HPA kai arxisan megales kiniseis ependisewn se ananeoumeni energia. Omws se thalassia energia ta prwta xrimata diatethikan apo to Komgresso molis pro dyo minwn $10M gia to 2008, kai $50M gia to 2009.

Κατηγορίες: Αποκλειστικό, Καθημερινή - Ελεύθερο | Γράψτε σχόλιο

ΣΗΜΕΙΟ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ: ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ

ΘΑ ΧΥΘΕΙ…ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ.

Χωρίς αυτό δεν κινείται..τίποτα. Η κάθε νέα άνοδος της τιμής του φέρνει σε όλους μας ανατριχίλες. Η ακόρεστη δίψα των ανθρώπων για την απόκτησή του, τούς κάνει να χάνουν τα λογικά τους και να βγάζουν τον χειρότερο εαυτό τους, το κτηνωδέστερο κομμάτι της φύσης τους. Για την πάρτη του διεξάγονται πόλεμοι και σφαγιάζονται χιλιάδες, χωρίς τον παραμικρό δισταγμό. Βιβλία και ταινίες που το έχουν ως κεντρικό τους θέμα γίνονται αμέσως δημοφιλή. Το πετρέλαιο είναι για τούς λίγους ευλογία, αφού τούς προσφέρει αμύθητα πλούτη και για τους πολλούς κατάρα, «τα δάκρυα του διαβόλου» που σταλάζουν πάνω τους κάνοντας τη ζωή τους μαρτυρική. Η Σόνια Σαχ, συγγραφέας της «Ιστορίας του αργού πετρελαίου» ( εκδ.Αγρα ), το οποίο μόλις κυκλοφόρησε στην Ελλάδα, δίνει στην «Ε» μια αποκαλυπτική συνέντευξη σχετικά με το θέμα ενώ οι Αντνάν Κασόγκι και Ταρίκ Αλί αναφέρονται στη σχέση πετρελαίου και εισβολής των Αμερικανών στο Ιράκ. Τέλος, ένα σπουδαίο μυθιστόρημα που και αυτό κυκλοφόρησε στην Ελλάδα πριν λίγες μέρες, το «Πετρέλαιο!» ( εκδ.Καστανιώτη ), στο οποίο βασίστηκε η περυσινή ταινία «Θα χυθεί αίμα» που έδωσε το Οσκαρ στον εξαιρετικό Ντάνιελ Ντέι Λιούις, μάς παρέχει τη δυνατότητα σκιαγράφησης του προφίλ του συγραφέα του, του Απτον Σινκλέρ, ενός ανθρωπιστή δημοσιογράφου και λογοτέχνη, ο οποίος σε όλη τη διάρκεια της ζωής του αγωνίστηκε για την προώθηση ιδεών που ήλπιζε ότι η αποδοχή τους από την ανθρώπινη κοινωνία θα την έκανε καλύτερη. Το γεγονός ότι 40 χρόνια μετά τον θάνατό του συνεχίζουμε να επιζητούμε απαντήσεις στα ερωτήματα που εκείνος έθεσε, καθιστά την όλη φιλοσοφία ζωής του επίκαιρη όσο ποτέ και τα γραπτά του, όπως το «Πετρέλαιο», διαχρονικούς καθρέφτες της ανθρώπινης απληστίας που εξακολουθεί να οδηγεί στη δυστυχία εκατομμύρια συνανθρώπους μας σε όλη τη Γη.

συνέντευξη: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ( giannis@enet.gr ).

ΣΟΝΙΑ ΣΑΧ: «Το νέο παιχνίδι του πετρελαίου θα παιχτεί στην Αφρική».

-Ποιά ήταν η βασική ιδέα πίσω από τη συγγραφή της «Ιστορίας του αργού πετρελαίου» ( εκδ.Αγρα );

«Η ενέργεια είναι ένα κοινωνικό αγαθό. Ολοι τη χρειάζονται. Και, παρόλα αυτά, αντιμετωπίζεται σαν ένα ιδιωτικό αγαθό που αγοράζεται και πωλείται στην υψηλότερη πλειοδοσία. Αυτό ήταν που με ιντρίγκαρε αρχικά για να προχωρήσω στην έρευνα γύρω από το θέμα και τη συγγραφή του βιβλίου».

-Μπορείτε να μάς δώσετε μια εικόνα της ανθρώπινης κοινωνίας, χωρίς την ύπαρξη του πετρελαίου;

Θα ήταν παρόμοια ζοφερή με εκείνη των ταινιών Mad Max;

«Ενδεχομένως. Αλλά όχι απαραίτητα. Θα είχε να κάνει με το πόσο σοφά θα διαχειριζόμασταν την μετάβαση από την αφθονία πετρελαίου στη μελλοντική ανεπάρκειά του. Εάν προηγουμένως προβούμε στον σχετικό σχεδιασμό, με νέες τεχνολογίες και νέους τρόπους ζωής, τότε η χωρίς πετρέλαιο κοινωνία, μπορεί να είναι μια ειρηνική, αρμονική κοινωνία».

-Πόσο μακριά πήγε η απερχόμενη κυβέρνηση Μπους για το πετρέλαιο; Ηταν το βασικό της μέλημα η εξυπηρέτηση των συμφερόντων των πετρελαϊκών εταιρειών;

«Η κατανάλωση φτηνού πετρελαίου είναι ο βασικός οδηγός της αμερικανικής οικονομίας. Μέχρι τώρα, καθώς η αμερικανική ηγεσία ενδιαφέρεται να διατηρήσει τον “αμερικανικό τρόπο ζωής”

-που σημαίνει την καθημερινή καύση 3 γαλονιών για κάθε άνδρα, γυναίκα και παιδί-, τότε ναι, η ευημερία και η ασφάλεια της πετρελαϊκής βιομηχανίας θα έχει κυρίαρχη θέση στην αμερικανική πολιτική. Αυτό δεν είναι κάτι καινούριο. Θυμάστε τη δεκαετία του 1970 όταν ο τότε πρόεδρος Κάρτερ δήλωσε ότι «οι ΗΠΑ θα προστατεύσουν τη ροή πετρελαίου χρησιμοποιώντας οποιοδήποτε μέσο έχουν στη διάθεσή τους και θεωρήσουν απαραίτητο για την επίτευξη του συγκεκριμένου σκοπού». Το περίφημο “δόγμα Κάρτερ’».

-Ο πόλεμος στο Ιράκ έγινε για το πετρέλαιο;

«Δεν έγινε για αυτό-καθαυτό το πετρέλαιο. Πιστεύω ότι υπήρξε μια σύγκλιση διαφορετικών κινήτρων. Ενα από αυτά ήταν η δύναμη τού να έχεις το χέρι σου στη “βρύση” των τελευταίων εναπομεινάντων μεγάλων πετρελαϊκών αποθεμάτων του κόσμου. Κι αυτό είναι πολύ ισχυρό».

-Πού θα παιχτεί μελλοντικά το παιχνίδι του πετρελαίου; Σε ποιές περιοχές του κόσμου;

«Νομίζω περισσότερο στην Δυτική Αφρική. Η Κίνα και οι ΗΠΑ έχουν βάλει “μεγάλα στοιχήματα” εκεί. Και είμαστε όλοι μάρτυρες ενός μεγάλου παγκόσμιου ενδιαφέροντος για τα προβλήματα της Αφρικής, μεγαλύτερου από ποτέ. Οφείλεται δε, στο ότι αυτή είναι η περιοχή απ’όπου θα προέλθει πολύ από το καινούριο πετρέλαιο του κόσμου».

-Υπάρχει κάποιο άλλο στοιχείο σε σχέση με το πετρέλαιο, πέρα από τα κέρδη που αφήνει, που “τρελαίνει” όσους ασχολούνται με την αναζήτησή του;

«Το πετρέλαιο είναι μοναδικό από άποψη ενεργειακής ισχύος. Είναι το προϊόν εκατομμυρίων χρόνων αρχαίας ηλιοβολίας, συμπιεσμένης σε μία εύκολη στη μεταφορά ρευστή μορφή. Δεν υπάρχει τίποτε άλλο σαν αυτό…».

-Τι σας προκάλεσε το μεγαλύτερο σοκ κατά τη διάρκεια συγγραφής του βιβλίου; Ποιό κομμάτι της έρευνάς σας ήταν το πιο αποκαλυπτικό;

«Ο βαθμός στον οποίο, ο σύγχρονος βιομηχανικός τρόπος ζωής εξαρτάται από το πετρέλαιο. Πετρέλαιο για τη φτηνή τροφή μας, τα πλαστικά μας, την ταχύτητά μας, την μετακίνησή μας, τις ανέσεις μας. Η δύναμη του πετρελαίου και των παραγώγων του είναι που τα κάνει όλα αυτά δυνατά».

-Λένε ότι το πετρέλαιο είναι “τα δάκρυα του Διαβόλου’, από τη στιγμή που η ανακάλυψή του φέρνει μια σειρά καταστροφών στις χώρες όπου ανακαλύπτεται εξαιτίας της απληστίας για την εκμετάλευσή του.

«Οταν το πετρέλαιο βρίσκεται σε μέρη με φτωχά αναπτυγμένες οικονομίες, μπορεί όντως να “φέρει” μαζί του την καταστροφή. Η Νιγηρία και η Βενεζουέλα είναι καλά παραδείγματα, μέρη στα οποία η διαφθορά και η φτώχεια αυξήθηκαν μετά την ανάπτυξη του πετρελαίου και του αερίου. Αλλά σε χώρες που είναι ήδη αναπτυγμένες και ευημερούσες – όπως η Σκωτία, η Νορβηγία, ο Καναδάς – το πετρέλαιο ή το αέριο δεν αποτελεί κατάρα αλλά ευλογία».

-Υπάρχει κάποιο όριο στο οποίο θα μπορέσουν να σταματήσουν οι πολυεθνικές εταιρείες όταν πρόκειται για την εκμετάλευση του πετρελαίου;

«Ναι. Οταν οι καταναλωτές θα σταματήσουν να αγοράζουν πετρέλαιο! Κάποτε σκέφτηκα ότι αυτό θα μπορούσε να γίνει όταν το πετρέλαιο έφτασε 100 δολλάρια το βαρέλι αλλά, απ’ότι αποδείχτηκε, έκανα λάθος…».

-Ποιά είναι η άποψή σας για το μέλλον; Θα είναι ένα μέλλον με ή χωρίς πετρέλαιο; Ένα μέλλον που θα καθοριστεί από την απληστία ή τη σύνεση του ανθρώπου;

«Πιθανότατα θα καθοριστεί και από τα δύο. Θα είμαστε όσο άπληστοι μπορούμε μέχρι να φτάσουμε στο μη-περαιτέρω. Η κλιματική αλλαγή καταστρέφει τον πλανήτη μας και η μόλυνση τον δηλητηριάζει ενώ η επιβλαβής διαχείριση των πετρελαιοπαραγωγών κρατών τον “βομβαρδίζει’, σημείο στο οποίο ενδεχομένως να επικρατήσει της απληστίας, η σύνεση για μετριοπάθεια. Αλλά για μένα το ζήτημα είναι άλλο: μέχρι ποιού σημείου θα φτάσουν οι “ουλές” του πλανήτη τον οποίο ανελέητα χαρακώνουμε με τη στάση μας απέναντί του. Ουλές που ασφαλώς πολύ σύντομα θα γίνουν και δικές μας…».

———————————————————————————————-

ΘΑ ΧΥΘΕΊ…ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ!

ΑΠΤΟΝ ΣΙΝΚΛΕΡ: Στη “ζούγκλα” του “πετρελαίου’.

Αν η ταινία «Θα χυθεί αίμα» ( There will be blood ) θα αναφέρεται στο μέλλον από κριτικούς και κοινό, ο λόγος ασφαλώς θα είναι η Οσκαρική ερμηνεία του Ντάνιελ Ντέι Λιούς ( όντως τρομακτική ). Ωστόσο, η συγκεκριμένη ταινία δεν θα έβλεπε ποτέ το φως της ημέρας ή καλύτερα το σκοτάδι των κινηματογραφικών αιθουσών, αν δεν υπήρχε το βιβλίο «Oil!» στο οποίο βασίστηκε το σενάριό της και το οποίο κυλοφόρησε πριν λίγες ημέρες στην Ελλάδα: «Πετρέλαιο!» από τις εκδόσεις Καστανιώτη. Συγγραφέας του «Πετρελαίου!» ήταν ο Απτον Σινκλέρ, μια ιδιαίτερη μορφή των αμερικανικών γραμμάτων, σοσιαλιστής, συγγραφέας, δημοσιογράφος, πολιτικός, ένας ξεχωριστός άνθρωπος που αγωνίστηκε σκληρά στη διάρκεια της ζωής του κόντρα στην αδικία.

Ο Απτον Σινκλέρ ( 1878-1968 ) γεννήθηκε στη Βαλτιμόρη αλλά μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη όπου μετακόμισε η οικογένειά του λίγο μετά. Ως έφηβος ξεκίνησε να γράφει μικρά κομμάτια για εφημερίδες και περιοδικά και παρά το ότι, λόγω Χόλιγουντ, έγινε γνωστότερος στο ευρύ κοινό των ημερών μας από το «Πετρέλαιο!», ήταν το έκτο του βιβλίο «The jungle» ( «Η ζούγκλα», στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Ζαχαρόπουλος ), εκείνο που τον έκανε διάσημο παγκοσμίως αφού, μόλις κυκλοφόρησε, το 1906, έγινε ανάρπαστο στις ΗΠΑ ( 150.000 αντίτυπα ) ενώ τα επόμενα χρόνια μεταφράστηκε σε 17 γλώσσες, μετατρεπόμενο σε παγκόσμιο μπεστ-σέλερ. Στη «Ζούγκλα» ο Σινκλέρ ξεσκεπάζει τη βιομηχανία κρέατος και τις συνθήκες εργασίας στα εργοστάσια παραγωγής του με τέτοιο σοκαριστικά ρεαλιστικό τρόπο που ο ίδιος ο πρόεδρος Ρούσβελτ, αφού ανάγνωσε το βιβλίο ζήτησε να τον συναντήσει ενώ ο Οργανισμός Τροφίμων στις ΗΠΑ αναγκάστηκε να θεσπίσει πιο αυστηρά μέτρα ελέγχου στην κτηνοτροφία μετά την κατακραυγή που προκλήθηκε. Με την ψήφιση δύο σχετικών νόμων, ο Σινκλέρ απέδειξε ότι και οι συγγραφείς μπορούσαν να επηρεάσουν με έναν ουσιαστικό τρόπο τις ζωές των ανθρώπων ενώ αποτέλεσε ισχυρή πηγή έμπνευσης για όσους επεδίωκαν να ασχοληθούν με την ερευνητική δημοσιογραφία.

Στην πολιτική, ο Σινκλέρ δεν τα κατάφερε το ίδιο καλά. Εκανε κάποιες προσπάθειες να εκλεγεί σε ένα δημόσιο αξίωμα, με σημαντικότερη εκείνη της υποψηφιότητάς του για κυβερνήτης της Καλιφόρνιας, με τους Δημοκρατικούς το 1934, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Οσο για το «Πετρέλαιο!», αυτό εκδόθηκε το 1927 στον απόηχο του σκάνδαλου Teapot Dome, όταν η δωροδοκία στελεχών της κυβέρνησης Χάρντινγκ από πετρελαιάδες προκάλεσε τελικά την παραίτηση των κυβερνητικών αξιωματούχων. Αντίθετα από το φιλμ, όπου το κυρίως βάρος πέφτει στην προσωπική ιστορία του Ντάνιελ Πλέινβιου, του τυχοδιώκτη που δεν διστάζει μπροστά σε τίποτα προκειμένου να πετύχει, το βιβλίο περιγράφει με λεπτομέρειες τις «σχέσεις στοργής» ανάμεσα στην κυβέρνηση και την πετρελαϊκή βιομηχανία αλλά και τα παράνομα μέσα που η βιομηχανία χρησιμοποιούσε προκειμένου να καταστρέψει τη συνδικαλιστική οργάνωση των εργατών που δούλευαν υπό άθλιες συνθήκες, συχνά χάνοντας τη ζωή τους.

Ο Σινκλέρ πέθανε το 1968 έχοντας εκδώσει στη διάρκεια τού μακρού βίου του πάνω από 90 βιβλία. Η νουβέλα του «Dragon’s Teeth» ( «Τα δόντια του δράκου», 1942 ) σχετικά με τον Ναζισμό, τού χάρισε το βραβείο Πούλιτζερ. Αλλά εάν υπάρχει ένας λόγος που συνεχίζει να μένει ζωντανός στις μνήμες μας, αυτός είναι η αφοσίωση στις ιδέες του καθώς και η ικανότητά του να δείχνει το απάνθρωπο πρόσωπο που έχει το κέρδος, όταν γίνεται αντικείμενο της ανθρώπινης επιδίωξης, χωρίς κανέναν ηθικό ενδοιασμό. Με αυτόν τον τρόπο, ο Σινκλέρ παραμένει εξαιρετικά επίκαιρος και στην εποχή μας…

Γ.Τ.

———————————————————————————————-

ΜΑΣ ΕΙΠΑΝ για το ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ( με αφορμή τη σύγκρουση στο Ιράκ ):

ΤΑΡΙΚ ΑΛΙ – Πακιστανός διαννοούμενος:

-Οταν όλος αυτός ο καπνός της μάχης, των πολεμικών συγκρούσεων κατακαθίσει και κάποιος ρωτήσει «γιατί τόσοι φόνοι, τόσο αίμα;», ποια θα είναι η απάντηση;

«Η απάντηση θα είναι ότι είναι γεωγραφικό, γεωλογικό φαινόμενο το ότι το πετρέλαιο του κόσμου βρίσκεται κάτω από εδάφη στα οποία κατοικούν μουσουλμάνοι. Κι αυτό είναι που δημιουργεί την επιθυμία να κατακτηθούν αυτές οι χώρες. Οι ΗΠΑ είναι αναμφίβολα η στρατιωτική υπερδύναμη του πλανήτη, αλλά οικονομικά βρίσκονται σε κρίση. Και θέλουν να ελέγξουν το παγκόσμιο πετρέλαιο όχι επειδή το χρειάζονται αλλά επειδή θέλουν να δείξουν σε ανερχόμενες υπερδυνάμεις, όπως π.χ. στην Κίνα, ότι «χρειάζεστε το πετρέλαιο, εμείς το ελέγχουμε, για να το έχετε πρέπει να περάσετε πρώτα από εμάς». Με αυτόν τον τρόπο προστατεύουν την ηγεμονία τους. Κι είναι η μάχη για το πετρέλαιο που, κατά την άποψή μου, εξηγεί πολλά από όσα συμβαίνουν στις μέρες μας στην αραβική Ανατολή και που κάνει το Ισλάμ εχθρό. Εάν η Μέση Ανατολή και οι πετρελαιοπαραγωγούς χώρες κατοικούνταν από βουδιστές, ο «εχθρός» δεν θα ήταν το Ισλάμ, αλλά ο βουδισμός…».

ΑΝΤΑΝ ΚΑΣΟΓΚΙ – δισεκατομμυριούχος Σαουδάραβας έμπορος όπλων.

-Κάντε μου ένα σχόλιο για τον πόλεμο στο Ιράκ.

«Ειπώθηκαν πολλά πράγματα για τον πόλεμο στο Ιράκ, δεν θέλω να υπεισέλθω σε λεπτομέρειες. Βέβαια, υπάρχει και μια πραγματικότητα που λέει ότι ο πόλεμος δεν έγινε παρά για τα πετρέλαια, έτσι; Ηταν εμφανές ότι κάποιοι προσπάθησαν να βρουν έναν τρόπο πρόσβασης στα αποθέματα πετρελαίου της περιοχής, που είναι από τα μεγαλύτερα: έξι εκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο την ημέρα είναι ένας καλός λόγος για να κάνει κανείς πόλεμο!»

Γ.Τ.

Κατηγορίες: Αποκλειστικό, Καθημερινή - Ελεύθερο | Γράψτε σχόλιο

George Steiner

Dear Dr.Steiner

My name is Giannis Triantafillou and I am working as a journalist for the greek newspaper «Eleftherotipia». I’ve contacted the office in Greece which is responsible for the rights of your books and they informed me that you have accepted to give this interview. Please forgive my poor English but the mental joy our readers will get while reading your interview overcomes the casualties that my professional ego will suffer during the procedure of this interview. Therefore I am sending you the following questions. You can answer them whenever it is more convenient for you.

Thank you in advance for your co-operation.

All the best.

Giannis Triantafillou.

Athens – Greece.

GEORGE STEINER – Questions.

-In one of your pevious interviews, you have referred to the ancient Greeks as «those admirable and dangerous people». Why’s that?

-An American writer, Cormac Mac Carthy says that «there’s no such thing like life without bloodshed». Do you agree with him, in the sense that a long period of life in harmony drives people to boredom? I mean, since there is this vital energy of human that can’t ( and may be shouldn’t ) be controlled, is the idea of a future peaceful utopia totally fictional and not realistic?

-Is it possible that what seems to be a high advantage of man, his ability to interpret his experience by the procedure of logic, can become, in fact, a disadvantage since it offers him the chance to turn the essence and the original nature of his experience to whatever theoritical path he wishes to, usually driven by a hypocritical and very selfish motive?

-You are ending one of your Massey lectures ( inluded in «Nostalgia for the absolute» )with the phrase that: «In my opinion, truth has a future. I am not very sure if I can say the same abοut human. But I can’t have no opinion about which one of these two is most important». My question, if I understood your words correctly, is that how a theoritical construction like truth, which can’t even be defined accurately, can be more important than human, whose hypostasis is something very real. On the other hand, how much truth can a person stand/bear? ( In the same way that a constant procedure of thought is also uenbearable for a single person, even from a physical point of view, as you claim in the «Ten possible reasons for the sadness of thought» ).

-In times of crisis, people look up to «the mountain with the intellectuals», trying to get answers from them, usually blaming them for not taking a strong thesis against what’s wrong or unimaginably evil in the world society. Is it possible that we are asking too much from the intellectuals? I mean, after all, they are only humans, may be capable enough of opening the eyes of other people by their knowledge but not necessarily bald or brave enough to stand up against every possible tyrran.

-Has the Holocaust, despite its proven horror when it took place, caused to Jews more harm in various ways, during the years that followed it?

-Over the last years there is this growing “come back” of religion on the planet. We have the reborn christians in the U.S., the islam fundamentalists etc. At the same time, there is this “wave of new atheists” like Dawkins, Hitchence, Harris, Dennett and others. How do you explain this phenomenon?

-The thought that we are standing alone in the whole universe, doesn’t it include an element of a strong human egoisme, in the same way with the belief that, in a moment of crisis, the little green people from Mars will come to offer us salvation? Is there a religious element present in this kind of belief in E.T. intelligence?

-Considering that there is no more collective faith in a messianic vision ( in «The big promise» ) as it was expressed ( or tried to be expressed ) by the past – failed -ideological systems, which is the motivation for today’s young people in order to move on with their lives, apart from material rewards? I mean, you have experienced a lot in your life, both good and bad. On what basis do you keep on dreaming for a better world and where from are you expecting something new ( politics,literature, science )?

-Have you ever seen some of your students to whom you have taught the best of the human knowledge, to become, years later, influential people in governments or international organizations and act in a way, dissimilar to the essence of your teaching? In that case, which were your feelings?

-Which was the meaning of being European in your adolescence and which is now?

-As you are growing older, do you have more questions or answers?

Κατηγορίες: Αποκλειστικό, Καθημερινή - Ελεύθερο | Γράψτε σχόλιο

Οδυσσέας homeless

Το βιβλίο «Οδυσσέας Λυόμενος» ( εκδ.Πολύτροπον ) παρουσιάζεται σήμερα το βράδυ στο Μουσείο Μπενάκη από τους συγγραφείς του. Ενας Βρετανός επιχειρηματίας και δύο καθηγητές βρετανικών Πανεπιστημίων, μετά από πενταετή έρευνα, δηλώνουν με αυτοπεποίθηση ότι η θέση της ομηρικής Ιθάκης είναι στην σύγχρονη Κεφαλλονιά. Μια υπόθεση που έχει ήδη ξεσηκώσει

θόρυβο στον παγκόσμιο Τύπο, αφού αποτέλεσε αντικείμενο ενθουσιωδών κρτικών αλλά και σημαντικών ενστάσεων. Μένει να δούμε αν τελικά θα οδηγήσει και σε έναν ενδο-επτανησιακό εμφύλιο μεταξύ Ιθάκης και Κεφαλλονιάς, για το ποιά από τα δύο νησιά είχε την τιμή να φιλοξενεί το βασίλειο τού τραγουδισμένου από τον Ομηρο πολυμήχανου ήρωα…

Τίτλος: «Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη….

…πρόσεξε μην καταλήξεις στην Κεφαλλονιά!»

«Οδυσσέας homeless…».

Πρόκειται για ένα πανάρχαιο αίνιγμα, έναν σκοτεινό γρίφο. Την ακριβή τοποθεσία της ομηρικής Ιθάκης, πατρίδας του Οδυσσέα. Πολλές εναλλακτικές υποθέσεις έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς, προτείνοντας τοποθεσίες που κυμαίνονται από τη μια άκρη της Γης ( Λευκάδα, Κεφαλονιά) στην…άλλη ( Βαλτική, Σκοτία ). Ή, μέχρι σήμερα, επικρατέστερη εκδοχή ήταν ότι το βασίλειο της Ιθάκης βρισκόταν στο ομώνυμο νησί του Ιονίου. Αλλά όχι πιά…

Ο Ρόμπερτ Μπιτλστόουν είναι επιχειρηματίας, ιδρυτής μιας εταιρείας επεξεργασίας συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης που εδρεύει στη Βρετανία, με εμπειρία στην ανάλυση και οπτικοποίηση περίπλοκων δεδομένων.

Με διαρκές ενδιαφέρον για την Αρχαία Ελλάδα και τους κλασικούς, ο Μπιτλστόουν γοητεύτηκε από τον γρίφο της ομηρικής Ιθάκης κατά τη διάρκεια διακοπών του στην Ελλάδα. Εν συνεχεία, πέρασε στην δράση. Οργάνωσε μια ομάδα έρευνας και ασχολήθηκε επί αρκετά χρόνια με το θέμα. Με τη συνδρομή δύο έγκυρων πανεπιστημιακών, του καθηγητή Αρχαίων Ελληνικών και Λατινικών στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ Τζέιμς Ντιγκλ και του γεωλόγου, καθηγητή Στρωματογραφίας στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, Τζον Άντερχιλ, η ομάδα του Μπιτλστόουν έφτασε στο συμπέρασμα ότι η τοποθεσία της ομηρικής Ιθάκης είναι η Παλική, μια χερσόνησος στο νησί της Κεφαλλονιάς, δυτικά της Ιθάκης. Το βασικό κομμάτι της έρευνάς τους ήταν μια γεώτρηση βάθους 122 μέτρων στον ισθμό που που ενώνει την Παλική με την υπόλοιπη Κεφαλλονιά. Τα ευρήματα τούς οδήγησαν στην υπόθεση ότι η Παλική ενδεχομένως κάποτε να ήταν αυτόνομο νησί και στην πορεία σεισμοί και κατολισθήσεις βράχων γέμισαν το αρχαίο θαλάσσιο κανάλι, δημιουργώντας τη σημερινή εικόνα.

Ο Μπιτλστόουν δηλώνει αισιόδοξος ότι οι επερχόμενες δοκιμές που θα γίνουν κατά μήκος του ισθμού θα επιβεβαιώσουν τη θεωρία του.

«Υπάρχουν όλες οι αποδείξεις ότι βαδίζουμε στη σωστή πλευρά» λέει. «Για χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι πίστευαν ότι ο Ομηρος έκανε λάθος στην περιγραφή της Ιθάκης. Εγώ πιστεύω ότι είχε δίκαιο αλλά δεν μπορούσαμε να το αντιληφθούμε επειδή το τοπίο έχει αλλάξει. Είμαστε ένα βήμα μακριά από τη λύση ενός πανάρχαιου μυστηρίου».

Δεν…διστάζει μάλιστα να κάνει και χιούμορ, με αφορμή την ανακάλυψή του: «Αν η υπόθεσή μου αποδειχθεί αληθινή, οι Κεφαλλονίτες θα έχουν λύσει ένα μακροχρόνιο αίνιγμα: τον λόγο που οι κάτοικοι του Αργοστολίου έχουν τόσες διαφορές με τους κατοίκους του Ληξουρίου….».

Εν τέλει, ο ενθουσιώδης ερευνητής, το φιλοσοφεί: «Μπορεί να μην υπήρξε καν Οδυσσέας, μπορεί ο Ομηρος να τα φαντάστηκε όλα και η Οδύσσεια να ήταν 100% φανταστική, κάτι σαν «Αρχοντας των δαχτυλιδιών» της αρχαιότητας. Ομως, ξέρουμε ότι πολλά από τα μέρη που ανέφερε ο Ομηρος υπήρξαν, το κοινό ήξερε για τι μιλούσε ο βάρδος, ξέρουμε ότι υπήρξε Τρωικός πόλεμος και Τροία…»

Ενδιαφέρον φυσικά για την όλη υπόθεση έδειξαν και οι Τούρκοι. Η αγγλόφωνη εφημερίδα «Τurkish Daily news» σε δημοσίευμά της στις αρχές Φεβρουαρίου και αφού παρουσίασε ένα σύντομο χρονικό των ερευνών του κ.Μπιτλστόουν και των συνεργατών του κατέληγε: «Η ανακάλυψη της Ιθάκης μπορεί να θεωρηθεί εφάμιλλη της ανακάλυψης της αρχαίας Τροίας στα τουρκικά παράλια τη δεκαετία του 1870. Κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος ότι ο Οδυσσέας ή η πόλη του πράγματι υπήρξαν. Αλλά η ανακάλυψη των ερειπίων της Τροίας όπου ο Οδυσσέας και οι υπόλοιποι θρυλικοί Ελληνες ήρωες πολέμησαν, έχει οδηγήσει τους μελετητές να πιστεύουν ότι οι ιστορίες του Ομήρου δεν ανήκουν μόνο στη σφαίρα του θρύλου».

Οι έρευνες της ομάδας Μπιτλστόουν αλλά και τα συμπεράσματα στα οποία οδηγήθηκαν συμπεριλαμβάνονται στο βιβλίο «Οδυσσέας λυόμενος» ( εκδ.Πολύτροπον ) που κυκλοφόρησε στις αρχές Ιανουαρίου στην Ελλάδα. Αναμφίβολα, πρόκειται για μια χορταστική έκδοση που αποζημιώνει απόλυτα τον αναγνώστη που αποφασίζει να εντρυφήσει στο πανάρχαιο αίνιγμα. Πλούσιο εικονογραφικό υλικό περιγράφει τη συναρπαστική ιστορία της ανακάλυψης, μέσα από μία διαδρομή που συνδυάζει φιλολογικά, γεωλογικά και αρχαιολογικά ίχνη. Δεκάδες εντυπωσιακές έγχρωμες φωτογραφίες καθώς και τρισδιάστατες δορυφορικές εικόνες, δίνουν ζωή στις σελίδες της Οδύσσειας, συνδέοντας τις περιπέτειες του Οδυσσέα με το σύγχρονο

τοπίο.

Η πρώτη έκδοση του βιλίου στο εξωτερικό εξαντλήθηκε μέσα σε μερικούς μήνες, αποσπώντας θετικές έως ενθουσιώδεις κριτικές από τον διεθνή Τύπο, ενώ η υπόθεση «Οδυσσέας Λυόμενος» μετατράπηκε σε μίνι φαινόμενο για τους ακαδημαϊκούς κύκλους, πυροδοτώντας έντονες συζητήσεις και εμπνέοντας τηλεοπτικά ντοκιμαντέρ, από το BBC ώς το History Channel.

Ασφαλώς, σημαντικό ρόλο στην υποδοχή της θεωρίας του Μπιτλστόουν, παίζει το γεγονός

ότι κατόρθωσε να εξασφαλίσει την έμπρακτη συμβολή αξιόπιστων εκπροσώπων της επιστημονικής κοινότητας, δηλαδή των συν-συγγραφέων του πονήματός του ( που τυπώθηκε από τις περίβλεπτες πανεπιστημιακές εκδόσεις του Κέιμπριτζ ), του κλασικιστή Τζέιμς Ντιγκλ, καθηγητή του Κέιμπριτζ και του καθηγητή Γεωλογίας του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, Τζον Αντερχιλ.

Τέλος, από την εκτενή διεθνή και ελληνική βιβλιογραφία που παρατίθεται στις πίσω σελίδες του «Οδυσσέα», ο Μπιτλστόουν αναφέρει ότι το μόνο βιβλίο που περιέχει τον ίδιο ισχυρισμό με τον δικό του, είναι η «Κριτική μελέτη περί ομηρικής Ιθάκης» του Γ. Βολτέρα, το οποίο δημοσιεύθηκε στην Αθήνα το 1903.

Η δουλειά του Μπίτλστοουν είναι ενθουσιώδης, εύκολα προσβάσιμη και, ίσως εξαιτίας αυτού, σχεδόν πειστική. Αλλά κι αν ακόμη η τολμηρή υπόθεσή του τελικά διαψευστεί, ας ελπίσουμε ότι η ενασχόλησή του με τον συγκεκριμένο τόπο και πρόσωπο, να τού έμαθε ότι, στη ζωή, το ταξίδι συχνά παρουσιάζει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τον προορισμό…

giannis@enet.gr

-Οι Εκδόσεις Πολύτροπον σάς προσκαλούν σήμερα, Παρασκευή 14 Μαρτίου, ώρα 19:00, στο Μουσείο Μπενάκη [Κεντρικό Κτίριο – Κουμπάρη 1 και Βασιλίσσης Σοφίας, Κολωνάκι].

Ο ΡOΜΠΕΡΤ ΜΠIΤΛΣΤΟΟΥΝ (Robert Bittlestone), Ιδρυτής της Metapraxis Ltd.

Ο ΤΖEΙΜΣ ΝΤΙΓΚΛ (James Diggle), Καθηγητής Αρχαίων Ελληνικών και Λατινικών στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ

Ο ΗΛΙΑΣ ΤΟΥΜΑΣΑΤΟΣ (μεταφραστής), ο Διευθυντής της Κοργιαλενείου Βιβλιοθήκης Αργοστολίου, στην Κεφαλονιά

Θα παρουσιάσουν την ελληνική έκδοση του βιβλίου Οδυσσέας Λυόμενος (Εκδόσεις Πολύτροπον ) ενώ θα ακολουθήσει σύντομη ενημέρωση για την πορεία των ερευνών στην Κεφαλονιά, στο διάστημα των πέντε ετών, από την στιγμή της έναρξής τους, το 2003. Την εκδήλωση, ακολουθεί κοκτέιλ στους χώρους του Μουσείου, όπου οι συγγραφείς θα υπογράψουν τα βιβλία τους.

Λόγω περιορισμένου αριθμού θέσεων, όσοι επιθυμούν να προσέλθουν, παρακαλούνται να επικοινωνήσουν με τις Εκδόσεις Πολύτροπον στο email info@ekdoseispolytropon.gr ή στο τηλέφωνο +30 210 3634 780.

Αύριο, Σάββατο 15 Μαρτίου, στις 11.30 π.μ., στο βιβλιοπωλείο Ελευθερουδάκη, Πανεπιστημίου 17, Αθήνα, οι συγγραφείς θα γνωρίσουν από κοντά το αναγνωστικό κοινό και την ομάδα του βιβλιοπωλείου και θα υπογράψουν το βιβλίο τους.

Εάν επιθυμείτε να εξασφαλίσετε αντίγραφο του βιβλίου για την ημέρα της επίσκεψης των συγγραφέων στους χώρους του βιβλιοπωλείου, παρακαλείσθε να επικοινωνήσετε στο τηλέφωνο του Βιβλιοπωλείου Ελευθερουδάκης, +30 210 3258 440.

Κατηγορίες: Αποκλειστικό, Καθημερινή - Ελεύθερο | Γράψτε σχόλιο

Οδυσσέας

Αιώνες τώρα κλασικιστές, ερευνητές και ιστορικοί ερίζουν για τη γεωγραφική ταυτότητα των ομηρικών τοπωνυμίων. Αν θεωρήσουμε ότι το μυστήριο της «Ιλιάδας» λύθηκε με την ανακάλυψη των ανακτόρων της Τροίας από τον Ερρίκο Σλίμαν, το μυστήριο της «Οδύσσειας» περιμένει τον δικό του Σλίμαν για να λυθεί. Πού ταξίδεψε πραγματικά ο Οδυσσέας; Και σε ποιό νησί επέστρεψε μετά τη δεκαετή του περιπλάνηση; Ακόμα και σήμερα το σύνολο της επιστημονικής κοινότητας δεν έχει πειστεί ότι η σημερινή Ιθάκη -το Θιάκι, κατά τους ντόπιους- συμπίπτει με την ομηρική Ιθάκη, την πατρίδα του Οδυσσέα.

Πολλές εναλλακτικές υποθέσεις έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς, προτείνοντας τοποθεσίες που κυμαίνονται από το λογικοφανές (Λευκάδα, Κεφαλονιά) ώς το απίθανο (Βαλτική, Σκοτία). Ο 50χρόνος βρετανός επιχειρηματίας και φλογερός αρχαιολάτρης Ρόμπερτ Μπίτλστοουν επιχειρεί μια ριζοσπαστική προσέγγιση του αινίγματος «Ιθάκη». Υποστηρίζει -και έχει βαλθεί να αποδείξει- ότι η χερσόνησος της Παλικής, το Ληξούρι, ήταν κάποτε νησί και χωριζόταν από την υπόλοιπη Κεφαλονιά από στενό θαλάσσιο πέρασμα. Αν αυτό αληθεύει, τότε πράγματι πρόκειται για το «νησί το πιο κοντινό στη Δύση», όπως αποκαλεί την Ιθάκη ο Ομηρος. «Θα αλλάξει ο τρόπος που θα διαβάζουμε από εδώ και εμπρός την «Οδύσσεια»», γράφει για το βιβλίο ο καθηγητής του Χάρβαρντ και διευθυντής του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών, Γκρέγκορι Ναγκί. Σε τι διαφέρει, λοιπόν, ο «Οδυσσέας Λυόμενος» από προηγούμενες θεωρίες και γιατί έχει προσελκύσει τόσο ενδιαφέρον, δημοσιότητα, ακόμα και αψιμαχίες;

Ο Ρόμπερτ Μπιτλστόουν,είναι ιδρυτής μιας εταιρείας επεξεργασίας συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης που εδρεύει στη Βρετανία, με εμπειρία στην ανάλυση και οπτικοποίηση περίπλοκων δεδομένων.

Με διαρκές ενδιαφέρον για την Αρχαία Ελλάδα και τους κλασικούς, ασχολείται αρκετά χρόνια με το πρόβλημα και, όπως λέει, το έλυσε, με τη βοήθεια δύο πανεπιστημιακών:του καθηγητή Αρχαίων Ελληνικών και Λατινικών στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ Τζέιμς Ντιγκλ και του γεωλόγου, καθηγητή Στρωματογραφίας στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, Τζον Άντερχιλ.

Στην ανακάλυψή τους αυτή έφθασαν, όπως ανάφεραν, χρησιμοποιώντας την τεχνολογία της αυστραλιανής εταιρίας OziExplorer.

«H τεχνολογία»,είπε ο Ρόμπερτ Μπιτλστόουν,»έκανε δυνατή την πτήση μας γύρω από την αρχαία Ιθάκη σαν να πετούσαμε με ελικόπτερο πάνω από την περιοχή. Γεωγραφικά και γεωλογικά στοιχεία που θα χρειάζονταν εβδομάδες ή μήνες και πολλά χρήματα να συλλεγούν με συμβατικά μέσα, ελήφθησαν εύκολα με αυτή την εκπληκτική τεχνική».

Το απόγευμα, έχοντας ολοκληρώσει το επιστημονικό σκέλος της έρευνας, τουλάχιστον για την αποψινή ημέρα, συνεχίζουμε απτόητοι. «Είδατε πώς γίνονται οι μετρήσεις· τώρα θα σας κάνω μια περιήγηση στις ομηρικές τοποθεσίες». Σκαρφαλωμένοι σε δύο τζιπ 4×4, με τον Ρόμπερτ Μπίτλστοουν να οδηγεί νευρικά και γρήγορα, ξεκινάμε ένα περίεργο χωροχρονικό ταξίδι. Μέσα από την ξενάγηση του συγγραφέα ζωντανεύουν οι ραψωδίες της «Οδύσσειας», το λιμάνι όπου κατέπλευσε ο Τηλέμαχος, το δάσος όπου κατέφυγε ο Οδυσσέας πριν αναμετρηθεί με τους μνηστήρες, η σπηλιά του Ευμαίου, ακόμα και το ίδιο το παλάτι που, σύμφωνα με το συγγραφέα, βρίσκεται στο όρος Καστέλι, κοντά στη σημερινή τοποθεσία Λιβάδι.

Λ ί γ α λ ό γ ι α γ ι α τ ο β ι β λ ί ο

———————————————-

Πού βρίσκεται η Ιθάκη, που περιγράφεται με τόση λεπτομέρεια στην Οδύσσεια του Ομήρου;

Το μυστήριο έχει προκαλέσει σύγχυση στους μελετητές για πάνω από δύο χιλιετίες, ιδιαίτερα επειδή οι περιγραφές του Ομήρου εμφανίζουν μικρή ομοιότητα με το σημερινό νησί που ονομάζεται Ιθάκη. Το βιβλίο αυτό μας αφηγείται μια παράξενη ιστορία: πώς η πίστη του συγγραφέα ότι «Ο Όμηρος έλεγε την αλήθεια» πυροδότησε την ανακάλυψη μιας εντελώς νέας τοποθεσίας για το βασίλειο του Οδυσσέα, η οποία αντιστοιχεί σε τμήμα της σημερινής Kεφαλονιάς και συγκεκριμένα στην χερσόνησο της Παλικής. Εξετάζοντας προσεκτικά μια σειρά από φιλολογικά, αρχαιολογικά και γεωλογικά στοιχεία μπορούμε πλέον να εντοπίσουμε πραγματικές τοποθεσίες που ταιριάζουν απόλυτα με το ανάγλυφο που περιγράφεται στο έπος.

Κατηγορίες: Αποκλειστικό, Καθημερινή - Ελεύθερο | Γράψτε σχόλιο

FACE OFF ////// FFO ECAF

STORIES, GLORIES and WORRIES.

ΙΣΤΟΡΙΕΣ, ΠΟΡΕΊΕΣ ΚΑΙ ΑΜΑΡΤΙΕΣ.

FACE OFF 1: Γιώργος Κολτσίδας: Ο τελευταίος σκληρός του Βορρά ( ή «Ο πρωτότοκος της σούπερ-λίγκα» )

FACE OFF 2: Απτον Σινκλέρ: Ο σοσιαλιστής που έγραψε για πετρέλαιο και αίμα.

FACE OFF 3: Παναγιώτα Βλαντή: «Τραγουδιάρα» στην πίστα της μικρής οθόνης.

FACE OFF 1.

—————————————————————————————–

συνέντευξη: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ.

Γιώργος Κολτσίδας: Ο τελευταίος σκληρός του Βορρά. 940 λέξεις.

Ο “πρωτότοκος” της Σούπερ Λίγκα.

Είναι από εκείνους τους παίκτες που σταδιακά εξαφανίζονται από τα ελληνικά γήπεδα, παίρνοντας μαζί τους και το ποδοσφαιρικό πάθος παλιότερων εποχών. Από τον Γιώργο Κολτσίδα, η μπάλα μπορεί να πέρασε πολλές φορές αλλά ο παίκτης που την είχε, λίγες… Εξαιρετικά ευγενής και συγκρατημένος έξω από το γήπεδο, ο Γιώργος Κολτσίδας, ο μεγαλύτερος σε ηλικία ποδοσφαιριστής της Σούπερ Λίγκα (στις 23 Σεπτεμβρίου συμπλήρωσε τα 37 του χρόνια ) ξετυλίγει το νήμα της ζωής του χωρίς ελιγμούς και υπεκφυγές. Εάν το καλοκαίρι σταματήσει ( όπως πιθανολογείται, αν και η θέληση για μπάλα που τον διακρίνει είναι τεράστια ) είναι βέβαιο ότι από το ελληνικό ποδόσφαιρο θα λείψει ο καλώς εννοούμενος τσαμπουκάς που εξέφρασε με την παρουσία του στα γήπεδα ο έμπειρος παίκτης του Αρη. Ο Γιώργος Κολτσίδας, ο τελευταίος σκληρός του Βορρά.

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΛΤΣΙΔΑΣ μέσα από 7 ΡΗΜΑΤΑ ΖΩΗΣ.

1) MΕΓΑΛΩΣΑ σε ένα χωριό των Τρικάλων. Εφυγα από εκεί το ’92 για τον Αρη, στα 22μου χρόνια. Το πρώτο διάστημα προσαρμογής δεν ήταν εύκολο. Είχα έρθει από την ομάδα του χωριού μου σε μια ομάδα με κόσμο, ιστορία, απαιτήσεις. Αλλά είχα δίψα και πίστη για διάκριση. Εν τέλει, άντεξα, τουλάχιστον έτσι νομίζω. Ημουν όμως και τυχερός. Ο Αρης εκείνη την εποχή είχε φέρει αρκετούς νέους παίκτες από την επαρχία, στους οποίους σκόπευε να στηριχθεί την επόμενη πενταετία. Συνεπώς, υπήρχε πίστωση χρόνου».

2) ΗΡΘΑ στην ομάδα, χωρίς κατάλληλες εμπειρίες και γνώσεις, με αποτέλεσμα να κατεβαίνω στο γήπεδο με πολλά νεύρα και να τα βάζω με αντιπάλους, διαιτητές. Αυτό μού δημιούργησε ένα πολύ αρνητικό προφίλ, τώρα το καταλαβαίνω απόλυτα. Αλλά το μόνο που με ενδιέφερε τότε, ήταν, αν μπορούσαμε με οποιονδήποτε τρόπο, όχι με αδικίες αλλά με τσαμπουκά, να κερδίσουμε το ματς. Ηθελα να δώσω ό,τι μπορούσα μέσα στο γήπεδο και ακόμη παραπάνω. Ομως όλο αυτό, χωρίς μυαλό. Κι όταν ένας διαιτητής έχει μπροστά του έναν παίκτη που παίρνει εύκολα κάρτες, είναι δεδομένο και ανθρώπινο ότι θα τού βγάλει και εκείνος κάρτα με την πρώτη ευκαιρία. Ετσι, κάποιες κάρτες που δέχθηκα ίσως δεν ήταν δίκαιες αλλά θεωρώ φυσιολογικότατη τη στάση των διαιτητών απέναντί μου.

3) ΑΚΟΥΓΑ κάποιους δικούς μου ανθρώπους να μού υποδεικνύουν ότι αυτό που κάνω μέσα στο γήπεδο είναι λάθος. Τούς έδινα δίκαιο αλλά όταν έμπαινα στον αγωνιστικό χώρο τα ξεχνούσα όλα. Αισθανόμουν ότι αν πρόσεχα τις κινήσεις μου, το πάθος μου θα μειωνόταν. Επειτα είχα και τη…θεωρία μου: ένας αμυντικός δεν μπορεί να είναι «το καλό παιδί». Αυτό που πρέπει να βγάζει στον αντίπαλο επιθετικό είναι ότι δεν θα μπορέσει εκείνος να τον περάσει. Δεν εννοώ με ξύλο αλλά να του επιβληθεί αγωνιστικά. Οταν ένας επιθετικός ξέρει ότι είσαι σκληρός, γρήγορος, τότε σκέφτεται ότι δύσκολα θα τα βγάλει πέρα μαζί σου κι έτσι τον κερδίζεις στην ψυχολογία.

4) ΔΥΣΚΟΛΕΥΟΜΑΙ να αντιληφθώ ότι συνεχίζω να παίζω μπάλα σε αυτή την ηλικία. Οταν ένας ποδοσφαιριστής φοράει φανέλα και σορτσάκι είναι σα να τον βάζεις σε μια παιδική χαρά να παίξει, ανεξαρτήτως της ηλικίας του. Δεν τού δίνει ο άλλος την μπάλα και θυμώνει σαν μικρό παιδί ενώ είναι επαγγελματίας. Σήμερα αγωνίζομαι κόντρα σε 18χρόνους που όταν εγώ έπαιζα μπάλα, αυτοί δεν είχαν καν γεννηθεί. Καμιά φορά, βλέπω πώς αντιδρά ένας πιτσιρικάς στον αγωνιστικό χώρο και γελάω, θυμάμαι τον εαυτό μου όταν ήταν στα χρόνια του».

5) ΔΕΝ ΠΟΛΥΠΡΟΣΕΧΑ τον εαυτό μου όταν ήμουν εγώ μικρός. Ως εργένης, είχα πιο έντονη ζωή. Αλλά πολλά άλλαξαν από τότε που παντρεύτηκα, πριν 5 χρόνια. Τώρα δεν μού κάνει αίσθηση να πάω στα μπουζούκια ή σε μπαρ. Εχω και μια κόρη. Εκεί να δεις τον «σκληρό» Κολτσίδα πώς γίνεται αλοιφή, μαλακός μέχρι αηδίας. Τα παιδιά σε κάνουν ό,τι θέλουν. Τι συζητάς τώρα;

6) ΕΙΜΑΙ πολύ μαλακός έξω από το γήπεδο. Το ψέμα δεν μού αρέσει αλλά γενικά σαν άνθρωπος είμαι αρκετά υπομονετικός, μπορώ να ανεχθώ πολλά, δύσκολα χάνω τον έλεγχό μου. Οχι ότι δεν έχω νιώσει άσχημα στη ζωή μου αλλά τα ξεπέρασα όλα πολύ γρήγορα. Και σε αυτό βοηθά το ποδόσφαιρο. Εχει τρομερές εναλλαγές λύπης-χαράς και σε σκληραίνει.

7) ΣΥΝΕΧΙΖΩ να βλέπω το ποδόσφαιρο λίγο ρομαντικά. Οταν πρόκειται για το συμβόλαιό μου, πλέον δεν κάνω παζάρια. Γιατί το ποδόσφαιρο είναι η ζωή μου. Κοιτάζω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και τον ρωτάω;: «Τι ξέρεις να κάνεις στη ζωή σου; Μόνον να παίζεις μπάλα». Σού λέει ο άλλος «μην το δραματοποιείς». Αλλά εγώ αγαπώ το ποδόσφαιρο, το ζω. Μου αρέσουν τα αποδυτήρια, η προπόνηση, ο αγώνας, όταν έρχεται το Σαββατοκύριακο και έχουμε το άγχος να πάμε στο γήπεδο, να παίξουμε. Και όταν κερδίζουμε, νιώθω βασιλιάς! Να σταματήσω και να κάνω τι; Να κάθομαι σπίτι να βλέπω τηλεόραση ή να πηγαίνω εκδρομή στο βουνό να βλέπω τα πεύκα; Αντε μια-δύο εβδομάδες, αντέχω, μετά δεν μπορώ, θα μελαγχολήσω. Δος μου λίγο άγχος, λίγο στρες, δεν μπορώ διαφορετικά. Βέβαια πολλές φορές, όταν η ομάδα χάνει, οι φίλαθλοι φωνάζουν και καμιά φορά υπάρχουν και διάφορα παρατράγουδα. Τότε σού έρχεται να πεις, «μέχρις εδώ, σταματάω». Αλλά μετά πάλι, επειδή αγαπάς αυτό που κάνεις, λες «όχι, εδώ, θα πολεμήσω, κι αν τα καταφέρουμε, έχει καλώς, αν όχι, τι να γίνει, τουλάχιστον παλέψαμε».

Βέβαια αν η διοίκηση μου πει “στοπ’, σταματώ την άλλη μέρα. Αλλά είτε θέλουν είτε δεν θέλουν, εγώ εδώ θα είμαι! Μόλις λίγα μέτρα μακριά από το γήπεδο που παίζω τώρα, στα διαρκείας. Νιώθω ότι εδώ με αγαπάνε οι άνθρωποι, νιώθω όμορφα. Γιατί να μην έρχομαι σε ένα μέρος που με αγαπάνε και που κι εγώ αγαπώ;

Θα ήταν ωραίο να τελειώναμε φέτος το πρωτάθλημα με έναν τίτλο, ίσως ένα κύπελλο. Αλλά, για μένα, τίτλος είναι να μπαίνω στον αγωνιστικό χώρο και να με χειροκροτάει ο κόσμος. Οσο υπάρχει αυτό, εγώ θα συνεχίζω…».

giannis@enet.gr

FACE OFF 2.

—————————————————————————————–

του: ΓΙΑΝΝΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ.

ΑΠΤΟΝ ΣΙΝΚΛΕΡ: ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΕΙΧΕ ΧΡΩΜΑ ( ή ΗΤΑΝ ) ΚΟΚΚΙΝΟ… 500 λέξεις.

Αν η ταινία There will be blood θα αναφέρεται στο μέλλον από κριτικούς και κοινό, ο λόγος ασφαλώς θα είναι ερμηνεία του Ντάνιελ Ντέι Λιούς ( όντως τρομακτική, έτη φωτός μπροστά από Κλούνι, Ντεπ και τους υπόλοιπους ). Ωστόσο, αυτή η ταινία ποτέ δεν θα έλβεπε το φως της ημέρας ή καλύτερα το σκοτάδι των κινηματογραφικών αιθουσών, αν δεν υπήρχε το βιβλίο «Oil!» στο οποίο βασίστηκε το σενάριό της. Συγγραφέας του «Oil!» ήταν ο Απτον Σινκλέρ, μια ιδιαίτερη μορφή των αμερικανικών γραμμάτων, σοσιαλιστής, συγγραφέας, δημοσιογράφος, πολιτικός, ένας ξεχωριστός άνθρωπος που αγωνίστηκε σκληρά στη διάρκεια της ζωής του κόντρα στην αδικία.

Ο Απτον Σινκλέρ ( 1878-1968 ) γεννήθηκε στη Βαλτιμόρη αλλά μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη όπυο μετακόμισε η οικογένειά του λίγο μετά. Ως έφηβος ξεκίνησε να γράφει μικρά κομμάτια για εφημερίδες και περιοδικά και παρά το ότι, λόγω Χόλιγουντ, έγινε γνωστότερος στο ευρύ κοινό των ημερών μας από το «Oil!», ήταν το έκτο του βιβλίο «The jungle» ( «Η ζούγκλα», 1906 ), εκείνο που τον έκανε διάσημο παγκοσμίως αφού, μόλις κυκλοφόρησε έγινε ανάρπαστο στις ΗΠΑ ( 150.000 αντίτυπα ) ενώ τα επόμενα χρόνια μεταφράστηκε σε 17 γλώσσες, μετατρεπόμενο σε παγκόσμιο μπεστ-σέλερ. Στη «Ζούγκλα» ο Σινκλέρ ξεσκεπάζει τη βιομηχανία κρέατος και τις συνθήκες εργασίας στα εργοστάσια παραγωγής του με τέτοιο σοκαριστικά ρεαλιστικό τρόπο που ο ίδιος ο πρόεδρος Ρούσβελτ, αφού ανάγνωσε το βιβλίο ζήτησε να τον συναντήσει ενώ ο Οργανισμός Τροφίμων στις ΗΠΑ αναγκάστηκε να θεσπίσει πιο αυστηρά μέτρα ελέγχου στην κτηνοτροφία μετά την κατακραυγή που προκλήθηκε. Με την ψήφιση δύο σχετικών νόμων, ο Σινκλέρ έδειξε ότι και οι συγγραφείς μπορούσαν να επηρεάσουν με έναν ουσιαστικό τρόπο τις ζωές των ανρθώπων ενώ αποτέλεσε σαφώς πηγή έμπνευσης για όσους επεδίωκαν να ασχοληθούν με την ερευνητική δημοσιογραφία.

Στην πολιτική, ο Σινκλέρ δεν τα κατάφερε το ίδιο καλά. Εκανε κάποιες προσπάθειες να εκλεγεί σε ένα δημόσιο αξίωμα, με σημαντικότερη εκείνη της υποψηφιότητάς του για κυβερνήτης της Καλιφόρνιας, με τους Δημοκρατικούς το 1934, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Οσο για το Oil! αυτό εκδόθηκε το 1927 στον απόηχο του σκάνδαλου Teapot Dome, όταν η δωροδοκία στελεχών της κυβέρνησης Χάρντινγκ από πετρελαιάδες προκάλεσε τελικά την παραίτηση των κυβερνητικών αξιωματούχων. Αντίθετα από το φιλμ, όπου το κυρίως βάρος πέφτει στην προσωπική ιστορία του Ντάνιελ Πλέινβιου, του τυχοδιώκτη που δεν διστάζει μπροστά σε τίποτα προκειμένου να πετύχει, το βιβλίο περιγράφει με λεπτομέρειες τις «σχέσεις στοργής» ανάμεσα στην κυβέρνηση και την πετρελαϊκή βιομηχανία αλλά και τα παράνομα μέσα που η βιομηχανία χρησιμοποιούσε προκειμένου να καταστρέψει τη συνδικαλιστική οργάνωση των εργατών που δούλευαν υπό άθλιες συνθήκες, χάνοντας συχνά τη ζωή τους.

Ο Σινκλέρ πέθανε το 1968 έχοντας εκδώσει στη διάρκεια της ζωής του πάνω από 90 βιβλία. Η νουβέλα του «Dragon’s Teeth» ( «Τα δόντια του δράκου», 1942 ) σχετικά με τον Ναζισμό τού χάρισε το βραβείο Πούλιτζερ. Αλλά εάν υπάρχει ένας λόγος που μένει ζωντανός στις μνήμες μας, αυτός είναι η αφοσίωση στις ιδέες του καθώς και η ικανότητά του να δείχνει το απάνθρωπο πρόσωπο που έχει το κέρδος, όταν γίνεται αντικείμενο της ανθρώπινης επιδίωξης, χωρίς κανέναν ηθικό ενδοιασμό. Με αυτόν τον τρόπο, ο Σινκλέρ παραμένει εξαιρετικά επίκαιρος και στην εποχή μας…

FACE OFF 3.

—————————————————————————————–

του: ΓΙΑΝΝΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΒΛΑΝΤΗ: «Τραγουδιάρα» στην πίστα της μικρής οθόνης. 500 λέξεις.

«Βαρέθηκα να υποδύομαι το εύθραυστο, γλυκό κοριτσάκι».

Είναι ένα από τα πιο συζητημένα πρόσωπα της φετινής σεζόν αφού το σίριαλ του MEGA «Μαύρα μεσάνυχτα», στο οποίο πρωταγωνιστεί, χτυπάει μεγάλα νούμερα καια πευθύνεται σε μεγάλη γκάμα κόσμου. Η Παναγιώτα Βλαντή είναι η τηλεοπτική Σιλβί, μια κολοπετσωμένη τραγουδίστρια της νύχτας που μετά τον θάνατο του μαφιόζου προστάτη της, διεκδικεί την κληρονομιά του από τον αδελφό του. Κωμωδία, μαύρο χιούμορ και μια Βλαντή, μακριά από τον συνήθη πορσελάνινο εαυτό της, περισσότερο σκληρή και…αγοραία.

«Δεν έχω πρόβλημα με αυτό» λέει η Παναγιώτα, ρουφώντας τη ζεστή σοκολάτα της στο κηφισιώτικο καφέ όπου συναντηθήκαμε. «Μου αρέσει να μεταμορφώνομαι για έναν ρόλο. Αυτή εξάλλου είναι και η αποστολή του ηθοποιού. Ο ρόλος της Σιλβί με έβγαλε από τα τετριμμένα, δηλαδή από το να υποδύομαι συνεχώς το γλυκό και τρυφερό κοριτσάκι».

Η φετινή μεταμόρωση είναι, πάντως, εις διπλούν αφού και στο θέατρο ΑΘΗΝΩΝ, στο έργο «Ο χρόνος πάντα έρχεται στην ώρα του», η Βλαντή υποδύεται μια αδίστακτη γυναίκα: «Προφανώς φέτος το έχει η…χρονιά» σχολιάζει γελώντας εκείνη.

Πέρυσι πάλι, η χρονιά είχε άλλο χρώμα, κινηματογραφικό. Πρωταγωνίστρια δύο ταινιών, εκ των οποίων η μία ( «Πέντε λεπτά ακόμα» ) έσπασε τα ταμεία, καθώς και βραβευμένη εκπρόσωπος της Ελλάδας στο φεστιβάλ του Βερολίνου, η Παναγιώτα Βλαντή έζησε αξέχαστες εμπειρίες: «Δεκατέσσερα χρόνια στη δουλειά, ήθελα να κάνω σινεμά αλλά, για κάποιους λόγους, δεν μού προέκυπτε. Χάρη στη συμμετοχή μου σε δύο τελείως διαφορετικές μεταξύ τους ταινίες ( «Στα όρια» και «Πέντε λεπτά ακόμα» ) συμμετείχα στο φεστιβάλ του Βερολίνου, όπου επιλέγονται ανερχόμενοι ηθοποιοί από διάφορες χώρες. Ερωτεύτηκα το Βερολίνο: σε έκανε να θες να δεις, να ψαχτείς, να ψάξεις, να διαβάσεις. Κινηματογραφικές αφίσες παντού, μια πόλη με απίστευτη ενέργεια».

Στη Βλαντή αρέσουν οι σκηνοθέτες που δεν μιμούνται άλλους. «Δηλαδή» εξηγεί η ίδια, «εκείνοι που δεν μπαίνουν στη λούμπα «να κάνουμε κάτι πολύ μοντέρνο, πολύ στιλιζαρισμένο, τύπου Αγγελόπουλου». Ο Αγγελόπουλος είναι ένας, δεν μπορούμε να τον μιμούμαστε. Καλύτερα να κάνουμε άλλα πράγματα που να προχωρούν πιο πέρα αυτό που έκανε εκείνος ή άλλοι. Ο Γιάνναρης είναι ένας πολύ καλός κινηματογραφιστής. Ο Οικονομίδης έχει μια πρόταση, κάτι να πει. Ο Γιάννης ο Ξανθόπουλος. Θέλω έναν σκηνοθέτη να μου “βγάλει” κάτι άλλο από αυτό που έχω δείξει μέχρι τώρα: Μαστοράκης, Αρβανιτάκης, Μαυρίκιος, Μοσχόπουλος, Χουβαρδάς, Χατζάκη, Σπηλιώτου, Οικονομίδης, Ηλιάδης είναι οι… υποψήφιοι».

Οσο για τη ματαιοδοξία: ««Δεν την αρνούμαι. Αλλά δεν νομίζω ότι είμαι λιγότερο ματαιόδοξη από τους ανθρώπους του θεάτρου. Διαφωνώ με την άποψη ότι μόνο στο θέατρο είσαι «εργάτης» και στα άλλα δύο όχι. Αλλωστε και στο θέατρο, με την επίφαση της κουλτούρας, έχουν γίνει απίστευτες «πατάτες». Συν τοις άλλοις, η τηλεόραση έχει δικαιοσύνη. Εάν αυτό που βλέπεις δεν σου αρέσει, πατάς ένα κουμπί και αλλάζεις κανάλι».

Τέλος, η Παναγιώτα Βλαντή αποφασίζει να ασχοληθεί και με τον…κλάδο μου: «Σιχαίνομαι τους λιγούρηδες δημοσιογράφους. Που έρχονται για συνέντευξη και ρωτάνε άλλα αντ’άλλων. Και βάζουν και τίτλους της αρεσκείας τους, πράγματα που εγώ ποτέ δεν έχω πει. Τι με ρώτησες πριν για τα μάτια μου;».

giannis@enet.gr

Κατηγορίες: Αποκλειστικό, Καθημερινή - Ελεύθερο | Γράψτε σχόλιο

Mike

ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

(1) Τι σε γοήτευε από μικρό σχετικά με το αντικείμενο που τελικά σπούδασες. Ποιές σπουδές έκανες, πότε πήγες στην Αμερική και για ποιό λόγο.

Τι σε γοήτευε από μικρό σχετικά με το αντικείμενο που τελικά σπούδασες:

Τα μαθηματικά και το πάθος του Έλληνα για τη θάλασσα.

Έβρισκα πάντοτε τα μαθηματικά εύκολα και ευχάριστα. Μέχρι την πρώτη γυμνασίου ήταν το μόνο μάθημα -μαζί με την γυμναστική και τα σπορ- που τα έκανα με μεγάλη ευχαρίστηση. Πάντοτε έψαχνα το βιβλίο μαθηματικών παρακάτω και όποτε ο αδελφός μου διάβαζε μαθηματικά με τον πατέρα μας, πήγαινα και άκουγα και τα καταλάβαινα αμέσως. Είναι τρία χρόνια μεγαλύτερός μου και έτσι κατάλαβα τα βασικά της άλγεβρας πολύ νωρίς. Αυτό είναι που μου κράτησε το ενδιαφέρον στα μαθηματικά σε μία πολύ κρίσιμη περίοδο ανάπτυξης του παιδιού. Σε εκείνη την ηλικία -τέλος δημοτικού με αρχές γυμνασίου- είναι η ηλικία που τα παιδιά χάνονται για τις θετικές επιστήμες στην Αμερική. Άλλα παιδιά χάνονται γιατί δεν καταλαβαίνουν μαθηματικά και πολλά γιατί δεν βρίσκουν ενδιαφέρον σε αυτά που τους διδάσκουν τα σχολεία στην προσπάθειά τους να μάθουν έστω και λίγα μαθηματικά σε όλα τα παιδιά.

Στο γυμνάσιο ήμουν τυχερός που είχα για δάσκαλο στα μαθηματικά στο Κολλέγιο του Ψυχικού τον Μανώλη Ζορμαλιά: έναν αυστηρό, φιλότιμο, συνεπέστατο άνθρωπο με πολύ αγάπη για τα παιδιά και τα μαθηματικά. Είχε πάθος να μάθουμε μαθηματικά και πολύ καλή μεταδοτικότητα. Έκανε το μάθημα πάντα ενδιαφέρον. Επιπλέον είχε και πολύ ευρεία γενική μόρφωση και μας έκανε να μη θέλουμε να τελειώσει το μάθημα. Μας έμαθε προπάντων να σκεφτόμαστε. Δεν μπορούσα να υποφέρω την παπαγαλία. Με τον Ζορμαλιά και τα μαθηματικά ανέπτυξα την ικανότητα/συνήθεια -που την έχω μέχρι σήμερα- να αποδεικνύω εκ των ενόντων όποιο θεώρημα μου χρειαζόταν και να μην αναγκάζομαι να παπαγαλίζω τίποτα. Αυτό έχει το κακό ότι ψάχνω πολλές φορές για λύσεις σε προβλήματα που τα έχω ξαναλύσει αλλά και το καλό ότι βρίσκω πάντα καινούργιες μεθόδους λύσεις.

Ποιές σπουδές έκανες: Και έτσι πήρα την κατεύθυνση του πολυτεχνείου. Πήρα και βραβείο στον πανελλήνιο διαγωνισμό της Μαθηματικής Εταιρείας. Το 1970, όταν ήμουνα στην τελευταία τάξη του Λυκείου άνοιξε η σχολή ναυπηγών στο ΕΜΠ και ήταν η πιο ανταγωνιστική. Μαζί με το πάθος για τη θάλασσα που είχα από πολύ μικρός, δεν το ξανασκέφτηκα και την έβαλα πρώτη επιλογή. Μπήκα πρώτος στους Ναυπηγούς ΕΜΠ το 1970.

Πότε πήγες στην Αμερική: Το 1975, μετά το ΕΜΠ πήγα στο MIT με Research Assistantship και σε 4 χρόνια πήρα 2 masters και το PhD μου. Ειδικεύτηκα στο μεν masters σε συγκριτική μελέτη πλοίων και στο δε PhD σε μηχανική θαλασσίων κατασκευών και ειδικότερα σε δυναμική και υδροδυναμική εξέδρων πετρελαίου.

Και για ποιό λόγο: Στην Αμερική μπορείς να βρεις ό,τι καλύτερο υπάρχει σε μεταπτυχιακές σπουδές και έρευνα. Ήταν ένα όνειρο που το είχα βάλει στο μυαλό μου από το πρώτο έτος στο ΕΜΠ. Στις Η.Π.Α., από τις 20 σχολές ναυπηγικής, οι 3 φημισμένες που ήταν σε ερευνητικά πανεπιστήμια στο MIT, το Michigan και το Berkeley. Με δέχτηκαν και τα τρία, και μετά από πολλή σκέψη πήγα στο ΜΙΤ.

(2) Πως εξελίχθηκε η καριέρα σου εκεί. Διακρίσεις, awards.

Πως εξελίχθηκε η καριέρα σου εκεί. Όταν τελείωσα το ΜΙΤ, 27 ετών, είχε ανοίξει θέση στην Ναυπηγική σχολή του Michigan, υπέβαλα τα χαρτιά μου, έδωσα σεμινάριο και έγινα αμέσως Καθηγητής. Η καριέρα μου εκεί εξελίχθηκε γρήγορα με πολλές δημοσιεύσεις, projects και διδακτορικούς σπουδαστές. Έγινα και πρόεδρος του τμήματος για 9 χρόνια, 1994-2003. Τώρα έχω πάνω από 200 μελέτες και δημοσιεύσεις και είμαι διευθυντής του Εργαστηρίου Θαλάσσιας Ανανεούμενης Ενέργειας.

Στο διάστημα που ήμουνα πρόεδρος του τμήματος, όλα τα καλά πανεπιστήμια στις Η.Π.Α. πέρασαν από μεγάλο κοσκίνισμα και πίεση για συνεχή εκσυγχρονισμό. Αυτή η ενδοσκόπηση και αναθεώρηση είναι κάτι που τώρα κάνουν όλα τα καλά πανεπιστήμια, σχεδόν κάθε χρόνο, σε μικρότερη κλίμακα, έτσι ώστε να μην βρεθούμε πάλι στην ίδια κρίση. Σε μία τόσο μεγάλη προσπάθεια μετέχουν όλοι όσοι έχουν σχέση με το τμήμα και διάθεση να βοηθήσουν. Καθηγητές, σπουδαστές, μεταπτυχιακοί σπουδαστές, μεταδιδακτορικοί ερευνητές, τεχνικοί, γραμματείς, απόφοιτοι, γονείς σπουδαστών, καθηγητές από άλλα τμήματα, ομοσπονδιακοί και πολιτικοί οργανισμοί που χρηματοδοτούν έρευνα (Office of Naval Research = γραφείο ερευνών ναυτικού, National Science foundation = Εθνική υπηρεσία επιστημών, κ.λπ.), καθηγητές από άλλα πανεπιστήμια και βιομηχανία μετέχουν και βοηθούν σε αυτή την ενδοσκόπηση και στρατηγικό προγραμματισμό. Η προσπάθεια αυτή παίρνει αρκετούς μήνες ίσως και ολόκληρο χρόνο. Στρατηγικός προγραμματισμός οδήγησε τμήματα σε πολύ διαφορετικές κατευθύνσεις: το Michigan επέλεξε να ενισχύσει το προπτυχιακό πρόγραμμα, να το εμπλουτίσει σε ευρύτητα, και ακόμη θεσπίσαμε τον όρο «Engineering for the Marine Environment» (Μηχανική για το Θαλάσσιο Περιβάλλον) για να περιγράψουμε καλύτερα την ειδικότητά μας. Αυτόν το όρο υιοθέτησε σχεδόν αμέσως η κοινωνία των ναυπηγών (Society of Naval Architects and Marine Engineers). Η απόφαση αυτή αποδείχτηκε σωστή για το Michigan και πήγαμε πολύ καλά όχι μόνο στο προπτυχιακό πρόγραμμα αλλά και στο μεταπτυχιακό και στην έρευνα. το ΜΙΤ και το UC Berkeley διάλεξαν να βάλουν όλη την προσπάθειά τους στο μεταπτυχιακό τους πρόγραμμα και αργότερα συγχωνεύτηκαν με μεγαλύτερα προγράμματα όπως τους μηχανολόγους ή τους πολιτικούς.

Διακρίσεις: Οι συνάδελφοί μου με έχουν τιμήσει με πολλούς τρόπους. έγινα μέλος στις «Επιτροπές Έκδοσης» των 6 πιο σημαντικών επιστημονικών περιοδικών στον τομέα μου, είμαι μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της ΟΟΑΕ (Ocean Offshore and Arctic Engineering), Division της ASME (American Society of Mechanical Engineers) της οποίας έγινα πρόεδρος 2003-2004 και το 2005 έφερα στην Ελλάδα το ετήσιο διεθνές συνέδριό μας. Με τον εκλεκτό συνάδελφο και φίλο Καθηγητή του ΕΜΠ Σπύρο Μαυράκο και την εταιρεία οργάνωσης συνεδρίων MOEL οργανώσαμε το Συνέδριο στο Πόρτο Καράς.

Έχω μετάσχει σε επιτροπές προγραμματισμού έρευνας του ONR (Γραφείο Έρευνας Ναυτικού) και εξετάσεις της NSF (Εθνική Υπηρεσία Επιστημών). Έχω ηγηθεί πολυετούς ερευνητικού προγράμματος με συνεργασία πολλών πανεπιστημίων, κρατικών εργαστηρίων, και βιομηχανίας σε μελέτη πλοίων του μέλλοντος. είμαι «fellow» και στην κοινωνία ναυπηγών SNAME (Society of Naval Architects and Marine Engineers) και στην κοινωνία μηχανολόγων ASME (American Society of Mechanical Engineers).

Awards: Πήρα πολλά βραβεία με σημαντικότερο το Blakely-Smith Medal το 2003. Απονέμεται σε μηχανικό με εξαιρετικά επιτεύγματα στη μηχανική θαλασσίων κατασκευών μία φορά κάθε δύο χρόνια.

(3) Ποιά είναι η επαγγελματική / διδακτική / πανεπιστημιακή ενασχόλησή σου τώρα?

Πανεπιστημιακή ενασχόλησή σου τώρα: Είμαι καθηγητής και διευθυντής του Εργαστηρίου Ανανεούμενης Θαλάσσιας Ενέργειας που το ίδρυσα πριν από τρία χρόνια.

Ο γενικός τομέας μου είναι πάντοτε «Engineering for the Marine Environment (Μηχανική για το Θαλάσσιο Περιβάλλον) αλλά η ειδική έρευνα που κάνω, συνεχώς αλλάζει και εξελίσσεται. Αυτόν τον καιρό, η περισσότερη έρευνά μου είναι στην περιοχή μετατροπής υδροκινητικής ενέργειας από θάλασσες και ποταμούς με τεχνολογία που συμβιβάζεται με το περιβάλλον. Έχω ανακαλύψει μια μοναδική μέθοδο να συλλέγω την υδροκινητική ενέργεια, ακόμα και από αργά ρεύματα από θάλασσες και ποταμούς. Σχεδιάζουμε και πειραματιζόμαστε στο μηχάνημά μας που το ονομάσαμε VIVACE (Vortex Induced Vibrations for Aquatic Clean Energy). Χρησιμοποιούμε ένα φυσικό και καταστροφικό φαινόμενο αστάθειας που το ενισχύουμε αντί να το καταστέλλουμε χρησιμοποιώντας κινηματική που αντιγράφουμε από τις κινήσεις ψαριών – ιχθυομιμητική.

Σε ερευνητικά πανεπιστήμια στις Η.Π.Α., η ειδικότητα και η έρευνα του καθηγητή αλλάζουν και εξελίσσονται συνεχώς καθώς εξελίσσεται η επιστήμη του μηχανικού. Ερευνητικά θέματα και ολόκληροι τομείς φτάνουν στο σημείο «ωριμότητας» που δεν χρηματοδοτείται ποια έρευνα από κρατικούς οργανισμούς έρευνας ή από την βιομηχανία. Αυτούς τους τομείς αναλαμβάνουν ομάδες ανάπτυξης προγραμμάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών και εισάγονται στα εκπαιδευτικά προγράμματα. Έρευνα και χρήμα και χρηματοδότηση προχωρούν σε καινούργιες αναδεικνυούμενες περιοχές. Σε ερευνητικά πανεπιστήμια, οι καλοί καθηγητές αναπροσαρμόζουν την ειδικότητά τους και συνεισφέρουν στις καινούργιες περιοχές. Οι ανεγνωρισμένοι καθηγητές μετέχουν στην προσπάθεια προγραμματισμού της έρευνας με κρατικούς οργανισμούς χρηματοδότησης και ηγούνται της ερευνητικής προσπάθειας. Εξέχοντες ερευνητές ξεκινούν καινούργιες περιοχές με πρωτοποριακές ριζοσπαστικές ιδέες. Έτσι με τον χρόνο, οι καθηγητές αλλάζουν των προσανατολισμό τους αρκετές φορές.

Διδακτική ενασχόλησή σου τώρα: Τα μαθήματα που διδάσκω είναι στην περιοχή της δυναμικής και υδροδυναμικής πλοίων και θαλασσίων κατασκευών. Διδάσκω και αναλυτικές και πειραματικές μεθόδους.

Επαγγελματική ενασχόλησή σου τώρα: Παράλληλα με την πανεπιστημιακή μου καριέρα, ξεκίνησα μία εταιρεία «Vortex Hydro Energy». Το αντικείμενό της είναι η μελέτη, ο σχεδιασμός και η κατασκευή του VIVACE έτσι ώστε να προωθηθεί στην αγορά σαν το μηχάνημα που θα μετατρέπει την υδροκινητική ενέργεια ακόμη και αργών ρευμάτων ποταμών και ωκεανών με οικολογικά συμβιβαστό τρόπο. Αυτό σημαίνει να συλλέγει την καθαρή και ανανεούμενη ενέργεια με τεχνολογία που δεν κάνει κακό στο περιβάλλον. Για παράδειγμα, τα υδροηλεκτρικά φράγματα συλλέγουν καταρχήν και ανανεούμενη ενέργεια αλλά προκαλούν μεγάλη καταστροφή στο περιβάλλον. Οι τουρμπίνες μπορούν να συλλέξουν την ενέργεια από γρήγορα ρεύματα αλλά πολλά ερωτήματα έχουν γεννηθεί σχετικά με την επίδρασή τους στο περιβάλλον.

(4) Πως βλέπεις την κατάσταση των ελληνικών πανεπιστημίων. Μια γενική εκτίμηση. Ποιές είναι, κατά την άποψή σου, οι 2-3 βασικές αδυναμίες που πρέπει να διορθωθούν ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα τις πανεπιστημιακής εκπαίδευσης στην Ελλάδα.

Πρώτα από όλα, θα ήθελα να τονίσω ότι όλα τα δεδομένα που έχω, σχετίζονται μόνο με το ΕΜΠ. αν και είμαι απόφοιτος του ΕΜΠ και έχω περιοδική επαφή επαγγελματική και κοινωνική με συναδέλφους μου, έχω μόνο εξωτερική εικόνα της κατάστασης. Δεδομένου ότι «όσα ξέρει ο νοικοκύρης δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος», μπορώ να εκφέρω γνώμη αλλά το σίγουρο είναι πως δεν έχω όλα τα στοιχεία για την αξιολόγηση της κατάστασης.

Μια γενική εκτίμηση: Πρέπει πρώτα να θέσουμε τα κριτήρια αξιολόγησης και να συμφωνήσουμε σε αυτά. Σήμερα, και ακόμα περισσότερο στο μέλλον, όχι μόνο η αγορά προϊόντων αλλά και η αγορά ανθρώπινων γνώσεων έχει διεθνοποιηθεί. Ήδη όταν επικοινωνείς με κάποια εταιρεία τηλεφωνικώς ή μέσω διαδικτύου, δεν ξέρεις σε ποιό μέρος του κόσμου βρίσκεται αυτός που σου παρέχει την υπηρεσία που ζητάς. Τοπικά θέματα κοινονικοπολιτικής φύσης είναι άσχετα και διάφανα στη διεθνή ακαδημαïκή κοινότητα.

Έτσι, από την διεθνή άποψη, το κύρος ενός πανεπιστημίου μετριέται από (α) την ποιότητα και διεθνή επιρροή των αποφοίτων του, (β) τις δημοσιεύσεις των καθηγητών σε επιστημονικά περιοδικά, (γ) την αναγνώριση του ονόματος του πανεπιστημίου σαν τον διεθνή ηγέτη σε μία ή περισσότερες περιοχές «frontier» έρευνας, και (δ) την επίδραση στην βιομηχανία και την αγορά όπως μετριούνται με την μεταφορά τεχνολογίες από πατέντες βασισμένες σε έρευνα που έγινε στα εργαστήρια αυτού του πανεπιστημίου. Όπως καταλαβαίνετε, χρειάζεται εκτεταμένη συλλογή στοιχείων και ανάλυση για να γίνει κάποια λογική και αξιόπιστη εκτίμηση οποιουδήποτε πανεπιστημίου.

Επομένως, η εκτίμησή μου βασίζεται σε εντυπώσεις και προσωπικές εκτιμήσεις παρά σε αντικειμενικά στοιχεία. Σαν καθηγητής σε διακεκριμένο ερευνητικό πανεπιστήμιο στις Η.Π.Α., παρατηρώ τη διεθνή επιρροή ελληνικών πανεπιστημίων με δύο συγκεκριμένους τρόπους:

(α) Απόφοιτοι: Παίρνουμε αιτήσεις από αποφοίτους του ΕΜΠ να έρθουν στο πανεπιστήμιο του Michigan για μεταπτυχιακές σπουδές και δεχόμαστε έναν από τους πρώτους τους σπουδαστές τον χρόνο με υποτροφία. είναι όλοι καλά προετοιμασμένοι, δουλεύουν σκληρά και συστηματικά, και συναγωνίζονται επιτυχώς με τους άλλους εκλεκτούς σπουδαστές που δεχόμαστε από τα πιο καλά πανεπιστήμια του κόσμου.

(β) Επιστημονικές δημοσιεύσεις: Γνωρίζω πολλούς συναδέλφους από το ΕΜΠ. Είναι καλοί φίλοι και συνάδελφοι, δημοσιεύουν συστηματικά και εργάζονται σε ελληνικά και ευρωπαϊκά ερευνητικά προγράμματα. Στη δουλειά μου συναντώ τις δημοσιεύσεις τους και αναφέρομαι σε αυτές περιοδικά. Για πιο αναλυτική και αξιόπιστη εκτίμηση του κάθε καθηγητή πρέπει κάποιος να υπολογίσει τον δείκτη αναφορών στο έργο του κάθε καθηγητή.

Ποιές είναι, κατά την άποψή σου, οι 2-3 βασικές αδυναμίες που πρέπει να διορθωθούν ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης στην Ελλάδα: Πρέπει πάλι να συμφωνήσουμε στα κριτήρια αξιολόγησης ώστε να καταλάβουμε τι εννοούμε με «βελτίωση ποιότητας». Μόνον έτσι θα μπορέσουμε να καθορίσουμε τους στόχους μας και όταν τους επιτύχουμε να αξιολογήσουμε αν επιτευχθεί πράγματι η πολυπόθητη «βελτίωση ποιότητας».

Τα κριτήρια που ανέφερα πιο πάνω αφορούν τον τρόπο αξιολόγησης των πιο ανταγωνιστικών ερευνητικών πανεπιστημίων στις Η.Π.Α. Αυτά γίνονται γενικώς αποδεκτά ανά τον κόσμο.

Δύο θέματα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε:

(α) Το πρώτο είναι αν η ελληνική κοινωνία -ευρύτερη από την ελληνική πανεπιστημιακή κοινότητα – αποδέχεται αυτά τα κριτήρια. Δεν μπορώ να απαντήσω αυτή την ερώτηση εκ μέρους τους. Θα τολμούσα όμως να πω ότι τόσο η πανεπιστημιακή κοινότητα όσο και η ευρύτερη ελληνική κοινωνία παραδέχονται την αξία των διεθνών αυτών κριτηρίων.

(β) Το δεύτερο είναι αν η αξία αυτών των κριτηρίων ταιριάζει στον ελληνικό τρόπο ζωής και τον ρόλο των ελληνικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Για παράδειγμα, θα μπορούσατε να δεχθείτε ότι οι σπουδαστές έχουν σαν μοναδική απασχόλησή τους τις σπουδές τους για τις οποίες πληρώνονται αδρά με τα χρήματα των φορολογουμένων? Θα μπορούσατε να δεχθείτε ότι δεν είναι απαραίτητο οι απόφοιτοι των ελληνικών πανεπιστημίων να έχουν τόσο μεγάλη πείρα στην πολιτική, τις συγκεντρώσεις και τις διαδηλώσεις?

Ας υποθέσουμε ότι από κοινού η πανεπιστημιακή κοινότητα και η ευρύτερη ελληνική κοινωνία αποδέχονται και ενστερνίζονται τα πιο πάνω κριτήρια αξιολόγησης της ανώτατης εκπαίδευσης. Τώρα μπορώ να απαντήσω την ερώτησή σας:

(i) Εξασφαλίστε στους καθηγητές και στους σπουδαστές την δυνατότητα να αφιερωθούν στη δουλειά τους. Προστατεύστε τον ακαδημαϊκό χώρο από παρείσακτους και αργόσχολους. βγάλτε την πολιτική από τον ακαδημαϊκό χώρο.

(ii) Ενστερνιστείτε την κάπως … ξεχασμένη ιδέα ότι η μόρφωση έχει μεγάλη αξία. αν αυτό είναι δύσκολο, υπολογίστε το κόστος της μόρφωσης ανά σπουδαστή που πληρώνει ο φορολογούμενος. Βοηθείστε τους σπουδαστές να αντιληφθούν πόσο προνομιούχοι είναι που το κράτος πληρώνει τα έξοδά τους και ότι έχουν καθήκον να μορφωθούν για να βοηθήσουν την πολιτεία και τους εαυτούς τους με την μόρφωσή τους.

(iii) Ετοιμαστείτε να συναγωνιστείτε στην παγκοσμιοποιημένη αγορά της γνώσης. Ας πάρουμε για παράδειγμα ένα ακραίο σενάριο, ας υποθέσουμε ότι οι δουλειές ρουτίνας γίνονται στις Ινδία-Κίνα, η ανάπτυξη στην Ευρώπη-Ιαπωνία, και το «frontier» της γνώσης γίνεται στις Η.Π.Α. Τότε ποιό ρόλο θα θέλατε να παίξουν οι επιστήμονες που βρίσκονται στην Ελλάδα?

(5) Πόσο ρεαλιστικό είναι να έρθει κάποιος που διακρίνεται στην Αμερική να διδάξει στην Ελλάδα? Εσύ, υπό ποίες προϋποθέσεις θα ερχόσουν να διδάξεις στην Ελλάδα? Υπάρχουν άλλες δυνατότητες για διακεκριμένους καθηγητές να διδάξουν στην Ελλάδα?

Η απάντηση εξαρτάται από προσωπικούς και επαγγελματικούς παράγοντες. Επαγγελματικοί παράγοντες σχετίζονται με την ιδιοσυγκρασία του ατόμου και των συναδέλφων του στο αντίστοιχο ελληνικό πανεπιστήμιο, την δυνατότητα συνεργασίας, την ειδικότητα του ατόμου, τις διασυνδέσεις του στην Ευρώπη, το αν έχει μεγάλο εργαστήριο που δεν μεταφέρεται εύκολα, την δυνατότητα ίδρυσης αντίστοιχου εργαστηρίου στην Ελλάδα, το πόσο ευέλικτο είναι το άτομο να προσαρμοστεί στον τρόπο σκέπτεσθαι και το είδος της έρευνας που γίνεται στην Ελλάδα και την Ευρώπη, και άλλα πολλά. Προσωπικοί παράγοντες σχετίζονται με την οικογενειακή κατάσταση του ατόμου, εργασία συζύγου, ηλικία παιδιών, προοπτικές σχολικών και πανεπιστημιακών σπουδών για τα παιδιά, κ.λπ.

Πόσο ρεαλιστικό είναι? Μόνο απαριθμώντας τους πιο πάνω παράγοντες φτάνει για να δειλιάσει κάποιος να αποτολμήσει τέτοιο άλμα.

Αλλά, ας εξετάσουμε το θέμα λίγο πιο βαθειά. Γιατί να γίνει η μετακίνηση αυτή? Ποιός έχει να ωφεληθεί και τι? Αν δεν δημιουργηθούν οι κατάλληλες σταθερές συνθήκες για να υπάρχει μακροχρόνιο όφελος για όλες τις πλευρές το επιχείρημα θα αποτύχει με πολύ κακές συνέπειες και για τις δύο πλευρές τις οποίες έχουμε δει κατ” επανάληψη.

Ας σκεφτούμε το καλύτερο σενάριο: Μία πολύ καλή σχολή σε ελληνικό πανεπιστήμιο και ένας διεθνώς αναγνωρισμένος καθηγητής με πρωτοποριακή έρευνα, μεγάλο ερευνητικό επώνυμο πρόγραμμα με «quantifiable impact» και μεγάλο εργαστήριο προσπαθούν να συνεργαστούν για να γίνει το μεγάλο άλμα. Για ποιό λόγο να αλλάξει πανεπιστήμιο αυτός ο καθηγητής? Πολλές φορές γίνεται για συναισθηματικούς λόγους ή για το lifestyle της Ελλάδας: πολύ μεγάλο λάθος. Για ποιό λόγο να τον πάρει το ελληνικό πανεπιστήμιο? Πολλές φορές γίνεται για να τραβήξει ένα μεγάλο όνομα όπως γίνεται σε αυτό το επίπεδο συχνά στις H.Π.Α. Αν δεν δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες για επιτυχημένη μακροχρόνια συνεργασία, το λάθος θα είναι μεγάλο. Χωρίς αυτές τις συνθήκες, ο καθηγητής αυτός θα προσαρμοστεί και θα κάνει ό,τι ακριβώς και οι υπόλοιποι καθηγητές στο τμήμα και δεν θα είναι πιά σε θέση να προσφέρει στο πανεπιστήμιο τα οφέλη για τα οποία των προσέλαβαν. Εν ολίγοις, είναι πολύ πιθανό να αφομοιωθεί αντί να βοηθήσει στην ανάπτυξη που τόσο το τμήμα όσο και ο καθηγητής επιθυμούσαν.

Στις Η.Π.Α., σε περίπτωση τέτοιων μετακινήσεων, γίνεται μεγάλη επένδυση από όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη: Το νέο πανεπιστήμιο επενδύει σε χρήματα και επώνυμη έδρα (endowed chair) της τάξεως των $2,000,000, ο καθηγητής μεταφέρει ερευνητικά προγράμματα και ερευνητές του εργαστηρίου του και ο κρατικός οργανισμός που χρηματοδοτεί την έρευνα του καθηγητή βρίσκει ευκαιρία να ανανεώσει το εργαστήριο. Έτσι δημιουργούνται οι κατάλληλες συνθήκες για μακροχρόνια επιτυχία.

Αν δεν κάνω λάθος, τέτοιοι μηχανισμοί επενδύσεων δεν υπάρχουν στην Ελλάδα ή ακόμα και την Ευρώπη. Ας θυμηθούμε ότι μιλάμε για διακεκριμένους καθηγητές όχι για διακεκριμένους ποδοσφαιριστές -εκεί οι επενδύσεις είναι πολύ μεγαλύτερης τάξης, οι μηχανισμοί επένδυσης δοκιμασμένοι, και το «rate of return on investment» μπορεί να υπολογιστεί.

Δεδομένης λοιπόν της ελληνικής πραγματικότητας και των δυνατοτήτων επενδύσεων στην παιδεία όπου το «rate of return on investment» σε έρευνα, τεχνολογία και παιδεία είναι δύσκολο να υπολογιστούν οι δυνατότητες μιάς επιτυχημένης τέτοιας μετακίνησης για το συγκεκριμένο παράδειγμα που εξετάσαμε είναι περιορισμένες.

Υπάρχουν βέβαια πολλά άλλα παραδείγματα όπου οι στόχοι είναι μικρότεροι, η απαιτούμενη επένδυση σε χρήματα και αμοιβαία προσπάθεια μικρότερη και κατά συνέπεια το ρίσκο μικρότερο.

Εσύ, υπό ποιές προϋποθέσεις θα ερχόσουν να διδάξεις στην Ελλάδα? Με εργαστήριο που έχει 7 διδακτορικούς και 9 προπτυχιακούς σπουδαστές, πολλά ερευνητικά προγράμματα πάνω στο VIVACE, την καινούργια εταιρεία Vortex Hydro Energy που σχεδιάζει και προωθεί το VIVACE, σύζυγο γιατρό με περισσότερο από πλήρη απασχόληση, τρία μικρά παιδιά, άλλες δύο παλαιότερες εταιρείες, επενδύσεις, κ.λπ., δεν μπορώ να φανταστώ πως θα μπορούσα να κάνω ένα τέτοιο άλμα.

Υπάρχουν άλλες δυνατότητες για διακεκριμένους καθηγητές να διδάξουν στην Ελλάδα? Πάντα υπάρχουν λύσεις όταν οι άνθρωποι σκέφτονται δημιουργικά. Στη θεωρία βελτιστοποίησης, σε ένα πρόβλημα που φαίνεται να μην έχει λύση, χαλαρώνουμε περιορισμούς και ξαφνικά εμφανίζονται λύσεις. Ακόμα καλύτερα, γενικεύουμε το πρόβλημα και βρίσκουμε λύσεις που εξυπηρετούν πολλαπλούς σκοπούς. Τότε το κόστος μοιράζεται ανάμεσα στους διάφορους σκοπούς, το κέρδος αυξάνεται, ακόμα και το ρίσκο ελαττώνεται. Για παράδειγμα, αυτό γίνεται όταν εταιρείες με παρόμοια ή συγγενικά προϊόντα συγχωνεύονται. Η καινούργια εταιρεία αντλεί γνώση, εμπειρία, πελατεία, προσωπικό, μεταφορικά μέσα, κ.λπ. και από τις δύο συγχωνευθείσες εταιρείες. Το κόστος ελαττώνεται, οι δυνατότητες μεγαλώνουν, και γενικώς «the economy of scales» ανοίγει νέους ορίζοντες και για τις δύο εταιρείες.

Κάτι τέτοιο πως θα εφαρμοζόταν στα ελληνικά πανεπιστήμια? Ας σκεφτούμε λίγο το πρόβλημα που αντιμετωπίσαμε πιο πάνω και δεν βρήκαμε λύση. Ας κάνουμε τα εξής βήματα:

(α) Να γενικεύσουμε το πρόβλημα μήπως μπορέσουμε και εξυπηρετήσουμε πολλαπλούς σκοπούς. Θυμόσαστε τις τρεις ιδέες που πρότεινα για να βελτιώσουμε την ελληνική ανώτατη παιδεία? Η τρίτη -που για διεθνή πανεπιστήμια είναι η πρώτη- είναι να προετοιμαστούν τα ελληνικά πανεπιστήμια για την παγκοσμιοποίηση της αγοράς γνώσης. Αυτό μπορεί να εξυπηρετηθεί με στρατηγική συνεργασία με λίγα πανεπιστήμια εξωτερικού που έχουν τους διακεκριμένους Έλληνες καθηγητές που θα θέλατε να προσελκύσετε στην Ελλάδα.

(β) Να χαλαρώσουμε τους περιορισμούς που συνδέονται με τον τόπο. Ο έλληνας καθηγητής των Η.Π.Α. δεν χρειάζεται να είναι 12 μήνες το χρόνο στο ελληνικό πανεπιστήμιο, ούτε να διδάσκει τα ίδια μαθήματα με τους συναδέλφους του ελληνικού πανεπιστημίου γιατί τότε, η προσφορά του θα είναι περιορισμένη. Μπορεί να βρίσκεται το μισό χρόνο ή ένα διδακτικό εξάμηνο στο κάθε πανεπιστήμιο και να διδάσκει μάθημα το οποίο δεν προσφέρεται στο ελληνικό πανεπιστήμιο.

(γ) Να χαλαρώσουμε τους περιορισμούς που σχετίζονται με το κόστος της επένδυσης και το ρίσκο και για τις δύο πλευρές. Αυτό σημαίνει ότι ο καθηγητής από της Η.Π.Α. δεν παρατάει το εργαστήριό του και μια ζωή προσπάθειας και δημιουργίας, για να παίξει ρουλέτα την καριέρα του χωρίς να ξέρει τις ελληνικές και ευρωπαϊκές συνθήκες. Από τη μεριά του το ελληνικό πανεπιστήμιο δεν δεσμεύει μία μόνιμη θέση για κάποιον ο οποίος πιθανόν να έχει τις αμφιβολίες του και τη δυνατότητα να φύγει και να επανέλθει στις Η.Π.Α.

Τα οφέλη είναι πολλαπλά:

(i) Μεγάλα εργαστήρια δεν είναι ανάγκη να μετακινηθούν. Ο καθηγητής των Η.Π.Α. διατηρεί το εργαστήριό του και έλληνες σπουδαστές στο επίπεδο διδακτορικού μπορούν να γίνουν μέλη αυτού του εργαστηρίου. Το κόστος μιάς τέτοιας μετακίνησης πέφτει δραματικά και αγγίζει τις ελληνικές δυνατότητες επένδυσης στην παιδεία.

(ii) Καθηγητές του ελληνικού πανεπιστημίου και έλληνες καθηγητές από τις Η.Π.Α. μπορούν να συνεργάζονται άνετα και να επιδιώκουν ευρωπαϊκά projects από κοινού, ακόμη και σε συνεργασία με projects από τις Η.Π.Α.

(iii) Και τα δύο πανεπιστήμια επιτυγχάνουν κάποια δυνατότητα χρήσης εργαστηρίων που δεν έχουν και δεν είναι εύκολο να φτιάξουν.

(iv) Οι καθηγητές αποκτούν δυνατότητα να διαλέγουν σπουδαστές από μεγαλύτερο πληθυσμό και με πιο ποικίλες γνώσεις.

(v) Οι σπουδαστές έχουν ευκαιρίες να γνωρίσουν τι έρευνα γίνεται στις Η.Π.Α. χωρίς να περιμένουν τις δημοσιεύσεις που καθυστερούν μέχρι και δύο χρόνια από την συμπλήρωση της έρευνας. Το πρώτο βήμα για την προετοιμασία ενώπιον της επικείμενης παγκοσμιοποίησης έχει γίνει.

(vi) Το ρίσκο είναι και από τις δύο μεριές μειωμένο. Ανοίγεται η ευκαιρία για μία πολύ καλή συνεργασία, με πολλά οφέλη, χωρίς πολύ μεγάλη επένδυση σε χρήμα και χρόνο. αν για οποιονδήποτε λόγο η συνεργασία δεν αποβεί παραγωγική μπορεί να διακοπεί από οποιαδήποτε πλευρά μετά τη λήξη κάποιου συμβολαίου συνεργασίας.

Από τότε που ήμουν πρόεδρος του τμήματος ναυπηγών στο Michigan είχα αναπτύξει συνεργασίες-κλειδιά με τρία πανεπιστήμια πρώτης κλάσης, ένα στην Νότια Αμερική, ένα στην Ευρώπη και ένα στην Ασία. Τώρα, ηγούμαι μιάς πιο μεγάλης προσπάθειας μέσα στις Η.Π.Α. να ιδρύσουμε ένα εθνικό κέντρο ερευνών ανάμεσα στο Michigan, το UC Berkeley, το Texas A&M και το Florida Atlantic University, με θέμα την μετατροπή υδροκινητικής ενέργειας από ρεύματα, με το VIVACE σαν τη βασική, ριζοσπαστική, νέα τεχνολογία. Μπορείτε να φανταστείτε τις δυνατότητες που ανοίγονται καθώς θα έχουμε στη διάθεσή μας το εργαστήριό μου στο Michigan για πειράματα σε μοντέλα, το μεγάλο εργαστήριο στο Texas A& M για πειράματα σε πρωτότυπα, τη δυνατότητα που προσφέρει το Florida Atlantic για πειράματα μέσα στο ρεύμα του Κόλπου του Μεξικού και το εργαστήριο προσομοίωσης του UC Berkeley? Κανένα από τα τέσσερα πανεπιστήμια δεν θα μπορούσε μόνο του να πετύχει αυτό που προσπαθούμε σαν ομάδα. Σκεφτείτε τις ευκαιρίες που θα έχουν τόσο οι καθηγητές όσο και οι σπουδαστές στα πανεπιστήμιά μας.

(6) Τι συμβουλή θα έδινες σε κάποιον έλληνα σπουδαστή που θέλει να ασχοληθεί με την έρευνα? Να μείνει στην Ελλάδα, να επιδιώξει να δραστηριοποιηθεί στην Αμερική, τι άλλο?

Και πάλι πρέπει να ξεκαθαρίσουμε δύο σημεία πριν μπορέσω να απαντήσω την ερώτησή σας. Πρώτον, τι εννοούμε με έρευνα και για ποια μορφή έρευνας μιλάμε. Δεύτερον, γιατί θέλει να κάνει έρευνα ο σπουδαστής, τι θέλει να κάνει όταν τελειώσει την έρευνα και σε ποιό μέρος του κόσμου θέλει να ζήσει και να εργαστεί.

Τι συμβουλή θα έδινες σε κάποιον έλληνα σπουδαστή που θέλει να ασχοληθεί με την έρευνα?

Ας πάρουμε δύο διαφορετικά σενάρια:

(i) Ο σπουδαστής θέλει να κάνει βασική έρευνα. Αυτή μπορεί να ξεκινάει από κάποιο πρακτικό πρόβλημα αλλά η λύση του αντίστοιχου ερευνητικού προβλήματος είναι σημαντική από μόνη της και όχι μόνο γιατί έχει επίπτωση στη συγκεκριμένη πρακτική εφαρμογή. Οι κρατικοί οργανισμοί με το μεγαλύτερο κύρος (Γραφείο Ερευνών Ναυτικού – ONR, Εθνική Υπηρεσία Επιστημών – NSF, κ.λπ.) – σχεδόν ολοκληρωτικά χρηματοδοτούν τέτοιου είδους μελέτες στα ερευνητικά πανεπιστήμια των Η.Π.Α. Αν ο σπουδαστής έχει σκοπό να εργαστεί σε χώρο πανεπιστημιακό ή σε ερευνητικό κέντρο στις Η.Π.Α. είναι απαραίτητο να κάνει βασική έρευνα.

(ii) Αν ο σπουδαστής έχει σκοπό να εργαστεί στη βιομηχανία πρέπει να εργαστεί σε εφαρμοσμένη έρευνα όπου θα υπάρχει κάποιο αποτέλεσμα που μπορεί να χρησιμοποιήσει η βιομηχανία. Αυτού του είδους η έρευνα είναι πιο συνηθισμένη στην Ευρώπη σε διακρατικά προγράμματα έρευνας με πανεπιστήμια και βιομηχανία.

Να μείνει στην Ελλάδα, να επιδιώξει να δραστηριοποιηθεί στην Αμερική, τι άλλο? Το βασικότερο θέμα είναι να διαλέξει αν θέλει να κάνει βασική έρευνα ή πιο εφαρμοσμένη. Μετά, να διαλέξει θέμα και καθηγητή αφού ψάξει πολύ προσεκτικά. Καλούς καθηγητές και θέματα μπορεί να βρει σε αρκετά μέρη της Ελλάδα, της Ευρώπης και των Η.Π.Α. Πρέπει να βρει καλό και μεγάλο πανεπιστήμιο που μπορεί να του προσφέρει πολύ μεγάλη ποικιλία μεταπτυχιακών μαθημάτων, έχει πολλούς καθηγητές με πρωτοποριακή έρευνα και σε πολλούς διαφορετικούς τομείς. Το τελευταίο είναι πολύ σημαντικό αφού πάρα πολλές μεγάλες ανακαλύψεις γίνονται πιά στα σύνορα μεταξύ διαφορετικών ειδικοτήτων (π.χ. εξαγωγή θαλάσσιας ενέργειας, ηλεκτρολογία και δημόσιας πολιτικής σε ανανεούμενη ενέργεια) και ακόμα περισσότερο στα σύνορα μεταξύ διαφορετικών επιστημών (π.χ. nanotechnology και οφθαλμολογία, ανάλυση δικτύων και νευρολογία). Ο επιτυχημένος ερευνητής σήμερα πρέπει να έχει ικανότητα συνεργασίας και επικοινωνίας με επιστήμονες άλλων ειδικοτήτων.

(7) Ποια είναι τα σχέδιά σου για το μέλλον?

Έχω συγκεντρώσει όλη μου την ενέργεια στην έρευνα και το σχεδιασμό του VIVACE, τόσο που έχω αφήσει τις δύο άλλες περιοχές έρευνας που είχα αναπτύξει για πολλά χρόνια με μεγάλη επιτυχία. Για έναν ερευνητή μηχανικό, το VIVACE είναι ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα. από την άποψη της βασικής έρευνας, επειδή είναι η πρώτη φορά που κάποιος σκέφτηκε να ενισχύσει αντί να καταστείλει τις δύνες και ακόμα να παράγει ενέργεια με τρόπο που δεν καταστρέφει το περιβάλλον, η έρευνα στο εργαστήριό μου είναι τόσο ριζοσπαστική, πρωτοποριακή και παραγωγική που δεν προλαβαίνουμε να δημοσιεύσουμε τα αποτελέσματά μας. Από την άποψη της μηχανικής, η μελέτη και ο σχεδιασμός ενός μηχανήματος που να παράγει καθαρή και ανανεούμενη ενέργεια με τεχνολογία συμβιβαστή με το περιβάλλον και να έχει πληθώρα εφαρμογών είναι ό,τι πιο δημιουργικό μπορώ να φανταστώ.

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ που αφορούν την VIVACE

(1) Τι ακριβώς είναι το VIVACE? Πότε ιδρύθηκε και για ποιούς ακριβώς λόγους? Πόση ενέργεια υπάρχει στο νερό?

VIVACE ονόμασα το μηχάνημα που εφεύρα. Η ιδέα μου ήρθε το καλοκαίρι του 2004 και τον Νοέμβριο του 2005 υπέβαλα αίτηση για την πρώτη από τις τρεις πατέντες που έχω υποβάλει μέχρι σήμερα για το VIVACE.

Τι ακριβώς είναι το VIVACE? Είναι ένας φυσικός τρόπος να μετατρέπουμε την υδροκινητική ενέργεια ρευμάτων σε μηχανική και μετά σε ηλεκτρική ενέργεια χωρίς να κάνουμε κακό στο περιβάλλον.

Ενέργεια σε τέτοια μορφή υπάρχει σε τεράστιες ποσότητες και βρίσκεται πλούσια κατανεμημένη σχεδόν παντού, όπου υπάρχουν ποτάμια, θάλασσες και ωκεανοί. Είναι μια μορφή ενέργειας που θα υπάρχει όσο υπάρχουν οι κινήσεις της γης, της σελήνης και του ήλιου. Είναι σταθερή και εύκολο να προβλέψουμε σε τι ένταση θα είναι διαθέσιμη. Αντίθετα, η ηλιακή ενέργεια, η ενέργεια από θαλάσσια κύματα και η ενέργεια από ανέμους δεν είναι συνεχής και δεν μπορούμε να προβλέψουμε ούτε πότε θα είναι διαθέσιμες ούτε σε ποια ένταση. Αυτό είναι ένα απαραίτητο στοιχείο για σύνδεση μιάς πηγής ενέργειας με το ηλεκτρικό δίκτυο. Λόγω των πολύ μικρών δυνατοτήτων αποθήκευσης ενέργειας σε μπαταρίες, η ηλεκτρική ενέργεια είναι αγαθό που όταν παραχθεί, αν δεν χρησιμοποιηθεί χάνεται.

Δύο είναι τα μεγάλα εμπόδια που αντιμετωπίζει σήμερα η τεχνολογία στην προσπάθεια εκμετάλλευσης της υδροκινητικής ενέργειας:

(i) Σε πολύ λίγα μέρη στον κόσμο τα ρεύματα είναι πιο γρήγορα από 3 κόμβους. Οι τουρμπίνες χρειάζονται μέσο όρο ταχύτητας 6 κόμβων για να παράγουν ενέργεια με οικονομική επιτυχία. Επιπλέον, δημιουργούν αρκετά προβλήματα στο περιβάλλον και την θαλάσσια ζωή. Σε όλη τη βόρεια Αμερική υπάρχουν μόνο 6 μέρη όπου τα θαλάσσια ρεύματα είναι τόσο ισχυρά.

(ii) Τα φράγματα τα οποία τόσους αιώνες κατασκευάζει ο άνθρωπος για να δαμάσει αυτή την ενέργεια και να την χρησιμοποιήσει, μόλις πρόσφατα αρχίσαμε να συνειδητοποιούμε τη φοβερή καταστροφή που προκαλούν στην οικολογία. Στις Η.Π.Α., με σταθερό ρυθμό κάθε χρόνο κατεδαφίζονται φράγματα και επιστρέφεται το νερό στη φυσική του ροή.

Αυτά τα δύο εμπόδια αντιμετωπίζει το VIVACE με επιτυχία. Αλλά για να καταλάβουμε πως μπορεί το VIVACE να αντιμετωπίσει αυτά τα εμπόδια χωρίς να χρησιμοποιεί υδροηλεκτρικά φράγματα ή τουρμπίνες, πρέπει πρώτα να δούμε πως δουλεύει και γιατί κανείς δεν το εφηύρε μέχρι σήμερα.

Το φαινόμενο των ταλαντώσεων από δύνες (VIV = Vortex Induced Vibrations) είναι ένα φοβερά καταστροφικό φυσικό φαινόμενο που παρατηρείται όποτε ένα ρεύμα αέρα ή νερού κυλάει κάθετα στον άξονα ενός ελαστικού κυλινδρικού σώματος από τις μικρές ίνες των διχτύων ψαρέματος μέχρι εξέδρες πετρελαίου διαμέτρου 40 μέτρων. Κεραίες αυτοκινήτων, σύρματα αγκυρώσεων, σωλήνες σε εναλλακτές θερμότητας, ράβδοι πυρηνικών καυσίμων, κοντάρια σημαίας και όλα τα ελαστικά κυλινδρικά σώματα υπόκεινται σε αυτό το φαινόμενο. Το κακό με αυτό το φαινόμενο είναι ότι έχει πολύ ευρύ φάσμα συγχρονισμού και επιμένει ακόμη και αν η ταχύτητα του ρεύματος διπλασιαστεί.

Το φαινόμενο VIV αναφέρεται στην ιστορία για πρώτη φορά στην Παλαιά Διαθήκη. Όταν ο βασιλιάς Δαυίδ άφηνε την άρπα του δίπλα σε παράθυρο ανοιχτό, το ρεύμα του αέρα έκανε την άρπα να βγάζει μουσικούς ήχους αφού ταλαντώνονταν οι χορδές. Όμως, ήταν ο Leonardo da Vinci αυτός που πρώτος, το 1504, κατάλαβε ότι τεντωμένα σύρματα ταλαντώνονται κάθετα στο ρεύμα του αέρα και βγάζουν νότες. Τους μουσικούς αυτούς ήχους τους ονόμασε «Αιολικούς Τόνους». Το φαινόμενο έγινε περίφημο για την καταστρεπτική του ικανότητα στις 7 Νοεμβρίου 1940, όταν η γέφυρα στο Tacoma Narrows στην πολιτεία της Washington καταστράφηκε μέσα σε λίγα λεπτά την ημέρα των εγκαινίων της από ταλαντώσεις που προκλήθηκαν από ρεύμα αέρος κάθετο στην διεύθυνση της γέφυρας. Το 1965, στο Ferrybridge της Αγγλίας, τρεις τεράστιοι πύργοι ψύξεως καταστράφηκαν σε λίγα λεπτά όταν ένα ρεύμα αέρος φύσηξε κάθετα στην γραμμή των πύργων. Στη θαλάσσια μηχανική, αυτό το πρόβλημα είναι πολύ συνηθισμένο και έχουν γίνει χιλιάδες δημοσιεύσεις στην προσπάθεια να καταλάβουμε το φαινόμενο. Έτσι, από το 1940 οι μηχανικοί κάνουν συστηματικές προσπάθειες να καταστείλουν αυτό το φαινόμενο.

Το VIVACE κάνει ακριβώς το ανάποδο:

(α) Δυναμώνει αντί να καταστρέφει τις δύνες πίσω από τον κύλινδρο που προκαλούν τις ταλαντώσεις.

(β) Μεγιστοποιεί αντί να καταστέλλει τις ταλαντώσεις.

(γ) Μαζεύει την ενέργεια από τις ταλαντώσεις αντί να την σκορπάει (diffuse).

(δ) Κάνει τις ταλαντώσεις αυτές να αρχίζουν σε όσο μικρότερες ταχύτητες γίνεται και να βαστάνε για όσο μεγαλύτερες ταχύτητες γίνεται, χρησιμοποιώντας τεχνικές που μαθαίνουμε μελετώντας πως τα ψάρια κολυμπάνε στη θάλασσα με μεγαλύτερη ταχύτητα από ό,τι τους επιτρέπει η μυϊκή τους δύναμη.

Έτσι το VIVACE κατορθώνει να μαζεύει την ενέργεια ακόμη και από ρεύματα με ταχύτητα 1 κόμβου μόνο. Χρησιμοποιεί τεχνολογία που βασίζεται σε ένα φυσικό φαινόμενο αστάθειας (VIV) που περαιτέρω ενισχύεται με ιχθυομιμητική. Όσο για το θέμα της αποθήκευσης της ενέργειας αυτό λύνεται γιατί το νερό είναι το μεγαλύτερο και φυσικό μέσο αποθήκευσης ενέργειας και καλύπτει το 73% της επιφάνειας του πλανήτη μας.

Πότε ιδρύθηκε και για ποιούς ακριβώς λόγους? Ίδρυσα μια εταιρεία με το όνομα Vortex Hydro Energy το 2004 με τον σκοπό να πάρει αυτή τη θεωρία και να την κάνει πράξη. Να φτιάξουμε ένα μηχάνημα που να μαζεύει αυτή την καθαρή και ανανεούμενη ενέργεια με τρόπο συμβιβαστό με το περιβάλλον και τη θαλάσσια ή ποταμίσια ζωή. Πληροφορίες και πολλά στοιχεία μπορείτε να βρείτε στο vortexhydroenergy.com. Η εταιρεία ακόμα βρίσκεται στα σπάργανα αλλά κάνει μεγάλες προόδους.

Πόση ενέργεια υπάρχει στο νερό? Αξίζει αυτή η προσπάθεια? Ας δούμε μερικά στατιστικά στοιχεία. Από τα 3,850 ZJ (1021 Joules) το χρόνο που μας στέλνει ο ήλιος, τα περισσότερα ανακλώνται πίσω στο διάστημα ή απορροφώνται από την ατμόσφαιρα. 285 ZJ/χρόνο απορροφώνται από το νερό, 6 ZJ είναι διαθέσιμα στους ανέμους και 1.8 ZJ απορροφώνται από τη βιομάζα. Το 2004 η συνολική κατανάλωση ενέργειας στον πλανήτη μας ήταν 0.471 ZJ. Καταλαβαίνετε τι ανεκτίμητο θησαυρό μας προσφέρει και πάλη η θάλασσα.

(2) Πως έχει αντιμετωπίσει η επιστημονική κοινότητα τις ανακοινώσεις σας? Ποιό είναι το επιστημονικό αλλά και το business status του VIVACE?

Πως έχει αντιμετωπίσει η επιστημονική κοινότητα τις ανακοινώσεις σας? Η σχετική επιστημονική κοινότητα έχει πολλές πλευρές και πρέπει να δούμε την κάθε μία χωριστά:

(α) Οργανισμοί χρηματοδότησης: Όταν άρχισα αυτή την έρευνα, διαπίστωσα ότι είχαν όλοι ανεξαιρέτως βγάλει την υδροηλεκτρική ενέργεια από τη λίστα των πηγών εναλλακτικής ενέργειας. Δύο ήταν οι βασικοί λόγοι: Πρώτον γιατί είχε αποκτήσει πολύ κακή φήμη λόγω της περιβαλλοντολογικής καταστροφής που προκαλούν τα φράγματα. Δεύτερον, γιατί καμία καινούργια τεχνολογία δεν έχει αναπτυχθεί από τον καιρό του Αρχιμήδη εκτός από τις προπέλες/τουρμπίνες που έχουν εμφανιστεί πάνω από 100 χρόνια. Όταν όμως κάνω παρουσιάσεις, ο ενθουσιασμός τους μετατρέπεται αμέσως σε χρηματοδότηση. Αρχή έγινε με το Γραφείο Ερευνών του Ναυτικού και το Υπουργείο Ενέργειας των Η.Π.Α. Το πρώτο χρηματοδοτεί την βασική έρευνα στο εργαστήριό μου – Marine Renewable Energy Laboratory – και το δεύτερο την ανάπτυξη μέσω της εταιρείας μου Vorthex Hydro Energy.

(β) Σπουδαστές: Οι νέοι που βλέπουν το μέγεθος του προβλήματος που αντιμετωπίζουμε και την ραγδαία εξέλιξη των περιβαλλοντολογικών προβλημάτων έχουν καταλάβει ότι πρέπει να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα της ενέργειας άμεσα. Ο Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών έχει αποφασίσει ότι το ποιό επείγον πρόβλημα του πλανήτη μας είναι η παραγωγή ενέργειας με τρόπο διατηρητέο (?? sustainable) με δεύτερο το πρόβλημα παραγωγής πόσιμου νερού. Το δεύτερο θα λυθεί άμα λυθεί το πρώτο, καθώς οι ποσότητες ενέργειας που απαιτούνται για αφαλάτωση νερού είναι τεράστιες. Έτσι, τα τελευταία 3 χρόνια έχουν εκπαιδευτεί 29 σπουδαστές σε όλα τα επίπεδα στο εργαστήριό μου.

(γ) Επιστήμονες στο τομέα VIV: Συνάδελφοί μου καθηγητές και ερευνητές ανά τον κόσμο έχουν ενθουσιαστεί με την ιδέα περιμένοντας αποτελέσματα καθώς εμείς δουλεύουμε σε διαφορετική παραμετρική περιοχή του προβλήματος αλλά ταυτόχρονα βγάζουμε αποτελέσματα που δεν τα έχουμε ξαναδεί για βασικά ερευνητικά θέματα.

(δ) Επιστήμονες στο θέμα της εξαγωγής θαλάσσιας ενέργειας: Αυτοί ξέρουν καλά τα προβλήματα που υπάρχουν στην μετατροπή θαλάσσιας ενέργειας σε ηλεκτρισμό και περιμένουν να δουν την ανάπτυξη του πρωτοτύπου. Τα 6 εργαστηριακά μοντέλα που έχουμε και δουλεύουν δεν αρκούν. Την ίδια στάση έχουν και οι πιθανοί κατασκευαστές του VIVACE.

(ε) Επενδυτές: έχουμε συνεχείς προσφορές από επενδυτές και προχωράμε σε αυτή την κατεύθυνση παράλληλα με την έρευνα στο εργαστήριο. Ακόμη δεν έχουμε δεχτεί επενδύσεις. Θα προτιμούσα να φτιάξω ένα πρωτότυπο και να το δοκιμάσω σε ποταμό πριν προχωρήσουμε σε μεγάλες επενδύσεις.

(στ) Το ευρύτερο κοινό και παράλληλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης συστηματικά ζητάνε πληροφορίες για το χρονοδιάγραμμα ανάπτυξης του VIVACE.

Όλοι όμως στην αρχή προσπαθούσαν να χωνέψουν την ιδέα κυλίνδρων που κινούνται κάθετα στο ρεύμα του νερού. Το VIVACE φαινόταν σε όλους εξωτικό. Όταν το αντιλήφθηκα αυτό, ήταν εύκολο να δώσω εξήγηση. Συγκεκριμένα, ζούμε στον αέρα. Έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε αεροδυναμικές επιφάνειες όπως φτερά αεροπλάνων ή πουλιών ή ανεμόμυλους ή ιστία που δίνουν σταθερές δυνάμεις άνωσης κάθετες στη ροή του ρευστού. Δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε κυλίνδρους που δίνουν περιοδικές δυνάμεις κάθετες στη ροή. Όμως, άμα κοιτάξουμε μέσα σε πυκνά υγρά όπως το νερό, η φυσική εικόνα είναι εντελώς διαφορετική. Ό,τι κινείται μέσα σε υγρό, από μικροσκοπικό σπέρμα μέχρι την τεράστια φάλαινα είναι ένα χονδρό σώμα με ουρά και κατάλληλα μοιρασμένη επιφανειακή τραχύτητα. Έτσι ακριβώς είναι οι κύλινδροι τoυ VIVACE που ταλαντώνονται κάθετα στο ρεύμα του νερού. Δηλαδή, για τη θάλασσα το εξωτικό είναι η προπέλα και οι τουρμπίνες και όχι οι κύλινδροι του VIVACE.

Ποιό είναι το επιστημονικό status του VIVACE? Η βασική έρευνα χρηματοδοτείται πολύ καλά και όλα τα αποτελέσματα μέχρι σήμερα είναι απολύτως θετικά. Τοποθετούν την πυκνότητα εξαγωγής ενέργειας με το VIVACE 2-10 φορές πιο υψηλά από τις άλλες τεχνολογίες εξαγωγής ενέργειας από την θάλασσα αλλά βέβαια πολύ πιο κάτω από τις μηχανές Diesel. Είμαστε τώρα σε θέση να φτιάξουμε ένα πρωτότυπο με πολύ καλές επιδόσεις. Σύμφωνα με τις μετρήσεις μας στο εργαστήριο το κόστος παραγωγής -όταν η ανάπτυξη του VIVACE ξεπεράσει το αρχικό στάδιο- είναι $0.055kWh (κιλοβατώρα). Αυτό το κόστος κάνει το VIVACE ανταγωνιστικό τόσο με εναλλακτικές όσο και συμβατικές μορφές παραγωγής ενέργειας.

Θα κάνουμε συνεχώς βελτιώσεις με βασική και εφαρμοσμένη έρευνα για αρκετά χρόνια. Ένας από τους λόγους είναι ότι έχουμε ακόμη αρκετά να μάθουμε από τον τρόπο με τον οποίον τα ψάρια κινούνται στο νερό και εκμεταλλεύονται την ενέργεια από δύνες. Ο άλλος λόγος είναι ότι το φαινόμενο VIV εμφανίζεται σε όλες τις κλίμακες και χρειάζεται διαφορετική αντιμετώπιση μερικών προβλημάτων σε κάθε κλίμακα.

Όσον αφορά όλες τις μεθόδους εξαγωγής ενέργειας από τη θάλασσα βρισκόμαστε εκεί που τα αυτοκίνητα βρίσκονταν προ 100 ετών, αλλά θα τολμούσα να πω ότι εμείς θα έχουμε πολύ ταχύτερη ανάπτυξη της βασικής έρευνας και της τεχνολογίας. ακόμα το VIVACE είναι πολύ πιο απλό στην κατασκευή από τουρμπίνες και προπέλες.

Ποιό είναι το business status του VIVACE? Βρισκόμαστε στην «κοιλάδα του θανάτου» όπως λέμε στη διαδικασία μεταφοράς τεχνολογίας από το εργαστήριο στην αγορά. Από την άλλη μεριά έχουμε πολλούς ενθουσιώδεις υποστηρικτές που θέλουν να δούνε μία τέτοια ανακάλυψη να γίνει προϊόν. Εργαζόμαστε με το «Detroit Wayne County Port Authority» για να βάλουμε ένα πρωτότυπο στο ποτάμι του Detroit. Αυτό είναι δύσκολο εγχείρημα γιατί ο ποταμός έχει ταχύτητα 1.5 κόμβων και καμία εταιρεία τουρμπινών δεν τόλμησε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. Έχουμε και άλλες πιθανές θέσεις για τοποθέτηση του VIVACE σε ποτάμια όπως ο Νιαγάρας που τα ρεύματα είναι πιο δυνατά.

(3) Τι σημαίνει επί της ουσίας το VIVACE, για τις ζωές των απλών ανθρώπων, σε περίπτωση που εφαρμοστούν πρακτικά ή, προς στιγμήν, θεωρητικές ιδέες που σχετίζονται με αυτό?

Έχουμε περάσει το στάδιο της θεωρίας εδώ και δύο χρόνια. Έχουμε δοκιμάσει έξι διαφορετικά μοντέλα στο εργαστήριο και είμαστε στον σχεδιασμό συμπαγών πρωτοτύπων για εφαρμογές σε ποτάμια.

Το πρόβλημα της ενέργειας που αντιμετωπίζουμε σήμερα είναι τόσο πιεστικό και επείγον ώστε πρέπει να αναπτύξουμε όλες τις τεχνολογίες που έχουν δυνατότητα παραγωγής ανανεούμενης καταρχήν ενέργειας σε χαμηλό κόστος. Το VIVACE είναι σίγουρα ένα από τα μηχανήματα που πληροί όλες τις προϋποθέσεις επιτυχίας.

Τι σημαίνει επί της ουσίας το VIVACE, για τις ζωές των απλών ανθρώπων? Όχι μόνο το VIVACE αλλά και οποιαδήποτε τεχνολογία που πληροί τις πιο πάνω προϋποθέσεις μπορεί να έχει τεράστια συνεισφορά στη λύση του βασικού προβλήματος της ανθρωπότητας. Σκεφτείτε παραγωγή ενέργειας χωρίς μόλυνση της ατμόσφαιρας, χωρίς αρνητική επίδραση στη θαλάσσια ζωή, σε σταθερό χαμηλό κόστος, χωρίς ανάγκη μεταφοράς ανά τον κόσμο, μια που υπάρχει παντού. Σκεφτείτε ακόμα εφαρμογές από μικρή κλίμακα 5-10kW σε ένα μικρό ποτάμι, πιο μεγάλη κλίμακα 10MW από τη θάλασσα για μια κοινότητα ή ένα νησί χωρίς πηγές ενέργειας, και ακόμη πιο μεγάλη της τάξης των 1000MW για μια παραθαλάσσια πολιτεία. Η πίεση για πετρέλαιο θα ελαττωθεί, θα κρατήσουμε τις τιμές πιο χαμηλές, και θα ελαττώσουμε την μόλυνση της ατμόσφαιρας και το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

(4) Τι χρειάζεται πλέον για να περάσετε στην πράξη. έχετε βρει χρηματοδότες κ.λπ. Πως θα «τρέξει» όλο αυτό το project?

Τι χρειάζεται πλέον για να περάσετε στην πράξη. Έχουμε να επιλύσουμε λίγα τεχνικά προβλήματα ακόμα για τα οποία υπάρχουν λύσεις αλλά πρέπει να αναπτυχθούν για το VIVACE. Το κυριότερο είναι το σύστημα μετατροπής της ενέργειας από μηχανική σε ηλεκτρική. Υπάρχουν πολλές λύσεις αλλά σχεδιάζουμε μία ηλεκτρομαγνητική που καταλαμβάνει μικρό χώρο με τον έλληνα συνάδελφό μου στο Florida Atlantic University, Νίκο Ξηρό. Μετά έχουμε πολλές επιλογές υλικών και πρέπει να κατασταλάξουμε σε ένα. Μετά από αυτό, αρχίζει η συνεργασία με κατασκευαστική εταιρεία.

Έχετε βρει χρηματοδότες, κ.λπ.?. Αυτό δεν φαίνεται να είναι πρόβλημα όσο και αν αυτό ακούγεται παράξενο. Το θέμα είναι, ποιό είναι χρονικά το σημείο στο οποίο πρέπει να δεχτούμε επενδυτές. Πιστεύω ότι μόλις έχουμε ένα πρωτότυπο δοκιμασμένο στο πραγματικό περιβάλλον -έχω από το εργαστήριό μας- θα είμαστε σε θέση να δεχτούμε επενδύσεις.

Πως θα «τρέξει» όλο αυτό το project? Σχεδιασμός συστήματος μετατροπής μηχανικής σε ηλεκτρική ενέργεια, εκλογή ειδικών, σχεδιασμός συμπαγούς επαναλαμβανόμενου «module», κατασκευή πρωτοτύπου, πειράματα πρωτοτύπου στο πραγματικό περιβάλλον. Συνολική διάρκεια λιγότερο από δύο χρόνια.

(5) Υπάρχουν σκέψεις για expansion του VIVACE σε ευρωπαϊκές χώρες, την Ελλάδα κ.λπ.? (Αν όχι, γιατί?).

Στην Ελλάδα γνωρίζουν το project σου, έχει επικοινωνήσει κάποιος μαζί σου, έχεις επικοινωνήσει εσύ, θα είχε νόημα κάτι τέτοιο ή είναι κάτι που, ως project, υπερβαίνει τις δυνατότητες της χώρας?

Υπάρχουν σκέψεις για expansion του VIVACE σε ευρωπαϊκές χώρες, την Ελλάδα κ.λπ.? (Αν όχι, γιατί?). Στην Ελλάδα γνωρίζουν το project σου. Βέβαια. Ένας από τους πρώτους μαθητές μου που δούλεψε στο εργαστήριο είναι γάλλος και αφού τελείωσε τις σπουδές του σαν ναυπηγός στη Γαλλία κάνει Master’s σε Business Administration. Μαζί με ένα συνάδελφό του έχουν αρχίσει τις προσπάθειες να αντιπροσωπεύσουν το VIVACE στην Ευρώπη. Στο ΕΜΠ υπάρχουν αρκετοί καθηγητές που γνωρίζουν για το VIVACE, κυρίως αυτοί που είναι ενεργοί στην μηχανική θαλάσσιων κατασκευών όπως ο κύριος Σπύρος Μαυράκος.

Θα είχε νόημα κάτι τέτοιο ή είναι κάτι που, ως project, υπερβαίνει τις δυνατότητες της χώρας? Ασφαλώς και έχει εφαρμογές πολλές στην Ελλάδα και δεν είναι κάτι που υπερβαίνει τις δυνατότητες του τόπου. Στο χέρι μας είναι να σχεδιάσουμε κάτι που να ταιριάζει στις τοπικές συνθήκες θαλασσίων ρευμάτων και οικονομικών συνθηκών.

(6) Ποιά είναι τα σχέδια της VIVACE για το άμεσο μέλλον?

Να προχωρήσουμε το ταχύτερο δυνατό στην κατασκευή του πρωτοτύπου έτσι ώστε να δεχτούμε μετά επενδύσεις για κατασκευή μονάδων παραγωγής. Παράλληλα, να συνεχίσουμε την βασική έρευνα στο εργαστήριό μου και τα εργαστήρια των άλλων τριών πανεπιστημίων που ανέφερα πιο πάνω.

(7) Γιατί το ονομάσατε VIVACE? Θυμίζει λίγο κάτι ιταλικό (café, εστιατόριο κ.λπ.).

Πράγματι οι λέξη είναι ιταλική και χρησιμοποιείται στην όπερα και τη μουσική γενικώτερα. Σημαίνει ζωντανή/χαρούμενη κίνηση σε γρήγορο τέμπο. Έτσι βλέπω και τις κινήσεις των ψαριών που μιμείται το VIVACE. Ταυτόχρονα, όταν χρησιμοποιήσουμε τα έξι γράμματα σαν αρχικά δηλώνουν ακριβώς αυτό που κάνει το VIVACE και πως ακόμα το κάνει: VIVACE = Vortex (εκ των δυνών), Induced (προκαλούμενες) Vibrations (ταλαντώσεις) for (για) Aquatic (υδάτινη) Clean (καθαρή) Energy (ενέργεια).

(8) Ποια ήταν η αρχική ιδέα σύλληψης του όλου project? Με δυό λόγια, πως προέκυψε «η έμπνευση» για κάτι τέτοιο? Ήταν μια ιδέα της στιγμής, ήταν κάτι που δουλευόταν στο μυαλό σου για χρόνια, υπήρχε κάποιο στοιχείο από την επικαιρότητα που σε ιντρίγκαρε επιστημονικά ώστε να κινηθείς προς αυτή την κατεύθυνση?

Ποια ήταν η αρχική ιδέα σύλληψης του όλου project? Με δυό λόγια, πως προέκυψε «η έμπνευση» για κάτι τέτοιο? Ένας μαθητής μου, Ινδός, ήθελε οπωσδήποτε να κάνει το Διδακτορικό του μαζί μου σε σωλήνες εξαγωγής πετρελαίου και VIV. Αυτός ήταν ένας τομέας όπου είχα εργαστεί πολύ αλλά μετά που έκανα την βασική έρευνα που με ενδιέφερε, προχώρησα σε άλλους τομείς.

Εγώ τον πίεζα να κοιτάξουμε το θέμα εξαγωγής ενέργειας από κύματα, καθώς είχα έναν επισκέπτη καθηγητή από τη Ρωσία και να κοιτάξουμε αν υπήρχε κάτι πρωτότυπο να ερευνήσουμε. Δεν συμφωνούσαμε αλλά ξαφνικά μου ήρθε η έμπνευση να συνδυάσουμε τα δύο μαζί. Τον έστειλα αμέσως στο Internet να ψάξει όλες τις πηγές για πατέντες και δημοσιεύσεις. Προς μεγάλη μας έκπληξη, κανένας δεν το είχε σκεφτεί. Δεν μιλήσαμε σε κανένα και πέσαμε με τα μούτρα στη δουλειά. Σε λίγους μήνες, μετά από πολλούς υπολογισμούς, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η μέθοδος μπορεί να δουλέψει. Αμέσως αρχίσαμε τη διαδικασία υποβολής πατέντας και φτιάξαμε το πρώτο μοντέλο για πειράματα.

Αμέσως μετά, άρχισα να οργανώνω το εργαστήριο, να βρίσκω χρήματα για έρευνα και συνεργάτες. Προστέθηκαν στην ομάδα δύο ικανότατοι μεταπτυχιακοί σπουδαστές, μία αμερικανίδα και ένας αξιωματικός του ισραηλινού ναυτικού. Κάναμε τις δύο πρώτες δημοσιεύσεις τον Ιούνιο του 2006. Στην πρώτη παρουσίαση για το VIVACE στο Αμβούργο, η αίθουσα δεν είχε θέσεις ούτε για ορθίους.

Ήταν μια ιδέα της στιγμής, ήταν κάτι που δουλευόταν στο μυαλό σου για χρόνια: Πράγματι, η ιδέα ήταν της στιγμής αλλά οι γνώσεις προϋπήρχαν από πολλά χρόνια. Ακόμα απορώ πως κανένας δεν είχε αυτή την ιδέα συμπεριλαμβανομένου και εμένα καθώς όλοι προσπαθούσαμε με κάθε τρόπο να καταστείλουμε τις ταλαντώσεις από δύνες.

Υπήρχε κάποιο στοιχείο από την επικαιρότητα που σε ιντρίγκαρε επιστημονικά ώστε να κινηθείς προς αυτή την κατεύθυνση? Βέβαια, το θέμα της ενέργειας είχε γίνει πάλι πιεστικό, όχι τόσο στις Η.Π.Α. όσο στον υπόλοιπο κόσμο όπου η βενζίνη είναι πολύ πιο ακριβή. Μέσα σε ένα ακόμη χρόνο έγινε πιεστικό και στις Η.Π.Α., και άρχισαν μεγάλες κινήσεις επενδύσεων σε ανανεούμενη ενέργεια. Όμως, σε θαλάσσια ενέργεια, τα πρώτα χρήματα διατέθηκαν από το Κογκρέσο μόλις προ δύο μηνών $10Μ για το 1008 και $50Μ για το 2009.

Κατηγορίες: Αποκλειστικό, Καθημερινή - Ελεύθερο | Γράψτε σχόλιο

Γυναίκες που διακρίνονται έξω////Εβίνα Μάλτση – Παναγιώτα Βλαντή

Γυναίκες που διακρίνονται έξω////Εβίνα Μάλτση – Παναγιώτα Βλαντή.

—————————————————————————————–

Πρόκειται για δύο γυναίκες που διακρίθηκαν στο εξωτερικό. Η μπασκετμπολίστρια Εβίνα Μάλτση έπαιξε στο γυναικείο πρωτάθλημα του αμερικανικού μπάσκετ, εμπειρία που ετοιμάζεται να επαναλάβει φέτος και για την οποία μιλά στην «Ε» ενώ η ηθοποιός Παναγιώτα Βλαντή, ευρισκόμενη στην επικαιρότητα εξαιτίας του σίριαλ «»Μαύρα μεσάνυχτα» που σημειώνει μεγάλα νούμερα στη φετινή τηλεοπτική σεζόν και θα συνεχιστεί και την επομένη, επιχειρεί τη σύγκριση ανάμεσα σε Ελληνες και ξένους ηθοποιούς, αντλώντας υλικό από τη δική της -μικρή αλλά ουσιαστική – διεθνή εμπειρία.

συνέντευξη: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ.

Εβίνα Μάλτση: «Στην Ελλάδα είμαστε της καλοπέρασης και του βολέματος».

«Μού αρέσει να παίζω στο καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου!».

Στο αμερικανικό γυναικείο μπάσκετ, το περασμένο καλοκαίρι, μια Ελληνίδα έκανε τη δυναμική εμφάνισή της, προκαλώντας αίσθηση στον αμερικανικό αθλητικό Τύπο. Η Ευανθία ( Εβίνα ) Μάλτση ξεκίνησε από την Ελλάδα και τον Παναθηναϊκό, μετά τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004 αγωνίστηκε στο εξωτερικό ( Ισπανία, Γαλλία ) και το καλοκαίρι συμμετείχε στο WNBA, δηλαδή στο γυναικείο ΝΒΑ, με τις Κονέντικατ Σαν. Οι εμφανίσεις της ήταν εντυπωσιακές και είχαν σαν αποτέλεσμα το να συγκεντρώσει τα φώτα τής δημοσιότητας πάνω της. Αυτή την αγωνιστική περίοδο η Ευανθία αγωνίζεται στη Βαλένθια ενώ παράλληλα ετοιμάζεται για καινούριες περιπέτειες στην χώρα του μπάσκετ. Στη συνέντευξή της αναπολεί το μεγάλο αμερικανικό της ταξίδι, με τις καλές, δύσκολες αλλά και απροσδόκητες εμπειρίες που αυτό της έχει χαρίσει.

-Πώς είναι η ατμόσφαιρα των παιχνιδιών στο WNBA, υπάρχει ενδιαφέρον, πάθος;

«Στα παιχνίδια στην έδρα μας είχαμε σχεδόν πάντα 7000 κόσμο! Σε κάποια παιχνίδια, έχω παίξει και μπροστά σε 10000! Η ατμόσφαιρα είναι υπέροχη, ο κόσμος παρακολουθεί το παιχνίδι, έχει άποψη και συμπαραστέκεται με τον καλύτερο τρόπο. Ερχονται νωρίτερα στο γήπεδο για να μπορέσουν να μας μιλήσουν, να βγάλουν φωτογραφίες και να πάρουν αυτόγραφα. Και, μετά το παιχνίδι, καμιά φορά περιμένουν με τις ώρες απλώς για να μας γνωρίσουν».

-Τι σε δυσκόλεψε περισσότερο στο νέο σου περιβάλλον;

«Οτι έπρεπε να προσαρμοστώ γρήγορα. Πήγα στη μέση της σεζόν και ο χρόνος που κυλούσε δεν ήταν με το μέρος μου. Τα κατάφερα όμως, ε;».

-Οι βασικές διαφορές ανάμεσα στο WNBA και την Ευρώπη;

«Το WNBA είναι αυτό που η Ευρώπη προσπαθεί να φτάσει ανεβαίνοντας επίπεδα. Η διοργάνωση στην Αμερική είναι κορυφαία. Αγωνιστικά, αυτό που αλλάζει είναι η δύναμη και η ταχύτητα, δύο βασικά χαρακτηριστικά που βοηθούν στο να αλλάξει και μια ολόκληρη φιλοσοφία. Τα τελευταία χρόνια όμως η ψαλίδα έχει κλείσει αρκετά. Ολο και περισσότερες αθλήτριες του WNBA αγωνίζονται πλέον στην Ευρώπη. Με το ελληνικό πρωτάθλημα δεν μπορώ να κάνω συγκρίσεις γιατί δεν ανήκουν στην ίδια κατηγορία, ούτε στην ίδια διοργάνωση!».

-Το ομαδικό πνεύμα είναι περισσότερο αναπτυγμένο στην Αμερική ή την Ευρώπη;

«Δε νομίζω ότι υπάρχει κάποια διαφορά. Πριν αγωνιστώ στο WNBA πίστευα πως «ναι, υπάρχει», επειδή στο WNBA η ανάδειξη του ατομικού στοιχείου κυριαρχεί. Δεν είναι όμως έτσι. Οι ομάδες στο WNBA έχουν περισσότερο πάθος για τη νίκη αλλά το μπάσκετ είναι παντού το ίδιο. Ο τρόπος που αυτό παίζεται αλλάζει κι έτσι έχουμε διαφορετικές εικόνες».

-Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος που το γυναικείο μπάσκετ στην Ελλάδα είναι τόσο υποβαθμισμένο σε σχέση με το ανδρικό;

«Οι λόγοι είναι πολλοί. Ο πρώτος και πιο σημαντικός είναι ο οικονομικός και ο δεύτερος είναι η διοργάνωση. Οι υπόλοιποι λόγοι απλώς έπονται αυτών! Βέβαια στην Αμερική και την υπόλοιπη Ευρώπη τα πράγματα δεν είναι τόσο χάλια. Σε κάποιες χώρες μάλιστα ( π.χ. Ρωσία, Τσεχία ) το γυναικείο μπάσκετ είναι πιο αναβαθμισμένο από το ανδρικό».

-Γιατί έφυγες από την Ελλάδα, για την Ευρώπη και τις ΗΠΑ; Για να τεστάρεις τον εαυτό σου, για καλύτερες οικονομικές απολαβές, επειδή είχε κλείσει κάποιος κύκλος και έπρεπε να ανοίξει ένας άλλος;

«Εφυγα από την Ελλάδα γιατί ήθελα να εκπληρώσω το όνειρό μου. Για «το πακέτο». Και όλα όσα ανέφερες είναι «το πακέτο». Ηθελα να παίξω σε υψηλότερο επίπεδο και, κάποια στιγμή, στο καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου. Ηθελα να συμπεριφέρομαι και να μού συμπεριφέρονται σαν επαγγελματία. Ηθελα να δω αν ήμουν ή αν μπορούσα να γίνω κάτι πέρα από τα σύνορα της χώρας μου».

-Πώς εξηγείς το γεγονός ότι κανένας Ελληνας παίκτης, παρά το μεγάλο ταλέντο που υπάρχει, δεν έχει καταφέρει να διακριθεί στο NBA; Υπάρχει «βόλεμα» και έλλειψη διάθεσης για σκληρή προσπάθεια; Ο Παπαλουκάς παρά τις πολλές προσφορές που είχε φέτος έμεινε τελικά στη Μόσχα, ο Σπανούλης, μετά τον πρώτο χρόνο, απογοητεύτηκε και γύρισε πίσω, δεν έδειξε διάθεση να το παλαίψει.

«Δεν μπορώ να σου απαντήσω για αυτούς, θα πρέπει να ρωτήσεις του ίδιους. Αλλά το να αφήσεις το σπίτι σου, την οικογένειά σου, τους φίλους σου, τη ζωή σου, την Ελλάδα μας και να μπείς σ’ένα παιχνίδι απίστευτου ανταγωνισμού όπου δεν είσαι μοναδικός, είναι απίστευτα δύσκολο! Πρέπει να έχεις τρομερή δύναμη και θέληση να πετύχεις. Απαιτεί υπομονή, επιμονή και, κάποιες στιγμές, ακόμη και ανοχή. Εγώ πιστεύω ότι είναι θέμα χαρακτήρα και νοοτροπίας και οι Ελληνες δεν την έχουμε. Είμαστε της καλοπέρασης, της γρήγορης και εύκολης αναγνώρισης και του βολέματος. Με τον Σπανούλη δεν ξέρω τι έγινε αλλά ο Παπαλουκάς, αν δεν έχει «ψώνιο» να έρθει εδώ, τότε δεν έχει κανέναν άλλον λόγο. Είναι στην κορυφή της Ευρώπης, ο καλύτερος παίκτης και ο πιο ακριβοπληρωμένος. Αν λοιπόν δεν είναι το όνειρό του, γιατί να έρθει;».

-Θα συμβούλευες και άλλες ελληνίδες παίκτριες να δοκιμάσουν την εμπειρία του εξωτερικού;

«Ναι, θα το πρότεινα σε όλες. Δεν είναι μόνο το μπάσκετ, είναι τόσα πολλά άλλα στη διαδρομή που σε κάνουν καλύτερο».

-Ποιόν Ελληνα παίκτη θαυμάζεις και ποιόν ξένο; Είχες, παλιότερα, κάποια ελληνίδα παίκτρια σαν είδωλο;

«Θα σου πω ποιοί μου άρεσαν και μού αρέσουν. Από Ελληνες σίγουρα ο Παπαλουκάς και ο Γκάλης παλιότερα. Από ξένους, ο Τζόρνταν, ο Στογιάκοβιτς και ο Νοβίτσκι. Από γυναίκες η Λίζα Λέσλι παλιότερα και η Νταϊάνα Τοράσι τώρα. Όταν ήμουν μικρή και ήθελα να φτάσω ψηλά κοιτούσα πάντα παίκτριες που ήταν τότε στην κορυφή και ήθελα να τις φτάσω αλλά και να τις ξεπεράσω. Κυρίως τις παίκτριες που έπαιζαν τότε στην ΕΘνική Ελλάδος».

-Ποιά είναι η καλύτερη παίκτρια αυτή τη στιγμή στον κόσμο;

«Η Λόρεν Τζάκσον ή η Πένι Τάιλερ. Εμένα μού αρέσει περισσότερο η δεύτερη».

-Είχες κάποιο προσωνύμιο στην ομάδα, παρατσούκλι;

«Προσπάθησαν και το ήθελαν πάρα πολύ αλλά δεν τούς άφησα. Μου έλεγαν διάφορα καθημερινά αλλά τους το έκοψα. Είμαι η Εβίνα και τέλος! Αλλωστε το όνομά μου είναι αρκετά μοναδικό για να χρειάζομαι κάποιο άλλο χαρακτηριστικό. Ολοι με ξέρουν έτσι, φροντίζω για αυτό και έτσι θέλω να μείνει».

-Πότε και πώς έγινε το Ευανθία, Εβίνα;

«Πριν γεννηθώ ακόμα! Οι γονείς μου το διάλεξαν. Το Ευανθία το πήρα απλά, λόγω της γιαγιάς. Ε, δεν θα μπορούσα να βαφτιστώ Εβίνα!».

-Η πιο ευχάριστη και η πιο δυσάρεστη στιγμή της μέχρι τώρα καριέρας σου;

«Ευχάριστη, έντονη, αξέχαστη, καλύτερη και ανεπανάληπτη, οι ολυμπιακοί αγώνες του 2004, στην ΑΘήνα! Από κάθε άποψη. Χειρότερη δεν έχει υπάρξει. Ισως και να την έχω αποβάλλει. Ισως δεν έχει έρθει ακόμη!».

-Αν η ζωή σου γινόταν ταινία, ποιόν τίτλο θα της έβαζες;

«Μμμ! Με βάζεις να σκεφτώ τώρα και να αποφασίσω. «Το ταξίδι», νομίζω. Ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων!».

-Και τα όνειρά σου για το μέλλον; Στο μπάσκετ αλλά και μετά από αυτό;

«Ονειρα; Ας πούμε, καλύτερα, σχέδια. Θα ήθελα στο υπόλοιπο της καριέρας μου να κατακτήσω τίτλους, ομαδικούς τίτλους, πρωταθλήματα, κύπελλα, σε Ελλάδα, Ευρώπη και Αμερική! Είναι το μόνο που δεν έχω. Για μετά το μπάσκετ είναι κάτι που δεν θέλω να το σκέφτομαι. Οχι ότι δεν το έχω ήδη κάνει αλλά δεν είναι κάτι που θα συζητήσουμε τώρα!».

giannis@enet.gr

του: ΓΙΑΝΝΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ.

«Στο εξωτερικό με ρωτούν: κορίτσι μου, γιατί είσαι μόνη; Πού είναι ο μάνατζέρ σου;».

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΒΛΑΝΤΗ: «Τραγουδιάρα» στην πίστα της μικρής οθόνης.

«Βαρέθηκα να υποδύομαι το εύθραυστο, γλυκό κοριτσάκι».

Είναι ένα από τα πιο συζητημένα πρόσωπα της φετινής σεζόν αφού το σίριαλ του MEGA «Μαύρα μεσάνυχτα», στο οποίο πρωταγωνιστεί, χτυπάει μεγάλα νούμερα και απευθύνεται σε μεγάλη γκάμα κόσμου. Η Παναγιώτα Βλαντή είναι η τηλεοπτική Σιλβί, μια κολοπετσωμένη τραγουδίστρια της νύχτας που μετά τον θάνατο του μαφιόζου προστάτη της, διεκδικεί την κληρονομιά του από τον αδελφό του. Αφθονο μαύρο χιούμορ και μια Βλαντή, μακριά από τον συνήθη πορσελάνινο εαυτό της, περισσότερο σκληρή και…αγοραία.

«Δεν έχω πρόβλημα με αυτό» λέει η Παναγιώτα, ρουφώντας τη ζεστή σοκολάτα της στο κηφισιώτικο καφέ όπου συναντηθήκαμε. «Μου αρέσει να μεταμορφώνομαι για έναν ρόλο. Αυτή εξάλλου είναι και η αποστολή του ηθοποιού. Ο ρόλος της Σιλβί με έβγαλε από τα τετριμμένα, δηλαδή από το να υποδύομαι συνεχώς το γλυκό και τρυφερό κοριτσάκι».

Η φετινή μεταμόρωση ήταν, πάντως, εις διπλούν αφού και στο θέατρο ΑΘΗΝΩΝ, στο έργο «Ο χρόνος πάντα έρχεται στην ώρα του», η Παναγιώτα Βλαντή υποδύθηκε μια αδίστακτη γυναίκα: «Προφανώς φέτος το έχει η…χρονιά» σχολιάζει γελώντας εκείνη.

Πέρυσι πάλι, η χρονιά είχε άλλο χρώμα, κινηματογραφικό. Πρωταγωνίστρια δύο ταινιών, εκ των οποίων η μία ( «Πέντε λεπτά ακόμα» ) έσπασε τα ταμεία, καθώς και βραβευμένη εκπρόσωπος της Ελλάδας στο φεστιβάλ του Βερολίνου, η Παναγιώτα Βλαντή έζησε αξέχαστες εμπειρίες: «Δεκατέσσερα χρόνια στη δουλειά, ήθελα να κάνω σινεμά αλλά, για κάποιους λόγους, δεν μού προέκυπτε. Χάρη στη συμμετοχή μου σε δύο τελείως διαφορετικές μεταξύ τους ταινίες ( «Στα όρια» και «Πέντε λεπτά ακόμα» ) συμμετείχα στο φεστιβάλ του Βερολίνου, όπου επιλέγονται ανερχόμενοι ηθοποιοί από διάφορες χώρες».

Εκεί οι εμπειρίες ήταν και καλές και κακές. «Ερωτεύτηκα το Βερολίνο: σε έκανε να θες να δεις, να ψαχτείς, να ψάξεις, να διαβάσεις. Κινηματογραφικές αφίσες παντού, μια πόλη με απίστευτη ενέργεια» θυμάται η Βλαντή και, εν συνεχεία, περνά στο “ζουμί” της ιστορίας:

«Οι έλληνες ηθοποιοί δεν υστερούν από τους ξένους. Απλώς σε άλλες χώρες είναι πιο οργανωμένα τα πράγματα. Στο Βερολίνο, ο Ισπανός, ο Πορτογάλος ηθοποιός είχαν μια ομάδα γύρω τους, ατζέντηδες, δημόσιες σχέσεις. Εγώ «έσκασα μύτη» μόνη μου. Θυμάμαι κάποιος που με είδε μόνη μου με ρώτησε: «καλά, ποιός μιλάει για τα οικονομικά σου;». «Εγώ…».Ποιός μιλάει για τις συνθήκες του γυρίσματος;». «Εγώ…». Με κοιτούσαν σαν UFO…».

Στη Βλαντή αρέσουν οι σκηνοθέτες που δεν μιμούνται άλλους. «Δηλαδή» εξηγεί η ίδια, «εκείνοι που δεν μπαίνουν στη λούμπα «να κάνουμε κάτι πολύ μοντέρνο, πολύ στιλιζαρισμένο, τύπου Αγγελόπουλου». Ο Αγγελόπουλος είναι ένας, δεν μπορούμε να τον μιμούμαστε. Καλύτερα να κάνουμε άλλα πράγματα που να προχωρούν πιο πέρα αυτό που έκανε εκείνος ή άλλοι. Ο Γιάνναρης είναι ένας πολύ καλός κινηματογραφιστής. Ο Οικονομίδης έχει μια πρόταση, κάτι να πει. Ο Γιάννης ο Ξανθόπουλος. Θέλω έναν σκηνοθέτη να μου “βγάλει” κάτι άλλο από αυτό που έχω δείξει μέχρι τώρα: Μαστοράκης, Αρβανιτάκης, Μαυρίκιος, Μοσχόπουλος, Χουβαρδάς, Χατζάκη, Σπηλιώτου, Οικονομίδης, Ηλιάδης είναι οι… υποψήφιοι».

Οσο για τη ματαιοδοξία: ««Δεν την αρνούμαι. Αλλά δεν νομίζω ότι είμαι λιγότερο ματαιόδοξη από τους ανθρώπους του θεάτρου. Διαφωνώ με την άποψη ότι μόνο στο θέατρο είσαι «εργάτης» και στα άλλα δύο όχι. Αλλωστε και στο θέατρο, με την επίφαση της κουλτούρας, έχουν γίνει απίστευτες «πατάτες». Συν τοις άλλοις, η τηλεόραση έχει δικαιοσύνη. Εάν αυτό που βλέπεις δεν σου αρέσει, πατάς ένα κουμπί και αλλάζεις κανάλι».

Τέλος, η Παναγιώτα αποφασίζει να ασχοληθεί και με τον…κλάδο μου: «Σιχαίνομαι τους λιγούρηδες δημοσιογράφους. Που έρχονται για συνέντευξη και ρωτάνε άλλα αντ’άλλων. Και βάζουν και τίτλους της αρεσκείας τους, πράγματα που εγώ ποτέ δεν έχω πει. Τι με ρώτησες πριν για τα μάτια μου;».

giannis@enet.gr

Κατηγορίες: Αποκλειστικό, Καθημερινή - Ελεύθερο | Γράψτε σχόλιο

Ναϊτες

30 Βιβλία για τους Ναϊτες ιππότες και όλους και όλα που έχουν συνδεθεί μαζί τους: Ροδόσταυρους, Σταυροφόρους, Μασόνους, Καθαρούς, μυστικές εταιρείες, το ιερό δισκοπότηρο κ.α.:

1) «Το άγιο αίμα και το άγιο Γκράαλ», Λίνκολν-Μπέιτζεντ-Λι, εκδ.Εξάντας.

Το απόλυτο βιβλίο για τους Ναίτες και τα σχετικά με αυτούς θέματα. Μια εξονυχιστική έρευνα των τριών συγγραφέων, διατρέχει πάνω από 10 αιώνες και ξετυλίγεται σταδιακά, με τη μορφή ενός δυνατού θρίλερ.

2) «Κώδικας Ντα Βίντσι», Νταν Μπράουν, εκδ.Λιβάνη.

Το γνωστό παγκόσμιο μπεστ-σέλερ που ξεσήκωσε άπειρες συζητήσεις και αντεγκλήσεις ενώ μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο με Χανκς, Τοτού και Μακ Κέλεν στους βασικούς ρόλους.

3) «Λουτρό αίματος στον Νότο», Ανδρέας Ανδριανόπουλος, εκδ.Libro.

Μελέτη πάνω στο ιστορικό γεγονός της ανελέητης σφαγής των Καθαρών από μισθοφόρους της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας ( Μονσεγκίρ, 1244 ), από έναν…απροσδόκητο συγγραφέα, τον γνωστό πολιτικό.

4) «Το κοινό της Σιόν», Λιν Πίκνετ-Κλάιβ Πρινς, εκδ.Μοντέρνοι Καιροί.

Μια παρουσίαση της μυστικής οργάνωσης που με αυτό το ελκυστικό όνομα κέρδισε φώτα δημοσιότητας και την προσοχή των ΜΜΕ στα χρόνια του ’70 και του ’80.

5) «Ο μύθος των σοφών της Σιόν», Πιέρ Αντρέ Ταγκιέφ, εκδ.Πόλις.

Ο συγγραφέας καταρρίπτει με επιχειρήματα τις θεωρίες για τα μυστικά πρωτόκολλα της Σιόν, αναλύοντας όμως ταυτόχρονα τους λόγους που τα κρατούν δημοφιλή μέχρι σήμερα.

6) «Προφητείες», Λεονάρντο Ντα Βίντσι, εκδ.IntroBooks.

Αινιγματικός άνθρωπος και πολυτάλαντος καλλιτέχνης, ο Ντα Βίντσι θεωρούνταν ένας από τους Μεγάλους Μαγίστρους του Κοινού της Σιόν, οργάνωσης που, σύμφωνα με τον θρύλο, προστάτευε ένα πανάρχαιο μυστικό.

7) «Πάρσιφαλ», Κρετιέν Ντε Τρουά, εκδ.Ωκεανίδα.

Ο αγνός νεαρός ιππότης Πάρσιφαλ αναζητεί το Γκράαλ, το Αγιο Δισκοπότηρο, μέσα στο οποίο έπεσαν οι τελευταίες σταγόνες από το αίμα του Κυρίου, για να λυτρώσει τον κόσμο από τα δεινά του. Επος γραμμένο τον 12ο αιώνα.

8) «Τα μυστήρια του Ρεν Λε Σατό», Χένρι Λίνκολν, εκδ.Εσοπτρον.

Το γαλλικό χωριουδάκι που έγινε διάσημο, ως ενδεχόμενος τόπος απόκρυψης του θησαυρού των Ναϊτών. Ο επίσκοπος Σονιέρ που έζησε εκεί στα τέλη του 19ου-αρχές του 20ου αιώνα φημολογείται ότι ανακάλυψε στον χώρο της εκκλησίας του χωριού κάτι που τού έδωσε τεράστια δύναμη αφού στη συνέχεια έζησε πλουσιοπάροχα, σχετιζόμενος με προβεβλημένους ανθρώπους της εποχής του.

9) «Το μυστήριο των Καθαρών», Ζαν Μαρκάλ, εκδ.Ενάλιος.

Ποιοί ήταν οι αιρετικοί Καθαροί και τι οδήγησε στη μεγάλη σφαγή τους από τα τάγματα της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας;

10) «Το μυστήριο των Ναϊτών ιπποτών», Ζαν Μαρκάλ, εκδ.Ενάλιος.

Ερευνα πάνω στο θέμα των Ναϊτών από έναν μετρ του είδους.

11) «Ναϊτες ιππότες», Ζορζ Μπορντονόβ, εκδ.IntroΒοoks.

Μια παρουσίαση των Ναιτών από έναν συγγραφέα που στέκεται θετικά απέναντι στην πίστη τους και τον τρόπο ζωής τους, θεωρώντας τα κίνητρά των πραξεών τους ευγενή, απόρροια της βαθιάς θρησκευτικότητάς τους.

12) «Ναίτες και η μυστική δύναμη της Κιβωτού της Διαθήκης», Γκρέιαμ Φίλιπς, εκδ.Αρχέτυπο.

Ενδιαφέρουσα έρευνα του συγγραφέα στην Ιερουσαλήμ αλλά και την Μ.Βρετανία σχετικά μετην πανίσχυρη δύναμη που φέρεται πως διέθετε η Κιβωτός της Διαθήκης και την οποία χρησιμοποιούσαν οι Εβραίοι για να κατατροπώνουν τους εχθρούς τους.

13) «Η δίκη των Ναϊτών ιπποτών», Μάλκομ Μπάρμπερ, εκδ.Ενάλιος.

Χρονικό των κατηγοριών που βάρυναν τους Ναίτες, του διωγμού που ακολούθησε και της τελικής προσαγωγής τους σε δίκη και καταδίκης τους, η οποία ουσιαστικά σήμανε και την εξόντωσή τους.

14) «Η κατάρα του τελευταίου Ναίτη», Μορίς Ντριόν, εκδ.Περίπλους.

Μυθιστόρημα γύρω από τον τελευταίο Ναίτη, τον μάγιστρο Ζακ Ντε Μολέ και την κατάρα που εκτόξευσε προς τον Πάπα και τον βασιλιά της Γαλλίας, από την πυρά στην οποία εκείνοι τον είχαν οδηγήσει.

15) «Ναϊτες και Ασασίνοι», Τζέιμς Βάσερμαν, εκδ.Ενάλιος.

Οι Ναίτες ήταν οι ιππότες του Χριστού, οι Ασασίνοι οι στρατιώτες του «Γέρου του Βουνού», ένα δολοφονικό τάγμα που έσπερνε τον όλεθρο. Ο συγγραφέας εξετάζει ομοιότητες και διαφορές ανάμεσα στους δύο «ιερούς» στρατούς που έμειναν στην ιστορία εξαιτίας της τρομερής φήμης που τους περιέβαλλε.

16) «Ανατομία του τρόμου», Αντριου Σινκλέρ, εκδ.Ωκεανίδα.

Παράθεση και μελέτη όλων των οργανώσεων οι οποίες έδρασαν κατά καιρούς, προκαλώντας και συμμετέχοντας σε αιματηρές συγκρούσεις. Από τους Ναίτες του Ζακ Ντε Μολέ μέχρι την Αλ Κάιντα του Μπιν Λάντεν.

17) «Η ιστορία των σταυροφοριών», σερ Στίβεν Ράνσιμαν, εκδ.Γκοβόστη.

Ενα επιβλητικό τρίτομο έργο όπου με επιστημονικό τρόπο ο γνωστός ιστορικός εξετάζει τις

σταυροφορίες, στις οποίες αναμίχθηκαν και οι Ναϊτες. Τα άπαντα για το θέμα των εκστρατειών για την ανακατάληψη των Αγίων Τόπων που κατείχαν οι μουσουλμάνοι, με πλήρη ανάλυση των πολτικο-κοινωνικό-οικονομικών συνθηκών της εποχής, σε μια συλλεκτική έκδοση βιβλιοθήκης.

18) «Το Βυζάντιο και οι σταυροφορίες», Τζόναθαν Χάρις, εκδ.Ωκεανίδα.

Ιστορική μελέτη για την περίοδο των σταυροφοριών και την επίδρασή τους στην εξασθένηση του Βυζαντίου.

19) «Τα μυστικά των κονκλαβίων», Ατο Μελάνι, εκδ.Διήγηση.

Ενα μικρό αλλά εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο γύρω από τις συνωμοσίες στους σκοτεινούς διαδρόμους του Βατικανού.

20) «Μαρία Μαγδαληνή, η κρυμμένη θεά του χριστιανισμού», Λιν Πίκνετ, εκδ.Ενάλιος.

Σύμφωνα με μια θεωρία, το «Αγιο Δισκοπότηρο» που αναζήτησαν τόσο οι Ναίτες όσο και πολλοί άλλοι στο διάβα των αιώνων, δεν ήταν κάποιο κύπελλο αλλά ένα πρόσωπο, η Μαρία Μαγδαληνή η οποία παντρεύτηκε τον Ιησού και έφερε στον κόσμο απογόνους του που αποτέλεσαν τη βάση της γαλλικής δυναστείας των Μεροβίγγειων.

21) «Ο τάφος του Ιησού», Σίμκα Τζεϊκομποβίτσι-Τσαρλς Πελεγκρίνο, εκδ.Ενάλιος. Στον πρόλογο, ο σκηνοθέτης του Τιτανικού, Τζέιμς Κάμερον δίνει το στίγμα του βιβλίου: «Η έρευνα των δύο συγγραφέων αποδεικνύει ότι ο εβραϊκός τάφος του 1ου αιώνα που βρέθηκε στην Ταλπιότ της Ιερουσαλήμ το 1980, ανήκε στον Ιησού και στην οικογένειά του. Το πιο συναρπαστικό είναι, αυτό που καταμαρτυρούν τα λείψανα που βρέθηκαν μέσα στον τάφο».

22) «Το μυστικό όλων των εποχών», Ντέιβιντ Αϊκ, εκδ.Εσοπτρον.

Μια ογκώδης μελέτη γύρω από τις θεωρίες συνωμοσίες από έναν άνθρωπο που έχει ξεσηκώσει μεγάλο θόρυβο αλλά και αντιδράσεις με τις έρευνές του. Αμφιλεγόμενος ως προς την εγκυρότητα αλλά ταλαντούχος στη γραφή και μαχητικός στην υπεράσπιση των θεωριών του. Cult μορφή με ορκισμένους αναγνώστες.

23) «Μασόνοι, η παλιότερη μυστική οργάνωση», Πολ Τζέφερς, εκδ.Περίπλους.

Ιστορία της Μασονίας και αναφορά στη σύνδεση Ναϊτών ιπποτών και Ελευθεροτεκτόνων στη Σκωτία όπου κατέφυγαν πολλοί από τους Ναίτες μετά την εκδίωξή τους από τη Γαλλία, στις αρχές του 14ου αιώνα.

24) «Τα μυστικά του γιού της χήρας», Ντέιβιντ Σούγκαρτς, εκδ.Καστανιώτη.

Ενα βιβλίο που γράφτηκε πριν γραφτεί ένα…άλλο βιβλίο. Ο συγγραφέας αποκαλύπτει το θέμα του καινούριου βιβλίου του Νταν Μπράουν που είναι σχετικό με τη Μασονία.

25) «Η καταραμένη αδελφότητα», Ρομπέρτο Τζερβάζο, εκδ.Ενάλιος.

Η ιστορία της μασονίας από έναν διάσημο Ιταλό ιστορικό.

26) «Μυστικές εταιρείες», Συλλογικό, εκδ.Αρχέτυπο.

Πληροφορίες για κάθε γνωστή ή άγνωστη μυστική εταιρεία με εμφανή ή όχι συμμετοχή στα δρώμενα της ιστορίας. Μια ομάδα ελλήνων συγγραφέων ( Γιαννουλάκης, Στάμκος κ.α.) ξετυλίγουν την πορεία των σκοτεινών εταιρειών μέσα στο χρόνο, τη δομή και τη μυθολογία τους.

27) «Το μυστικό πίσω από τις μυστικές εταιρείες», Τζον Ράποπορτ, εκδ.Εσοπτρον.

Εξλέταση του τρόπου με τον οποίο οι μυστικές εταιρείες χρησιμοποιούν τις ανθρώπινες φοβίες για να καθοδηγήσουν τους πιστούς τους.

28) «Μυστικές εταιρείες της αμερικανικής ελίτ», Στίβεν Σόρα, εκδ.Ενάλιος.

Ένα βιβλίο γύρω από τις οργανώσεις στις οποίες ανήκουν μέλη της ελίτ που κυβερνά σήμερα τον πλανήτη. Από τους Ναίτες μέχρι την αδελφότητα του Γιέιλ «Skulls and bones», στην οποία ανήκαν, ως φοιτητές, διάφοροι μεγαλόσχημοι των ΗΠΑ, όπως ο Τζορτζ Μπους τζούνιορ, ο Τζον Κέρι κ.α.

29) «Αμερικανοναζιστική συνωμοσία», Τσαρλς Χάιαμ, εκδ.Σύγχρονοι Ορίζοντες.

Πώς, με άξονα τον αποκρυφισμό αλλά ακι το χρήμα, συνεργάστηκαν Αμερικανοί τραπεζίτες και επιχειρηματίες με τους Ναζί του τρελό-Χίτλερ.

30) «Ναζί και αποκρυφισμός», Πέτερ Λεβέντα, εκδ.Κέδρος.

Παρουσίαση των αποκρυφιστικών “κολλημάτων’των Ναζί και των εμμονών τους με τους πανάρχαιους θρύλους, την περίοδο που επεδίωκαν να γίνουν κυρίαρχοι του κόσμου.

Κατηγορίες: Αποκλειστικό, Καθημερινή - Ελεύθερο | Γράψτε σχόλιο

Σημείο Συνάντησης: Ο πόλεμος των ΗΠΑ στο Ιράκ//// Tόμας Ρικς -συνέντευξη, Φρεντ Ικλέ – βιβλίο

-Τόμας Ρικς, δημοσιογράφος της Washington Post και συγγραφέας του βιβλίου «Φιάσκο: ο αμερικανικός πόλεμος στο Ιράκ» ( εκδ.Ιωλκός ).

-Φρεντ Ικλέ, πρώην υφυπουργός άμυνας των ΗΠΑ και συγγραφέας του βιβλίου «Ολοι οι πόλεμοι πρέπει να τελειώνουν» ( εκδ.Μελάνι ).

—————————————————————————————–

συνέντευξη: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ.

Τίτλος: «Δεν άλλαξε η Αμερική το Ιράκ αλλά το Ιράκ την Αμερική…».

Ο χαρακτηρισμός της εισβολής των ΗΠΑ στο Ιράκ ως «φιάσκο», από έναν τιμημένο ( δις ) με Πούλιτζερ Αμερικανό δημοσιογράφο, σίγουρα δεν είναι ό,τι πιο συνηθισμένο. Ιδιαίτερα δε, όταν αυτή η “βαριά” λέξη χρησιμοποιείται ως τίτλος σε ένα δημοφιλές βιβλίο του, που κυλοφορεί σε πολλές χώρες του κόσμου. Το γεγονός ότι πρόκειται για τον ίδιο άνθρωπο που καλύπτει πάνω από δύο δεκαετίες το ρεπορτάζ του αμερικανικού Πενταγώνου για εφημερίδες όπως η Wall Street Journal και -σήμερα- η Washington Post, αναμφίβολα δίνει στο όλο θέμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

Ανεξαρτήτως πάντως των όποιων εκπλήξεων και αποριών, ένα είναι βέβαιο: ο Τόμας Ρικς στο ογκώδες βιβλίο με αυτόν τον ηχηρό τίτλο ( «Fiasco») που κυκλοφόρησε πρόσφατα και στην Ελλάδα, εντασσόμενο στην πολύ ενδιαφέρουσα «Πολεμική σειρά» των εκδόσεων Ιωλκός,

έχει κάνει πολλή και καλή δουλειά. Καταγράφει με ακρίβεια εντομολόγου όλες τις παρασκηνιακές πολιτικές και στρατιωτικές ίντριγκες που είχαν ως τελικό αποτέλεσμα το ξεκίνημα ενός τυχοδιωκτικού πολέμου και το επακόλουθο «βάλτωμα» των Αμερικανών στο Ιράκ επί μια πενταετία. Στη συνέντευξη που παραχώρησε στην «Ε», ο Τόμας Ρικς παραθέτει και τις προβλέψεις του για το πότε και πώς θα λήξει ένας πόλεμος ο οποίος, στα πρώτα στάδιά του, έδειχνε για τους Αμερικανούς «παιχνιδάκι»:

-Η λέξη «φιάσκο» σημαίνει «μια απόλυτη ή ταπεινωτική αποτυχία». Γιατί δώσατε αυτόν τον τίτλο στο βιβλίο σας που πραγματεύεται την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ;

«Καλύπτω το ρεπορτάζ του αμερικανικού στρατού για αρκετό καιρό. Γνωρίζω, συμπαθώ και θαυμάζω αρκετούς στρατιώτες. Συνεπώς εξεπλάγην και σοκαρίστηκα όταν ο αμερικανικός στρατός τα πήγε τόσο άσχημα στο Ιράκ. Επιχείρησα να εξακριβώσω τι συνέβη και γιατί. Κατά πολλές έννοιες, πρόκειται για μια ιστορία μυστηρίου: πώς προέκυψε όλο αυτό το μπέρδεμα;».

-Ποιά ήταν η διαδικασία συγγραφής ενός ογκώδους βιβλίου γεμάτου λεπτομέρειες για τα στρατιωτικά συμβούλια, τις επιχειρήσεις κ.λπ.;

«Ηταν μια πολύ έντονη εμπειρία. Εγραψα το βιβλίο μέσα σε έναν χρόνο. Οι μοντέρνες επικοινωνίες με βοήθησαν πολύ. Κάποιες φορές, στο τέλος συνεντεύξεων, άνθρωποι μού έδιναν cd με τεράστιες ποσότητες πληροφοριών, χιλιάδες σελίδες υπομνημάτων ή αναφορών. Επίσης, όποτε τελείωνα ενότητες του βιβλίου, τίς έστελνα με e-mail σε κάποιους από τους προαναφερόμενους, ζητώντας τους να τις διαβάσουν και να τσεκάρουν την ακρίβεια ή τις όποιες παραλείψεις μπορεί να υπήρχαν».

-Υπάρχουν κάποιοι χαρακτήρες που ξεχώρισαν σε αυτόν τον πόλεμο, κάποιες φορές ίσως και με την έννοια των τραγικών ηρώων;

«Νομίζω ότι οι τρεις πιο ενδιαφέροντες χαρακτήρες του βιβλίου είναι ο στρατηγός Πετρέους, ο υποστράτηγος Τζέιμς Μάτις και ο συνταγματάρχης Μακ Μάστερ. Ο καθένας τους είδε ότι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούσαν οι στρατιωτικές μονάδες δεν ήταν αποτελεσματικός και ότι θα έπρεπε να ακολουθηθεί άλλος δρόμος. Και οι τρεις, επίσης, θεωρούσαν, και σωστά, ότι το κλειδί ήταν να αντιμετωπιστεί ο πληθυσμός σαν το πιο πολύτιμο στοιχείο. Αλλά δυστυχώς, συχνότατα, οι υπόλοιποι του στρατεύματος αγνοούσαν αυτή την διαφορετική προσέγγιση. Βέβαια στο τέλος, ο στρατηγός Πετρέους εστάλη πίσω στο Ιράκ προκειμένου να εφαρμόσει μια ριζοσπαστικά καινούρια και διαφορετική στρατηγική, βασισμένη στην προστασία του ιρακινού πηλθυσμού. Αυτό οδήγησε στη βελτίωση της ασφάλειας τον τελευταίο χρόνο. Αλλά το μεγάλο ερώτημα είναι αν και καταπόσον δεν είναι πλέον αργά».

-Τι σας εντυπωσίασε περισσότερο σε αυτόν τον πόλεμο καθώς, για τις ανάγκες συγγραφής του βιβλίου, επισκεφθήκατε κάποιες φορές και το Ιράκ.

«Θυμάμαι τι μού είπε κάποιος στη Μέση Ανατολή στο ξεκίνημα του πολέμου: «εσείς οι Αμερικανοί νομίζετε ότι αυτός ο πόλεμος θα αλλάξει το Ιράκ αλλά θα ανακαλύψετε ότι, στο τέλος, το Ιράκ θα αλλάξει εσάς». Και είναι αλήθεια ότι ο πόλεμος άλλαξε αυτήν την χώρα. Θυμηθείτε πως οι ΗΠΑ έχασαν την ισορροπία τους με τις επιθέσεις της 11/9. Νομίζω ότι οι ΗΠΑ έχουν ένα καλό σύστημα διακυβέρνησης αλλά το σύστημά μας, μετά από αυτόν τον πόλεμο, σταμάτησε να λειτουργεί σωστά, ειδικά το Κονγκρέσο, το οποίο σταμάτησε να θέτει

δύσκολες ερωτήσεις. Εχω την αίσθηση ότι κάπου στο 2006 ξυπνήσαμε και αναρωτηθήκαμε: «επ, τι έγινε εδώ;». Αλλά ήταν πολύ αργά: είχαμε ήδη «κολλήσει»…».

-Ως δημοσιογράφος που κάνετε ρεπορτάζ Πενταγώνου, υπήρξαν περιπτώσεις στις οποίες πιεστήκατε από την κυβέρνηση Μπους να γράψετε ή να πείτε κάτι διαφορετικό από αυτό που θέλατε;

«Κάποιοι προσπάθησαν να με αποτρέψουν να ονομάσω το βιβλίο μου «Φιάσκο», τίτλο τον οποίο θεωρούσαν ρίσκο. Εγώ πίστευα ότι ήταν ακριβής και γι’αυτό τον κράτησα μέχρι τέλους.

Στην κυβέρνηση Μπους δεν άρεσαν αυτά που έγραψα. Ο -τέως πλέον- Υπουργός Αμυνας Ντόναλντ Ράμσφελντ φάνηκε να ενοχλείται ιδιαίτερα από αυτό. Αλλά ήμουν σίγουρος ότι η συγγραφή του «Φιάσκο» ήταν μια πράξη πατριωτισμού – που σημαίνει, να δείξω ότι, ανεξαρτήτως από τις επίσημες διαβεβαιώσεις, ο πόλεμος δεν πήγαινε καλά. Η μεγάλη έκπληξη για μένα ήταν πόσο γρήγορα ο αμερικανικός στρατός συμφώνησε με τα συμπεράσματα του βιβλίου».

-Οταν ξεκινάς έναν πόλεμο βασισμένο σε ψέματα, αγνοοώντας τα εκατομμύρια των πολιτών όλων των χωρών του κόσμου που κατέβηκαν στους δρόμους για να διαδηλώσουν κατά αυτού του πολέμου, δικαιούσαι μετά να αναρωτιέσαι: «γιατί μας μισούν;».

«Δε νομίζω ότι επρόκειτο τόσο για ψέματα όσο για αυταπάτη. Νομίζω ότι οι αξιωματούχοι της κυβέρνησης Μπους πραγματικά πίστευαν αυτά που έλεγαν. Βέβαια έκαναν λάθος. Ούτε πιστεύω ότι οι Αμερικανοί αναρωτιούνται «γιατί μας μισούν;». Περισσότερο, οι Αμερικανοί αναρωτιούνται τι συνέβη στην χώρα τους. Για παράδειγμα, στις ταινίες, εκείνοι που βασάνιζαν ανθρώπους ήταν οι κακοί. Τώρα, εκείνοι που βασανίζουν είναι οι «καλοί». Ποτέ δεν φαντάστηκα ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ θα ισχυριζόταν ότι είναι απαραίτητο να

βασανίζονται άνθρωποι. Θυμάμαι έναν Αμερικανό πιλότο του οποίου το αεροπλάνο είχε καταρριφθεί το 1991 στο Ιράκ και εν συνεχεία οι Ιρακινοί αστυνομικοί που τον συνέλαβαν τον ξυλοκοπούσαν, να μου εκμυστηρεύεται, ότι σε εκείνη τη φάση παρηγορούσε τον εαυτό του, λέγοντας από μέσα του: «Είμαι καλύτερος από αυτούς τους ανθρώπους. Η χώρα μου δεν τα κάνει αυτά».

-Κατά την άποψή σας, τι πραγματικά πήγε λάθος στο Ιράκ και από εκεί που οι Ιρακινοί υποδέχονταν τους Αμερικανούς σαν ελευθερωτές, επευφημώντας τους όταν γκρέμιζαν το άγαλμα του Σαντάμ, περάσαμε μετά στις βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας;

«Νομίζω ότι η αμερικανική κυβέρνηση πήγε απροετοίμαστη στο Ιράκ. Τα σχέδια βασίζονταν σε αισιόδοξες υποθέσεις. Επίσης, όσοι έθεταν ερωτήσεις αντιμετωπίζονταν ως μη αφοσιωμένοι στον κοινό σκοπό. Και ο αμερικανικός στρατός δεν ήταν προετοιμασμένος για την κατοχή του Ιράκ, κυρίως επειδή η κυβέρνηση Μπους είχε υποθέσει ότι ο αμερικανικός στρατός γρήγορα θα εγκατέλειπε την χώρα. Το επίσημο σχέδιο προέβλεπε ότι το φθινόπωρο του 2003 θα βρίσκονταν στο Ιράκ 30.000 στρατιώτες. Και τώρα, είμαστε πέντε χρόνια μετά, με σχεδόν πενταπλάσιους στρατιώτες να παραμένουν ακόμη εκεί. Από το 2003 μέχρι το τέλος του 2006, οι τακτικές του αμερικανικού στρατού ήταν ευρέως αντιπαραγωγικές, οδηγώντας στην αποξένωση των Ιρακινών και δημιουργώντας προϋποθέσεις ανταρσίας».

-Εχει διδάξει στην Αμερική κάποιο μάθημα το φιάσκο του πολέμου στο Ιράκ;

«Το ελπίζω. Αλλά πάλι, δεν ξέρω. Υπάρχουν πολλά μαθήματα σε αυτήν την ιστορία».

-Ποιός από τους τρεις προεδρικούς υποψηφίους ( Μακ Κέιν, Κλίντον, Ομπάμα ) πιστεύετε ότι, αν εκλεγεί, θα τα καταφέρει καλύτερα στο συγκεκριμένο θέμα;

«Νομίζω ότι οι πολιτικές και των τριών θα είναι εκπληκτικά όμοιες. Εκτιμώ δε, ότι η έξοδος από το Ιράκ θα είναι πολύ δυσκολότερη για τις ΗΠΑ απ’ότι ήταν η έξοδός τους από τον πόλεμο του Βιετνάμ».

-Πότε βλέπετε να τελειώνει όλη αυτή η ιστορία;

«Ειλικρινά δεν νομίζω ότι θα τελειώσει. Υποψιάζομαι ότι οι ΗΠΑ θα έχουν πάνω από 40.000 στρατιώτες στο Ιράκ για τα επόμενα 5-10 χρόνια».

-Μπορείτε, τουλάχιστον, να φανταστείτε το πώς θα τελειώσει;

««Οπως είπε και ο ποιητής Τόμας Ελιοτ θα τελειώσει «όχι με έναν κρότο αλλά με έναν λυγμό». Εκτιμώ ότι ακόμη δεν βρισκόμαστε ούτε στα μισά αυτού του πολέμου…».

giannis@enet.gr

του: ΓΙΑΝΝΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ.

Φρεντ Ικλέ: «Ολοι οι πόλεμοι πρέπει να τελειώνουν».

Οταν ο Κόλιν Πάουελ στον πόλεμο του Κόλπου το 1991, μετά την εκδίωξη των ιρακινών στρατευμάτων απότ ο Κουβέιτ, κλήθηκε να συναντήσει τον Αμερικανό πρόεδρο και τους συμβούλους του, κουβαλούσε πάνω του κάποια φωτοτυπημένα αντίτυπα ενός μικρού βιβλίου που

τον είχε εντυπωσιάσει βαθιά. Το βιβλίο είχε τίτλο «Ολοι οι πόλεμοι πρέπει να τελειώνουν» και συγγραφέας του ήταν ο Φρεντ Ικλέ, πρώην υφυπουργός Αμυνας των ΗΠΑ, επί προεδρίας Ρόναλντ Ρίγκαν. Ο Πάουελ εξομολογείται στην αυτοβιογραφία του «My american journey» ότι στον δρόμο προς τη συνάντηση, τα λόγια του Ικλέ τριβέλιζαν το μυαλό του:«…οι πολεμικές επιχειρήσεις συχνά συνεχίζονται επί μακρόν, ακόμα και μετά το σημείο όπου κάθε λογικός υπολογισμός θα υποδείκνυε ότι ο πόλεμος πρέπει να τελειώσει». Τελικά, ο Πάουελ ολοκλήρωσε τη συνάντησή του με τον Πρόεδρο αναφέροντάς του ότι την εαπύριο θα τού παρέδιδε την εισήγησή του για τον τερματισμό του πολέμου. Εισήγηση που, όπως ξέρουμε πιά από την ιστορία, έγινε δεκτή.

Η πρόσφατη συμπλήρωση πέντε χρόνων από τη στιγμή που οι ΗΠΑ ενεπλάκησαν σε πόλεμο με το Ιράκ για δεύτερη φορά μετά τον πόλεμο του 1991, συνέπεσε με την επανακυκλοφορία του -κλασσικού πλέον- βιβλίου του Ικλέ στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Μελάνι. Ο Iκλέ, μέλος πλέον του διάσημου Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών που εδρεύει στην Ουάσινγκτον( Center of Strategic and International Studies ) και συγγραφέας ενός ακόμη σημαντικού δοκιμίου «How nations negotiate» ( «Τρόποι διαπραγμάτευσης ανάμεσα σε κράτη» ), δεν έχει διαφοροποιηθεί από τις αρχικές του απόψεις, τις οποίες πρωτοδιατύπωσε το 1971, εν μέσω του πολέμου στο Βιετνάμ. Συνεχίζει να πιστεύει ότι «Ολοι οι πόλεμοι πρέπει να τελειώνουν». Και με την αφορμή του αδιέξοδου στο οποίο έχουν περιέλθει οι ΗΠΑ στο Ιράκ, αφιερώνει κάποιες σελίδες και σε αυτόν τον τελευταίο -ατέλειωτο, όπως μέχρι στιγμής όλα δείχνουν- πόλεμο.

«Οι δημοκρατίες που έχουν καταφέρει στρατιωτική νίκη θα πρέπει ν’αποφεύγουν να ζητούν εκδίκηση» επισημαίνει ο Ικλέ. «Η εκδίκηση αποτελεί εξαιρετικά κοντόφθαλμη στρατηγική. Αντί να δίνεται προτεραιότητα σε μια πολιτική που θα μεταμορφώνει τον ηττημένο εχθρό σε νέο σύμμαχο, μια εκδικητική συμπεριφορά ουσιαστικά τείνει χείρα βοηθείας στα γεράκια του εχθρού για τη στρατολόγηση οργισμένων μαχητών με σκοπό την υπομόνευση της όποιας ειρηνευτικής συμφωνίας. Κατά τη διάρκεια των κρίσιμων εβδομάδων αμέσως μετά ρτην κατάρρευση του καυθεστώτος Σαντάμ στη Βαγδάτη, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα έπρεπε να έχουν προσπαθήσει τάχιστα να στρατολογήσουν αξιωματούχους προερχόμενους από την ηγετική ομάδα του Σαντάμ Χουσείν, με σκοπό τη δημιουργία ενός αναμορφωτικού πυρήνα μέσα στο κόμμα Μπάαθ. Μέσω αυτού του πυρήνα θα ξεκινούσε η επανεκπαίδευση, θα επιβαλλόταν σιδηρά πειθαρχία, και θα παρέχονταν θετικά κίνητρα, έτσι ώστε να αποσπαστεί ένα ακόμα μεγαλύτερο κομμάτι της ηγεσίας των Σουνιτών από τους δογματικούς αντιπάλους ενός νέου δημοκρατικού Ιράκ. Αντίθετα, οι σχεδιαστές της αμερικανικής πολιτικής είτε βρίσκονταν στη Βαγδάτη, είτε στην Ουάσιγκτον σκοπίμως φέρθηκαν απαξιωτικά σε όλους τους ανώτερους στρατιωτικούς και αξιωματούχους του κόμματος Μπάαθ και τους επέβαλαν ποινές πολυετούς φυλάκισης υπό εξευτελιστικές συνθήκες. Η διαδικασία μετάβασης καθυστέρησε για περισσότερο από έναν χρόνο, μέσα στον οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν αναγκασμένες να αντιμετωπίσουν μια οργανωμένη εχθρική εξέγερση».

Ο δεύτερος, κατά τον Ικλέ, «κανόνας» της στρατηγικής του νικητή σχετίζεται με την ικανότητα διατήρησης του κύρους του στα μάτια του τοπικού πληθυσμού. «Το πρωινό που όλα τα αγάλματα του Σαντάμ γκρεμίστηκαν συθέμελα, οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις φάνταζαν ανυπέρβλητες στα μάτια των Ιρακινών. Από αυτά που είχαν δει οι Ιρακινοί, πίστευαν ότι ο αμερικανικός στρατός ήταν σε θέση να εντοπίσει και να πλήξει οποιονδήποτε στόχο, σε οποιοδήποτε μέρος, σε οποιαδήποτε ώρα της ημέρας ή της νύχτας. Πίστευαν ότι μπορούσε να επισκευάσει σε χρόνο μηδέν το ηλεκτρικό δίκτυο ή το δίκτυο ύδρευσης ( αν βέβαια οι ίδιοι οι Αμερικανοί το επιθυμούσαν ). Πίστευαν ότι θα ήταν η νέα δύναμη σωτηρίας που θα διατηρούσε τον νόμο και την τάξη με αποτελεσματικό και δίκαιο τρόπο.

Μόλις δύο ημέρες αργότερα, όταν τα πλήθη των πλιατσικολόγων περιδιάβαιναν ανενόχλητοι στους δρόμους της Βαγδάτης, αυτές οι περήφανες και παντοδύναμεςε αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις φαίνονταν ανήμπορες και ανίκανες να κάνουν το παραμικρό, προκειμένου να σταματήσουν το κακό εν τη γενέσει του. Καθώς οι συγκεκριμένες σκηνές χάους προβάλλονταν σε ολόκληρο τον ισλαμικό κόσμο, κάποιοι ανώτεροι αξιωματικοί των ΗΠΑ στην Ουάσινγκτον θριαμβολογούσαν, μιλώντας για έναν «νέο αέρα ελευθερίας» που άρχισε ξαφνικά να πνέει ( έστω και εν είδη πλιάτσικου ) ανάμεσα στους «ευγνώμονες» απελευθερωμένους Ιρακινούς. Η Αμερική έχασε το μεγαλύτερο μέρος του κύρους της και τού σεβασμού που απέπνεε εξαιτίας αυτών των επεισοδίων. Για να επικρατήσει ηρεμία σε μια κατακτημένη χώρα, το κύρος του νικητή και η αξιοπρέπειά του είναι αποφασιστικής σημασίας».

Ο πολύπειρος Ικλέ, ολοκληρώνει την τοποθέτησή του, με ένα συμπέρασμα: «Μένει να δούμε τι θα μας διδάξει η μελλοντική αποτίμηση του πολέμου και των μετέπειτα εξεγέρσεων στο Ιράκ, σχετικά με το πώς μπορεί να κερδίσει κάποιος μια στρατιωτική εκστρατεία χωρίς να χάσει τον στόχο της ειρήνης. Το βέβαιον είναι ότι για αρκετό καιρό ακόμα, οι διαμορφωτές της πολιτικής της Αμερικής θα παραμείνουν επιφυλακτικοί ως προς την ανάληψη στρατιωτικής δράσης, καθώς θα τους υπενθυμίζεται ο πόνος και τα δεινά των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων, οι οποίες πολέμησαν στο Ιράκ».

giannis@enet.gr

Κατηγορίες: Αποκλειστικό, Καθημερινή - Ελεύθερο | Γράψτε σχόλιο